20. bölüm · Aşkın Bedeli
Bölüm 20
Gece sessizdi. Şehir ışıkları pencereden içeri sızıyordu, odada sadece Ali ve Elif vardı.
Elif hafifçe Ali’nin omzuna yaslandı.
“Biliyor musun…” dedi, sesi fısıltı kadar yumuşaktı, “hayatımda hiç bu kadar huzurlu hissetmemiştim.”
Ali, Elif’in saçlarını parmaklarının arasından geçirerek karşılık verdi.
“Ben de,” dedi Ali. “Ama senin yanında hissettiğim şey… kelimelere sığmaz.”
Elif gözlerini kapadı, derin bir nefes aldı.
“Bazen düşünüyorum… sen olmasaydın, ben hala kalbimde boşluğu hissediyor olurdum.”
Ali Elif’in yüzüne baktı, dudaklarına doğru eğildi. Gözleriyle konuşuyordu, kelimeler gereksizdi.
Bir anda birbirlerine yakınlaştılar ve uzun bir öpücük paylaştılar.
Sonra elleri birbirine dolandı, ve Ali fısıldadı:
“Biliyor musun, imkânsız gibi görünen her şey… seninle mümkün oluyor.”
Elif hafifçe gülümsedi, başını Ali’nin göğsüne yasladı.
“Ve ben artık seni bırakmayacağım,” dedi, sesi titreyerek ama kararlıydı.
Ali gözlerini kapadı. İçinde tarifsiz bir huzur vardı. Tüm geçmiş mücadeleler, tüm korkular… şimdi sadece bu anın içinde eriyip gidiyordu.
“Ben de,” dedi Ali, “son nefesime kadar yanında olacağım.”
O an bir yıldız kaydı gökyüzünde. Elif ve Ali birlikte dışarı baktılar.
“Bak,” dedi Elif, “bu bizim şansımız.”
Ali hafifçe gülümsedi.
“Ve biz onu kaçırmayacağız.”
Gece boyunca konuştular, güldüler, birbirlerine dokundular. Her kelime, her dokunuş onları biraz daha yakınlaştırdı.
Ve o anda Ali ve Elif anladı:Gerçek aşk, en zorlu fırtınalardan sonra bile en güvenli limandı.