Bölüm 17

Gece ilerlemişti. Ofisteki ışıklar hâlâ yanıyordu. Bilgisayar ekranlarının ışığı odanın içinde titrek gölgeler oluşturuyordu.
Ali ekranına bakıyordu.
Az önce gelen uyarı hâlâ ekranda duruyordu:
“Sunucu erişimi kısıtlandı.”
Ali dişlerini sıktı.
“Bunu yaptılar…”
Elif hemen yanına geldi.
“Ne oldu?”
Ali hızlıca cevap verdi.
“Rakip şirket ana sunucuya erişimi kapattı. Sisteme bağlanamıyoruz.”
Odada çalışan mühendislerden biri sandalyesini geri itti.
“Eğer ana sunucu kapalıysa projeyi yayınlayamayız.”
Ali birkaç saniye düşündü. Zaman hızla akıyordu.
Elif’in sesi gergindi.
“Şimdi ne yapacağız?”
Ali ekrana bakarken aklı hızla çalışıyordu.
Birden bir şey hatırladı.
“Yedek sunucu.”
Elif şaşkınlıkla sordu:
“Ne?”
Ali hızla bilgisayarında başka bir dosya açtı.
“Projenin test aşamasında kullandığımız eski bir sunucu vardı. Sisteme bağlı değil.”
Mühendislerden biri başını kaldırdı.
“Doğru… ama o sunucu çok yavaş.”
Ali cevap verdi.
“Yavaş olsun. Ama çalışıyor.”
Elif’in gözlerinde umut belirdi.
“Yani projeyi oradan yayınlayabiliriz?”
Ali başını salladı.
“Evet… ama sadece bir kez.”
Odada herkes daha hızlı çalışmaya başladı.
Kodlar taşındı, dosyalar kopyalandı, sistem yeniden kuruldu.
Saatler geçiyordu.
Her dakika önemliydi.Tam o sırada Ali’nin telefonu çaldı.
Ekranda Ünsal Bey yazıyordu.
Ali bir an düşündü ama telefonu açtı.
“Ne istiyorsunuz?”
Ünsal Bey’in sesi sakindi.
“Ali… hâlâ uğraşıyor musun?”
Ali sinirli bir şekilde cevap verdi.
“Bu şirket için mücadele ediyorum.”
Ünsal Bey kısa bir süre sustu.
Sonra yavaşça konuştu.
“Bu savaşı kazanamazsın.”
Ali sert bir şekilde cevap verdi.
“Göreceğiz.”
Ünsal Bey’in sesi bu kez daha sertti.
“Projeyi yayınlamayı başarırsan… rakip şirket seni mahkemeye verir.”
Ali kaşlarını çattı.
“Ne demek istiyorsunuz?”
Ünsal Bey kısa bir cümle söyledi.
“Çünkü projenin patent başvurusu… artık onların.”
Ali’nin kalbi bir an duracak gibi oldu.
Bu yeni bir felaketti.
Eğer bu doğruysa proje yayınlansa bile yasal olarak durdurulabilirdi.
Ali birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra telefonu kapattı.
Elif hemen sordu:
“Ne dedi?”
Ali ağır bir sesle cevap verdi.
“Patent başvurusunu rakip şirket yapmış.”
Odada sessizlik oldu.
Bu gerçekten büyük bir sorundu.
Ama Ali birkaç saniye düşündükten sonra ekrana baktı.
Ve yavaşça gülümsedi.
Elif şaşkınlıkla sordu:
“Ne oldu?”
Ali derin bir nefes aldı.
“Geç kaldılar.”
Elif anlamadı.
“Ne demek istiyorsun?”
Ali ekranda bir dosya açtı.
“Çünkü patent başvurusunu… dün gece ben yaptım.”
Elif’in gözleri büyüdü.
Ali devam etti.
“Ve başvurunun ilk onayını aldık.”
Bu demekti ki…
Rakip şirket artık projeyi durduramayabilirdi.
Ama sistemde hâlâ büyük bir sorun vardı.
Mühendislerden biri bağırdı:
“Ali!”
Ali döndü.
“Ne oldu?”
Mühendis ekrana işaret etti.
“Yedek sunucu sadece 10 dakika dayanabilir.”
Ali derin bir nefes aldı.
Şimdi gerçekten son an başlamıştı.
10 dakika içinde projeyi yayınlamazlarsa… her şey bitecekti.