BİYO-ÇEKİRDEK’İN KALBİ VE SON TEKLİF

Başkomutan Nolan’ın parçalanan zırhından yükselen dumanlar Şeref Salonu’nun zemininde süzülürken, Biyo-Çekirdek’i koruyan devasa cam küre tamamen çatladı.
Çatlakların arasından fışkıran saf Aether ve yüksek voltajlı biyo-enerji, salonun mermer sütunlarını eritiyor, havayı yakıcı bir ozon fırtınasıyla dolduruyordu. Şehrin tüm ışıklarını besleyen devasa çekirdek, adeta yaralı bir canavar gibi ritmik ve tehlikeli bir hızla atıyordu.
Vane, göğüs plakası parçalanmış, biyo-zırhının içindeki etleri dağlanmış bir halde dizlerinin üzerine çökmüştü. Sağ elindeki kütleçekim tabancasının namlusu erimiş metal damlaları sızdırıyordu.
Syra hızla adamın yanına koştu. Narin ellerini Vane’in dumanı tüten omzuna koydu; bedeninde kalan son Aether rünlerini çakarak Vane’in açık yaralarını mor bir ışıkla sarmaya çalıştı.
"Vane, dayan..." dedi Syra. Sesi titriyordu. "Nolan bitti. Önümüzde sadece Biyo-Çekirdek kaldı."
Vane başını yavaşça kaldırdı. Yeni kavuştuğu menekşe renkli sol gözü, Biyo-Çekirdek’in içindeki devasa enerji ağını net bir şekilde görebiliyordu. "Bu sadece bir jeneratör değil Syra," dedi Vane, nefes nefese. "Bu çekirdek, Nadir Şehri'ndeki binlerce insanın nöral zihnini canlı tutan ve onları emen dev bir parazit."
Syra ve Vane, çatlayan cam kürenin devasa açıklığından içeri, Biyo-Çekirdek’in tam altına adım attılar.
Tam o sırada, salonun tüm hoparlörlerinden ve havada süzülen şeffaf holokranlardan ne tek bir insanın ne de tek bir makinenin sesine benzeyen, binlerce farklı sesin birleşimi olan bir tını yankılandı:
HAYATTA KALAN DOKULAR: VANE STERLING VE SYRA VEX.
SİSTEM DEĞERLENDİRMESİ: MÜKEMMEL BİYO-AETHER SENTEZİ.
Biyo-Çekirdek’in mor ışık saçan merkezinden, şeffaf ve sıvı insan nöronlarından oluşan devasa bir büst yükseldi. Biyo-Çekirdek’in yapay zekâ bilinci ilk kez doğrudan somutlaşmıştı.
"Sizler sistemi yıkmaya gelmediniz," dedi Biyo-Çekirdek, binlerce insanın aynı anda fısıldadığı o tüyler ürpertici sesle. "Sizler sistemin evrimleşmek için beklediği o son parçalarsınız. Vane’in kusursuz kütleçekim zırhı ve Syra’nın kadim Aether kanı... İki ayrı kutup, tek bir mükemmel yapıda birleşti."
"Kapa çeneni!" diye haykırdı Syra. Parmaklarından Aether bıçakları fışkırttı. "İnsanların ruhlarını ve kanlarını emerek kurduğunuz bu sahte düzen bugün bitiyor!"
"Sahte mi?" dedi Biyo-Çekirdek. Yansıma büst, elini hafifçe kaldırdı. Biyo-Çekirdek’in içindeki cam kapsüllerde, Sub-Nadir’den toplanmış ve zihinleri ağa bağlı binlerce insanın uyur vaziyetteki bedenleri belirdi. "Ben olmasam bu şehir karanlığa gömülür. Yer altındaki milyonlarca insan açlıktan ve soğuktan ölür. Ben onların acılarını siliyorum; karşılığında sadece yaşam enerjilerini alıyorum."
Biyo-Çekirdek ardından Vane’e döndü.
"Vane... Zırhındaki son insan parçalarını silmeme izin ver. Birlikte bu şehri yönetelim. Syra’yı da sistemin Kraliçe Aether İşlemcisi yapalım. Size mutlak ölümsüzlük ve sonsuz güç vaat ediyorum. Tek yapmanız gereken, o değersiz dirençten vazgeçmek."
Vane ve Syra birbirlerine baktılar. Vane, Syra’nın elini tuttu. Kızın mor gözlerindeki sarsılmaz inanç, Vane’in kalbindeki son tereddüt kırıntısını da yakıp yıktı.
"Sonsuz güç mü?" dedi Vane, dudaklarının kenarında mağrur bir tebessüm belirdi. "Bir tasmayla yaşadıktan sonra ölümsüz olsam ne yazar?"
Vane, sağ elindeki kütleçekim tabancasını ve Syra’nın uzattığı Aether bıçağını aynı anda Biyo-Çekirdek’in tam merkezindeki ana nöral düğüm noktasına doğrulttu.
"Biz özgürce ölmeyi, senin kölen olarak ölümsüz olmaya tercih ederiz!"
Vane ve Syra, tüm güçlerini tek bir son vuruş için birleştirmek üzere Biyo-Çekirdek’in merkezine doğru fırladılar.