26-) tanımaya çalışmak

Telefonu kapattıktan sonra bir süre ekrana baktım.
Konuşma bitmişti.
Ama sanki bitmemiş gibiydi.
Yatağıma uzandım, telefonu göğsüme koydum.
"İyi ki varsın."
Bu cümle durup durup aklıma geliyordu.
Atlas bazen çok konuşuyordu.
Bazen de tek bir cümleyle bütün günü mahvediyordu.
Ya da güzelleştiriyordu.
Henüz karar verememiştim.
Sabah uyandığımda ilk işim saate bakmak oldu.
Sonra telefona.
Bir bildirim.
Tabii ki.
Atlas 💬:
Günaydın.
Mesaj gece 07.02'de gelmişti.
Saat daha 07.15'ti.
Kaşlarımı çattım.
Siz 💬:
Bu saatte niye ayaktasın?
Mesajı gönderdikten iki saniye sonra cevap geldi.
Atlas 💬:
Çünkü işe gittim.
Doğru.
Abimle aynı yerde çalışıyordu.
Bazen bunu unutuyordum.
Siz 💬:
Normal insanlar uyuyor o saatte.
Atlas 💬:
Normal değilim.
Bu cevaba istemeden güldüm.
Hazırlanıp okula gittim.
İlk iki ders normal geçti.
Ama teneffüste telefonum titredi.
Atlas 💬:
Sınıfta mısın?
Siz 💬:
Evet.
Atlas 💬:
Canın sıkkın.
Bir an ekrana baktım.
Siz 💬:
Nerden çıkardın?
Atlas 💬:
Mesajların kısa.
Bu kadar dikkat etmesi bazen korkutucuydu.
Ama hoşuma da gidiyordu.
Siz 💬:
Biraz uykum var sadece.
Atlas 💬:
Yalan.
Gözlerimi devirdim.
Siz 💬:
Neden her şeyi bildiğini sanıyorsun?
Bu sefer cevap biraz geç geldi.
Atlas 💬:
Çünkü seni tanımaya çalışıyorum.
Mesajı okuyunca içim yumuşadı.
Tam cevap verecekken ders zili çaldı.
Telefonu çantama koydum.
Ama gün boyunca aklım o mesajda kaldı.
Okul çıkışında otobüs durağına yürürken telefonum tekrar titredi.
Atlas 💬:
Eve gidiyor musun?
Siz 💬:
Evet.
Atlas 💬:
Ben de birazdan işten çıkacağım.
Bir saniye sonra yeni mesaj geldi.
Atlas 💬:
Bu akşam abin evde mi?
Kaşlarımı kaldırdım.
Siz 💬:
Evet 😄
Atlas 💬:
Ne kadar kötü.
Siz 💬:
Atlas!
Atlas 💬:
Şaka yaptım.
Durdu.
Sonra bir mesaj daha geldi.
Atlas 💬:
Biraz.
Otobüsün ortasında gülmemek için kendimi zor tuttum.
Bu çocuk gerçekten uslanmıyordu.
Ama nedense...
Her mesajıyla günüm biraz daha güzelleşiyordu.

___________________________
iyi okumalarrrr💗