36. bölüm · Abimin Arkadaşı
35. BÖLÜM — Mert'in Uyarısı
Gece ilerledikçe Mert'in arkadaşları yavaş yavaş kalkmaya başladı.
Serkan kapının önünde ayakkabılarını giyerken Mert'e baktı.
“Bu arada…”
Mert:
“Ne?”
Serkan başını evin içine doğru çevirdi.
“Kaan'la Defne konusunda dikkatli ol.”
Mert'in yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Sen de mi fark ettin?”
Serkan güldü.
“Fark etmemek zor.”
Mert birkaç saniye düşündü.
“Ben de bir süredir fark ediyorum.”
Serkan:
“Konuşmayı düşünüyor musun?”
Mert:
“Şimdilik hayır.”
“Niye?”
“Çünkü daha ortada bir şey yok.”
Serkan başını salladı.
“Doğru.”
İçeride Defne koltukta oturuyordu.
Kaan da karşısındaki sandalyedeydi.
Mert içeri girince ikisine baktı.
“Arkadaşlar gitti.”
Defne:
“Tamam.”
Kaan ayağa kalktı.
“Ben de çıkayım.”
Mert:
“Dur, seni ben bırakırım.”
Kaan:
“Gerek yok, kendim giderim.”
Mert:
“Ben bırakacağım.”
Kaan kısa bir süre sustu.
“Tamam.”
Defne hemen:
“Ben de geleyim.”
Mert ona döndü.
“Sen neden geliyorsun?”
Defne durdu.
“Şey…”
Mert kaşını kaldırdı.
Defne:
“Canım sıkıldı.”
Mert gülmemek için kendini tuttu.
“Sen odana geç.”
“Niye?”
“Çünkü ben Kaan'la konuşacağım.”
Defne'nin yüzü değişti.
“Kaan'la mı?”
Mert:
“Evet.”
Kaan da Mert'e baktı.
“Ne hakkında?”
“Yolda konuşuruz.”
Kaan başını salladı.
“Tamam.”
Mert ve Kaan kapıya yöneldi.
Defne arkalarından baktı.
Mert kapıdan çıkmadan önce Defne'ye döndü.
“Sen merak etme.”
Defne:
“Ben merak etmiyorum!”
Mert:
“Tamam.”
Kapı kapandı.
Defne salonda tek başına kaldı.
Ama birkaç saniye sonra kendi kendine söylendi:
“Ne konuşacaklar acaba?”
---
Mert arabayı sürerken bir süre sessiz kaldı.
Sonra Kaan'a baktı.
“Kaan.”
“Efendim?”
“Ben sana bir şey soracağım.”
Kaan başını çevirdi.
“Tamam.”
“Defne'yle aranızda gerçekten hiçbir şey yok mu?”
Kaan birkaç saniye sustu.
“Yok.”
Mert gözlerini yoldan ayırmadan:
“Emin misin?”
Kaan:
“Evet.”
Mert başını salladı.
“Peki.”
Ama Kaan'ın verdiği cevaptan çok, cevap vermeden önceki o kısa sessizlik Mert'in dikkatinden kaçmamıştı.
Mert içinden geçirdi:
“Bu iş sandığımdan biraz daha karışık olabilir.”