17. bölüm · Abimin Arkadaşı
16. BÖLÜM — Mert'in Şüphesi
Mert arabayı sürerken dikiz aynasından arka koltukta oturan Defne'ye baktı.
Defne telefonuyla uğraşıyordu.
Kaan ise camdan dışarı bakıyordu.
Mert birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra:
“Defne.”
“Efendim abi?”
“Sen Kaan'la son zamanlarda bayağı karşılaşıyorsun.”
Defne başını kaldırdı.
“Tesadüf.”
Mert'in kaşı hafifçe kalktı.
“Son iki haftada kaç kere tesadüf ettiniz?”
Defne düşündü.
“Bilmiyorum.”
Kaan araya girdi.
“Abartıyorsun.”
Mert dikiz aynasından ona baktı.
“Ben sana sormadım.”
Kaan sustu.
Defne hafifçe güldü.
“Abi, gerçekten tesadüf.”
Mert:
“Tamam.”
Ama ses tonundan ikna olmadığı belliydi.
Birkaç saniye sonra tekrar konuştu.
“Bugün de beraber yürüyordunuz.”
“Çünkü seni bekliyorduk.”
“Biliyorum.”
Mert'in bakışları yeniden aynaya kaydı.
“Ben sadece dikkat ediyorum.”
Defne:
“Neye?”
Mert cevap vermedi.
Bir süre sonra arabayı park etti.
Defne kapıyı açıp inecekken Mert seslendi.
“Defne.”
“Efendim?”
“Sen Kaan'la fazla yakınlaşma.”
Defne şaşkınlıkla baktı.
“Ne?”
Kaan da ilk kez dönüp Mert'e baktı.
Mert sakin bir şekilde devam etti.
“Bir şey demiyorum. Sadece abin olarak söylüyorum.”
Defne kaşlarını çattı.
“Biz yakın değiliz ki.”
Mert:
“Umarım öyledir.”
Defne gözlerini devirdi.
“Abartıyorsun.”
Arabadan indi.
Kaan da arkasından indiğinde Mert onu durdurdu.
“Kaan.”
“Efendim?”
Mert birkaç saniye ona baktı.
“Sen de ne demek istediğimi anladın.”
Kaan'ın yüzündeki ifade ciddileşti.
“Anladım.”
“İyi.”
Mert arabaya bindi.
Kaan bir süre arabanın arkasından baktı.
Sonra Defne'ye döndü.
“Abin benden şüpheleniyor.”
Defne:
“Bizden.”
Kaan kaşlarını kaldırdı.
“Bizden mi?”
Defne bir an durdu.
“Yani… senden ve benden.”
Kaan hafifçe gülümsedi.
“Demek artık bir 'biz' var.”
Defne'nin gözleri büyüdü.
“Saçmalama!”
Kaan gülerek uzaklaştı.
Defne arkasından bakıp kendi kendine söylendi:
“Gerçekten sinir bozucu…”
Ama yüzündeki küçük gülümsemeyi kendisi bile fark etmemişti.
