16. bölüm · Abimin Arkadaşı
15. BÖLÜM — Aynı Yolda
Dersler bittiğinde Defne çantasını alıp kampüsten çıktı.
Ece, Buse ve Selin başka bir tarafa gideceği için Defne bu kez yalnız kalmıştı.
Telefonunu çıkarıp Mert'i aradı.
“Abi, nerdesin?”
“Beş dakikaya geliyorum.”
“Tamam.”
Defne okulun önünde beklemeye başladı.
Birkaç dakika sonra arkasından tanıdık bir ses geldi.
“Bekliyor musun?”
Defne döndü.
Kaan.
“Evet.”
“Mert biraz gecikecek.”
Defne şaşırdı.
“Nereden biliyorsun?”
“Benimle konuştu.”
“Ha.”
Kaan birkaç adım ileride durdu.
“İstersen kafeye geçelim. Burada beklemek yerine.”
Defne ona baktı.
“Sen de mi bekleyeceksin?”
“Evet.”
“Niye?”
“Mert gelene kadar.”
Defne birkaç saniye düşündü.
“Tamam.”
İkisi yan yana yürümeye başladı.
Bir süre sessizlik oldu.
Sonra Defne:
“Bugün fazla sessizsin.”
Kaan:
“Sen de.”
“Ben normalde konuşurum.”
“Farkındayım.”
Defne gülümsedi.
“Bak, artık beni tanıyorsun.”
Kaan ona baktı.
“Biraz.”
Defne'nin gülümsemesi kısa süreliğine durdu.
“Ne demek biraz?”
“Her şeyi bilmek zorunda değilim.”
“Ben de senin hakkında fazla bir şey bilmiyorum.”
“Öğrenmek istiyor musun?”
Defne bir an duraksadı.
“Bilmem.”
Kaan da sustu.
Kafenin önüne geldiklerinde Defne kaldırımın kenarına takılıp hafifçe sendeledi.
Kaan hemen kolundan tuttu.
“Dikkat etsene.”
Defne dengesini toparladı.
“İyiyim.”
Kaan elini çekti.
“Tamam.”
Defne ona baktı.
“Son zamanlarda beni sürekli düşmekten kurtarıyorsun.”
Kaan gülümsedi.
“Sen de sürekli bir yerlere takılıyorsun.”
“Ben sakarım demek istiyorsun yani?”
“Ben demedim.”
“Dedinnn.”
Kaan güldü.
Defne de istemeden güldü.
Tam o sırada Mert'in arabası yanlarında durdu.
Cam açıldı.
“Ne yapıyorsunuz siz?”
Defne hemen:
“Hiçbir şey!”
Kaan sakince:
“Bekliyorduk.”
Mert ikisine şüpheyle baktı.
“İkiniz beraber mi geldiniz?”
Defne:
“Tesadüf.”
Kaan:
“Aynen.”
Mert başını salladı.
“Tamam, binin.”
Defne arabaya binerken Kaan'a baktı.
Kaan da ona baktı.
İkisinin de yüzünde küçük bir gülümseme vardı.
Ama ikisi de bunu fark etmiş gibi davranmadı.