32. bölüm · Abimin Arkadaşı
31. BÖLÜM — Ufak Bir Sır
Ertesi gün Defne, Ece, Buse ve Selin'le kampüsün bahçesinde oturuyordu.
Ece bir anda Defne'ye baktı.
“Sen son zamanlarda bayağı değiştin.”
Defne şaşırdı.
“Ne alaka?”
“Eskiden Kaan'dan bahsedilince sinirleniyordun.”
Selin hemen araya girdi.
“Şimdi ise gülümsüyorsun.”
Defne:
“Gülmüyorum.”
Buse:
“Gülüyorsun.”
Defne başını iki yana salladı.
“Abartıyorsunuz.”
Ece:
“Peki dün akşam?”
Defne:
“Ne olmuş dün akşam?”
“Demirlerin evinde Kaan'la balkonda konuşmuşsunuz.”
Defne'nin gözleri büyüdü.
“Bunu nereden biliyorsun?”
Selin güldü.
“Annen anlatmış.”
Defne yüzünü ellerinin arasına aldı.
“Of…”
Tam o sırada arkasından bir ses geldi.
“Ne oldu?”
Defne döndü.
Kaan.
Ece hemen gülümsedi.
“Hiç.”
Kaan:
“Niye herkes 'hiç' diyor?”
Defne:
“Çünkü gerçekten hiçbir şey yok.”
Kaan:
“Tamam.”
Kaan yanlarına oturmadı, sadece birkaç saniye ayakta durdu.
“Defne, Mert seni arıyor.”
Defne telefonuna baktı.
Gerçekten de Mert aramıştı.
“Of, görmedim.”
Kaan:
“Sonra ararsın.”
Defne:
“Tamam.”
Kaan uzaklaşınca Ece hemen Defne'ye döndü.
“Bence senden hoşlanıyor.”
Defne:
“Saçmalama.”
“Niye?”
“Çünkü… bilmiyorum.”
Ece:
“İşte.”
Defne cevap veremedi.
O sırada Kaan birkaç metre ötede Arda'yla konuşuyordu.
Arda ona bir şey söyleyince Kaan'ın bakışları istemsizce Defne'ye kaydı.
Arda bunu fark etti.
“Sen ona bakıyorsun.”
Kaan hemen:
“Bakmıyorum.”
“Baktın.”
“Tesadüfen.”
Arda kahkaha attı.
“Sen de Defne gibi konuşmaya başladın.”
Kaan gülümseyerek:
“Belki de.”
---
Akşam Defne eve döndüğünde Mert yine salondaydı.
“Gel.”
Defne:
“Ne oldu?”
Mert:
“Bir şey soracağım.”
Defne iç çekti.
“Yine Kaan mı?”
Mert:
“Evet.”
Defne koltuğa oturdu.
“Ne soracaksın?”
Mert birkaç saniye düşündü.
“Kaan sana karşı farklı davranıyor mu?”
Defne sustu.
“Bilmiyorum.”
Mert:
“Sen ona karşı farklı davranıyor musun?”
Defne yine sustu.
Sonra başını eğip:
“Belki biraz.”
Mert'in yüzündeki ifade değişti.
“Ne demek biraz?”
Defne hemen:
“Bilmiyorum abi. Sadece… artık eskisi kadar sinir olmuyorum.”
Mert başını salladı.
“Anladım.”
Defne:
“Ama bu bir şey olduğu anlamına gelmez.”
Mert hafifçe gülümsedi.
“Ben de zaten öyle bir şey söylemedim.”
Defne ayağa kalkıp odasına giderken Mert arkasından baktı.
Artık ilk kez Defne'nin de kafasının karıştığını anlamıştı.
Ve bu durum, Mert'in şüphelerini daha da artırmıştı.