37. bölüm · 4 YILLIK GİZLİLİĞİN GÖLGESİ
Küçük Sahne
Sabah ışığı…
Perdeden içeri süzülüyordu.
---
Ev sessizdi.
---
Ama uzun sürmedi.
---
Küçük ayak sesleri.
---
“Anne…”
---
Yeji gözlerini açtı.
---
Sooin yatağın yanında duruyordu.
---
Saçları dağınık.
Gözleri uykulu.
Ama enerjisi…
Her zamanki gibi.
---
“Kalk…”
---
---
Yeji hafifçe güldü.
---
“Daha erken…”
---
Ama Sooin çoktan yatağa tırmanmıştı.
---
---
Küçük elleriyle annesini çekti.
---
“Dans…”
---
---
Yeji dondu.
---
Sonra gülümsedi.
---
“Şimdi mi?”
---
---
Sooin başını salladı.
---
Ciddi.
---
---
Bu onun için oyun değildi.
---
Bu…
İstekti.
---
---
Salon.
---
Müzik açıldı.
---
Hafif bir melodi.
---
---
Yeji ortada durdu.
---
Sooin karşısında.
---
---
“Hazır mısın?” dedi Yeji.
---
Sooin hiçbir şey demedi.
---
Ama duruşu…
Cevaptı.
---
---
Müzik başladı.
---
Yeji yavaş hareket etti.
---
Bu sefer sahne için değil.
---
Onun için.
---
---
Sooin taklit etti.
---
Geç kaldı.
---
Yanlış yaptı.
---
Ama vazgeçmedi.
---
---
Küçük adımlar.
---
Dengesiz dönüşler.
---
Ama gözleri…
Parlıyordu.
---
---
“Bir daha!” dedi.
---
---
Yeji güldü.
---
“Tamam.”
---
---
Tekrar.
---
Ve tekrar.
---
---
Zaman geçti.
---
Ama kimse saymadı.
---
---
Hyunjin kapıdan izliyordu.
---
Elinde kahve.
---
Ama içmiyordu.
---
---
Sadece bakıyordu.
---
---
“Bu bizim ev mi?” diye fısıldadı.
---
---
Çünkü bu an…
---
Bir sahne gibiydi.
---
Ama daha gerçek.
---
---
Sooin bir anda döndü.
---
Dengesini kaybetti.
---
---
Ama bu sefer…
Düşmedi.
---
---
Kendi kendine durdu.
---
---
Sonra güldü.
---
---
“Yaptım!”
---
---
Yeji alkışladı.
---
---
“Evet yaptın!”
---
---
Sooin zıpladı.
---
Küçük kollarını kaldırdı.
---
---
“Ben dansçı!”
---
---
Bu cümle…
Küçüktü.
---
Ama etkisi…
Büyüktü.
---
---
Yeji bir an sustu.
---
Gözleri doldu.
---
---
Hyunjin hafifçe gülümsedi.
---
---
“Kesinlikle.”
---
---
Sooin annesine koştu.
---
---
Sarıldı.
---
---
Ve o an…
---
Hiçbir sahne…
---
Hiçbir konser…
---
Bu an kadar gerçek değildi.
---
---
Çünkü burada…
---
Işık yoktu.
---
Kamera yoktu.
---
---
Ama sevgi vardı.
---
Ve müzik.
---
---
Ve bazen…
---
En büyük sahne…
---
Bir evin ortasıdır.