29. bölüm · 4 YILLIK GİZLİLİĞİN GÖLGESİ

Bulunma

Narin Yıldız

Muzlu süt artık elinde soğumuştu.

---

Ama Yeji hâlâ oturuyordu.

---

Kalkmıyordu.

---

Çünkü ilk kez…

Kaçmak zorunda hissetmiyordu.

---

---

Telefonu çaldı.

---

Bu kez sessiz değil.

---

Titreşimli.

Israrcı.

---

Ekrana baktı.

---

Hyunjin.

---

---

Bir an durdu.

---

Sonra açtı.

---

“Yeji!”

---

Sesi nefessizdi.

---

“Orada mısın?”

---

Yeji cevap vermedi.

---

---

Hyunjin devam etti:

“Konumunu gönder!”

---

---

Sessizlik.

---

---

Yeji gözlerini kapattı.

---

Sonra çok kısık bir sesle:

“Buradayım.”

---

---

Bir saniye sessizlik oldu.

---

---

Ve sonra Hyunjin’in sesi kırıldı:

“Geliyorum.”

---

---

Telefon kapandı.

---

---

Dakikalar geçti.

---

Ama Yeji artık bekliyordu.

---

---

Arabalar durdu.

---

Bir kapı açıldı.

---

---

Hyunjin koştu.

---

Nefesi düzensizdi.

---

Gözleri çevreyi taradı.

---

Ve onu buldu.

---

---

Bir bank.

---

Bir kız.

---

Ve Yeji.

---

---

Durdu.

---

Sanki dünya durdu.

---

---

“Yeji…”

---

Sesi bu sefer farklıydı.

---

Korku yoktu sadece.

---

Kaybetme ihtimali vardı.

---

---

Yeji başını kaldırdı.

---

Göz göze geldiler.

---

---

Hyunjin bir adım attı.

---

Sonra bir tane daha.

---

Ve artık durmadı.

---

---

Yanına oturdu.

---

Hiç konuşmadan.

---

Sadece elini tuttu.

---

Sıkı.

Gerçek.

---

---

Yeji’nin parmakları titredi.

---

Ama geri çekilmedi.

---

---

Uzun bir sessizlik oldu.

---

---

Hyunjin sonunda fısıldadı:

“Buradayım.”

---

---

Yeji başını salladı.

---

“Biliyorum.”

---

---

Ama sonra ekledi:

“Geç kaldın sanmıştım.”

---

---

Hyunjin başını hızlıca salladı.

---

“Hayır.”

---

“Hiç geç kalmadım.”

---

---

Bir an durdu.

---

Sonra daha yumuşak:

“Ben sadece… seni bulmaya çalışıyordum.”

---

---

Yeji gözlerini indirdi.

---

Muzlu sütü elinde tuttu.

---

Sonra yavaşça uzattı.

---

Hyunjin baktı.

---

Şaşırdı.

---

Sonra aldı.

---

Bir yudum içti.

---

Kısa bir gülümseme.

---

“Tatlı.”

---

---

Yeji hafifçe gülümsedi.

---

Bu kez…

Gerçekti.

---

---

Ve o an…

Hiçbir şey çözülmedi.

---

Hiçbir sorun bitmedi.

---

Ama önemli bir şey oldu:

---

Yeji artık bulunmuştu.

---

---

Ve bazen…

Bir insanı kurtaran şey, çözülmüş hayatlar değil…

---

Sadece yanında biri olmasıdır.