2026'ya 5395 kitap kapağı

2. bölüm / 9

Gören Gözler ve Kırılan Sessizlik

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: Gören Gözler ve Kırılan Sessizlik

B Ö LÜ M 2
Gören Gözler ve Kırılan Sessizlik
"Zorbalık en çok sessizlikte büyür; bir tek cesur ses bile
o karanlığa pencere açmaya yeter."
Duyarlı gözlerin bildirimiyle açılan ilk umut kapısı.
uma akşamı, Mert'in sınıf arkadaşı Defne eve
döndüğünde
içi
hiç
rahat
değildi.
Yemek
masasında çorbasını kaşıklarken aklı hep Mert'in
bahçedeki
o
bükülmüş
omuzlarındaydı.
Annesi
masadaki sessizliği fark edince sordu:
2026'ya 5395
13
"Defne, bugün bir durgunsun. Okulda canını sıkan
bir şey mi oldu?"
Defne
kaşığını
bıraktı.
Derin
bir
nefes
alıp
telefonunu masaya koydu. "Anne, bizim sınıftaki
Mert'e çok kötü davranıyorlar. Yan sınıftan Ece,
Mert'in çizim defterinin fotoğrafını çekip sosyal
medyada dalga geçti. Kantinde düşürdü, videosunu
koydu. Herkes gülüyor ama Mert artık okula bile
gelmek istemiyor. Ben bir şey söylesem benimle de
dalga geçerler diye korktum ama... içim hiç rahat
değil."
Defne'nin annesi Sevgi Hanım, kızının gösterdiği
paylaşımları
görünce
kaşları
çatıldı,
yüzündeki
şaşkınlık yerini derin bir endişeye bıraktı. Ekranda
açıkça bir çocuğun rencide edildiği, kimliğinin ve
çizimlerinin izinsiz paylaşıldığı, altına onlarca kırıcı
yorum yazıldığı görülüyordu.
"İyi ki bana gösterdin kızım," dedi Sevgi Hanım,
Defne'nin elini tutarak. "Bu basit bir çocuk şakası
değil. Bu hem okulda hem de dijital ortamda yapılan
açık bir akran zorbalığı. Buna seyirci kalırsak biz de
bu haksızlığın parçası oluruz."
2026'ya 5395
14
O akşam yalnızca Sevgi Hanım değildi harekete
geçen. Paylaşımları gören bir başka veli ve okulun
eski mezunlarından bir üniversite öğrencisi de ekran
görüntülerini
kaydedip
durumu
ciddiyetle
değerlendirmişti. Sevgi Hanım önce okulun rehber
öğretmeni Deniz Öğretmen'i aradı, ardından da Aile
ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın sosyal destek ve
ihbar hattı olan ALO 183'ü arayarak durumu bildirdi.
"İyi akşamlar," dedi Sevgi Hanım sakin ama kararlı
bir sesle. "Bir ortaokul öğrencisine hem okul içinde
hem de sosyal medya üzerinden sürekli zorbalık
yapılıyor.
Paylaşımlar
herkese
açık,
çocuğun
psikolojik olarak çok yıprandığını görüyoruz. Ayrıca
zorbalığı yapan çocuk da henüz on bir yaşında; onun
da ciddi bir desteğe ihtiyacı olduğu belli. Ekran
görüntülerini ve okul bilgilerini bildirmek istiyorum."
Telefonun diğer ucundaki görevli her detayı
dikkatle not aldı. Aynı saatlerde, sosyal medyadaki
paylaşımları tesadüfen gören iki duyarlı vatandaşın
daha Sosyal Hizmet Merkezi'ne bildirimde bulunduğu
kayıt altına alınmıştı. Bir çocuğun sessiz çığlığı,
2026'ya 5395
15
sonunda
duyarlı
insanların
vicdanında
yankı
bulmuştu.
Pazartesi sabahı Güneşli Ortaokulu'nda hava her
zamankinden farklıydı. İlk dersin ortasında rehberlik
servisinin kapısı usulca çalındı. İçeri giren kişi, Aile
ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'nden gelen sosyal
çalışma görevlisi Zeynep Hanım'dı. Gözlüklerinin
ardında hem kararlı hem de son derece yumuşak
bakan gözleri vardı. Elinde mavi bir dosya tutuyordu.
Deniz Öğretmen ve okul müdürüyle yapılan kısa
ama kapsamlı toplantının ardından Zeynep Hanım,
dosyasını açtı.
"Bize birden fazla bildirim ulaştı," dedi Zeynep
Hanım, sesi ölçülü ve şefkatliydi. "Sosyal medyadaki
paylaşımlar da incelendi. Burada karşımızda iki çocuk
var: Biri ağır biçimde zorbalığa uğrayan Mert, diğeri
ise zorbalığı başlatan ve sürdüren Ece. Bizim
görevimiz kimseyi damgalamak ya da suçlu ilan
etmek değil. Bizim görevimiz, her iki çocuğu da bu
zararlı döngüden çıkarmak ve korumak."
2026'ya 5395
16
İlk görüşme Mert ile yapıldı. Mert rehberlik
odasına
girdiğinde
ellerini
dizlerinin
arasında
kenetlemiş, gözlerini halının desenlerine dikmişti.
Yine
azarlanacağını
ya
da
"Neden
kendini
savunmadın?" diye sorulacağını sanıyordu.
Zeynep Hanım masanın arkasında değil, Mert'in
tam karşısındaki alçak koltuğa oturdu.
"Merhaba Mert," dedi yumuşak bir gülümsemeyle.
"Ben Zeynep. Sosyal hizmet uzmanıyım. Seninle
konuşmaya geldim çünkü son haftalarda yaşadığın
şeylerin ne kadar zor olduğunu öğrendik. Öncelikle
şunu bilmeni istiyorum: Yaşananların hiçbiri senin
suçun değil."
Mert
başını
yavaşça
kaldırdı.
Bu
cümleyi
haftalardır kimseden duymamıştı. "Ama... ben çok
sessizim. Belki onlar gibi konuşsam benimle dalga
geçmezlerdi."
"Hayır Mert," dedi Zeynep Hanım kesin bir
şefkatle. "Sessiz olmak, resim çizmeyi sevmek ya da
duygularını kâğıda yazmak kimseye seninle alay etme
hakkı vermez. Hem okulda hem de internette her
2026'ya 5395
17
çocuğun güvende hissetme hakkı vardır. Artık bu
yükü tek başına taşımak zorunda değilsin."
Mert'in gözlerinden iki iri damla süzüldü. İlk kez
korkudan değil, omuzlarından büyük bir yük kalktığı
için ağlıyordu. Çantasından yırtık sayfalı defterini
çıkarıp Zeynep Hanım'a uzattı. Zeynep Hanım, kâğıt
kuş çizimine uzun uzun baktı. "Çok güzel çiziyorsun
Mert," dedi. "Bu kuşlar bir gün gerçekten özgürce
uçacak."
Öğleden sonra sıra Ece ile görüşmeye geldi.
Ece
rehberlik
odasına
girdiğinde
kollarını
göğsünde
kavuşturmuş,
çenesini
hafifçe
yukarı
kaldırmıştı. Dışarıdan bakıldığında hiç korkmamış,
hatta biraz da öfkeli görünüyordu.
"Ben bir şey yapmadım!" dedi daha oturmadan.
"Sadece şaka yaptık! Herkes güldü, büyütülecek ne
var bunda?"
Zeynep Hanım sesini hiç yükseltmedi. Ece'ye bir
bardak su uzattı. "Otur Ece, kimse sana bağırmak
için burada değil. Sadece konuşmak istiyoruz."
2026'ya 5395
18
Ece isteksizce koltuğun ucuna ilişti. "Annemle
babam duyarsa çok kızar. Zaten hiç vakitleri yok, bir
de bununla uğraşacaklar."
Zeynep Hanım o son cümleyi hemen yakaladı.
Defterine küçük bir not aldı. "Ece, o videoları ve
fotoğrafları paylaşırken ne hissediyordun?"
Ece bir an duraksadı, sonra omuz silkti. "Bilmem.
Komikti işte. Herkes benim sayfama bakıyordu,
yorum yazıyordu. Kendimi... önemli hissediyordum."
"Peki," dedi Zeynep Hanım yavaşça, "birinin canı
yandığında,
bir
arkadaşın
okula
gelmekten
korktuğunda, o beğeni sayıları gerçekten seni mutlu
ediyor mu?"
Ece cevap veremedi. Bakışlarını pencereye çevirdi.
Dışarıda
güneşli
bahçedeki
ulu
ağacın
dalları
rüzgârda sallanıyordu. İlk kez o an, yaptığı şeyin
"basit bir şaka" olmadığını, karşısında gerçek bir
insanın kalbinin kırıldığını içinde bir yerlerde hissetti;
ama gururu bunu sesli söylemesine henüz izin
vermiyordu.
2026'ya 5395
19
Ertesi gün Zeynep Hanım hem Mert'in evini hem
de Ece'nin evini ziyaret etti. Mert'in annesi Ayşe
Hanım, oğlunun haftalardır sakladığı acıyı öğrenince
gözyaşlarına hâkim olamadı ve Mert'e sımsıkı sarıldı.
Ece'nin anne ve babası ise önce şaşkınlık ve savunma
içindeydiler: "Bizim kızımız akıllıdır, neden böyle bir
şey yapsın?"
Zeynep Hanım onlara sosyal medya paylaşımlarını
ve Ece'nin evdeki yalnızlığına dair gözlemlerini
nazikçe aktardığında, odada derin bir sessizlik oldu.
Ece'nin babası başını ellerinin arasına aldı. "İşten
başımızı kaldıramadık," diye mırıldandı. "Kızımızın
ekranın içinde kaybolduğunu fark edemedik."
Zeynep Hanım, tüm bu görüşmelerin ardından
masasına oturdu ve iki çocuk için de ayrıntılı bir
Sosyal İnceleme Raporu hazırladı. Raporda tek bir
ortak hedef vardı: Hem zorbalığa uğrayan Mert'in
yeniden güçlenmesi hem de zorbalığa yönelen
Ece'nin öfkesinin ve yalnızlığının iyileştirilmesi için
yasal
ve
profesyonel
bir
koruma
kalkanı
oluşturulması.
2026'ya 5395
20
Dosya hazırlandığında, Zeynep Hanım kapağına
özenle baktı. Şimdi söz, çocukların üstün yararını
gözeten
5395
sayılı
Çocuk
Koruma
Kanunundaydı.
✽ ✽ ✽
Zeynep
Hanım,
raporu
Çocuk
Mahkemesi'ne
iletmeden
önce
Güneşli
Ortaokulu'nun
rehber
öğretmenine son bir kez uğradı. Deniz Öğretmen,
masanın
üzerindeki
çay
bardaklarını
tazelerken
endişeyle sordu:
"Zeynep Hanım, aileler bazen 'sosyal hizmetler'
adını duyunca korkuyor. İki çocuk da bu süreçten
örselenmeden çıkabilecek mi?"
"Elbette," dedi Zeynep Hanım güven veren bir
sakinlikle. "Bizim en büyük gücümüz iş birliği. Okul,
aile, sosyal hizmet ve mahkeme aynı halkanın
parçalarıdır. Bir çocuk düştüğünde ona parmak
sallamak yerine el uzatırsak, hem kırılan kalp onarılır
hem de kıran kalp kendi hatasını görüp büyür.
Mert'in sesi yeniden güçlenecek, Ece ise kendi
2026'ya 5395
21
öfkesinin ardındaki gerçek duyguyu tanıyacak. Yeter
ki onları yargılamadan, sabırla dinleyelim."
Deniz
Öğretmen
pencereden
boşalan
okul
bahçesine baktı. "İçim rahatladı," dedi. "Bu iki çocuk
için yeni bir başlangıç olacak."
Zeynep Hanım dosyayı çantasına yerleştirirken, o
gün okul koridorunda gördüğü her iki çocuğun da
gözlerindeki ışığı hatırladı. Doğru zamanda uzatılan
bir el, bir çocuğun tüm geleceğini değiştirebilirdi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…