2. bölüm / 7
Zoraki Kalpler ✨2. Bölüm ✨
Bölümler 7Şu an: 2. Bölüm ✨
- 1 1. Bölüm ✨620 kelime
- 2 2. Bölüm ✨648 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 3. Bölüm✨669 kelime
- 4 4. Bölüm ✨741 kelime
- 5 5. Bölüm ✨600 kelime
- 6 6. Bölüm ✨597 kelime
- 7 7. Bölüm ✨546 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bölüm şarkısı: Talha Yıldırım - Hoşça kalamam
Kardelen'den
Düne göre biraz daha iyiydim ağrı kesici iyi gelmişti en azından grip olmadan kurtulmuştum .
Hemen yataktan kalkıp lavaboda yüzüme su vurp yeşil kalın elbisemi ve diğer yeşil tonlarında olan eşarbımı takıp mutfağa indim .
Her zamanki gibi yine en sevdiğim yer olan sadece orda dinlenene bildiğim yer olan mutfakta en evdiğim olan kıbrıs tatlısının tabanı için kek harcı çırpıyodum . Ama bu yandan da aklım dünkü olanlardaydı.
Fatma teyzeyle birlikte mutfaktaydık .Ben yine canım sıkıldığı için mutfakta birşeylere uğraşmak için gelmiştim . Fatma teyze bizim evde çalışıyodu. Çok severdim Fatma teyzeyi beni hiç kırmazdı iyi anlaşırdık ben tatlıları yapardım oda yemekleri yapardı .
Her ne kadar beni yormak istemese de sonra dan ona da alistirmistim bana mutfağın iyi geldiğini .
Mutfakta işim bittiği için Fatma teyzeye kolay gelsin diyip odama geçtim öglen ezanı okunduğu için ilk abdestimi aldım sonra da namaz kılmak için hazırlandım .Namazım bittikten sonra biraz secadede uzanmak istedim . Bı de Allah'ın huzurunda iyi hissediyodum .
Secadenin üzerinde biraz uykuya kalmıştım ,yüzüme biraz su vurduktan sonra annem'in yanına gittim her zaman ki gibi o da yapıcağı birşey olmadığı için erkek yigenim için yelek örüyodu o da sittresini böyle atıyordu .
"Kolay gelsinn annemm."
"Sağol kızımm , ne yaptın tatlını."
"Yaptım anne dinlenmeye aldım ."
" Babamlar daha gelmedi demi "
" Yok kızım daha gelmediler ,gelmeleri yakındır ama ."
Abim şirkete ,babam ise at çifftliğimizdey di . At binmeyi de çok severdim huzurlu hissetigim bir yer daha vardı doğru.
Anneme baka baka bende sıkılıp bir şiş alıp bende başladım birşeyler örmeye zaman çok hızlı geçmişti ikindi ezanı okunuyordu .Anneme kolay gelsin diyip namaz için odama gittim .
Hemen abdestimi tazeleyip namaz için hazırlandım. Namazın bittikten sonra secadeyi topladım .
Odam dağınık olmasa da hafif dağınık olan yerleri topladım . Eşarbı mı düzeltip mutfağa Fatma teyzeye yardım etmeye indim ama sağolsun bana yine iş bırakmamıştı.
Babamların gelmesine az kaldığı için sofrayı hazırlamaya yardım ettim bende.
Tam sofraya son bardağı koyduğum zaman babamlar geldi ama bu gariplik vardı ikisininde yüzünde.
İçimden;
Kötü birşey yoktur dur inşallah.
Demiştim ama vardı birşeyler belliydi çünkü .
"Hoşgeldiniz baba " diyip hava biraz dağılsın diye .
" Çifftlik nasıldı çok yormadin değil mi kendini" dedim.
" Hoşbulduk kızım hoşbulduk ,yormadım kendimi merak ettme "dedi .
" Bugünkü olanlar olmasaydı daha çok hoşbulur dum kızım " demişti .
Babam içinden konuşsada duymuştum ben .
"Sofra hazır baba isterseniz üstünüzü değiştirin namazınızı kılın ben de diğer eksikleri getiriyim " dedim.
Babam baş salıyarak kafasını yerden indirmeden odasına geçti .
Abime döndüm direk .
" Abi kötü bı durum mu var babamla sana ne oldu durgun gibisiniz sanki , kötü birşey yok değil mi " dedim.
" Birşeyler var Kardelen ama benim söylemem uygun olmaz babam söyler sana zaten ,ben namazımı kılar gelirim birazdan " dedi ve hemen yanımdan uzaklaştı.
Anneme döndüm annem de bana bakıyordu .
" İnşallah kötü birşey değildir anne babam çok durgundu " dedim .
Annemde bana hak vererek .
" Haklısın kızım inşallah kötü birşey yokturdur babam kolay kolay durgun olmazdı " dedi .
Annemi onaylıyarak mutfağa gidip kalanları getirmeye gittim ama aklım babamdaydı.
İşim bittikten sonra annemle masaya gectip oturduk ama ikimizin konuşmadık . Her zaman kahkahalarla geçen sofrada şimdi çıt çıkmıyordu.
10 dk sonra babamlar geldi sofraya geçip .
"Affiyet olsun herkese" dedi ve herkes yemeğini yemeye basladı.
Sofrada sadece kaşık sesleri vardı. Sessizliği babam böldü .
" Kızım istemesem de seninle konuşmam gereken bir konu var " dedi .
O an herkes durdu annem bı babama bı bana baktı ama o da benim gibi hiçbir şey anlamamıştı. Abim de kaşığını tabağının kenarına bırakıp bana baktı .Aslında gerilmistim biraz ,nefes alıp babama döndüm .
" Hayırdır inşallah baba dinliyorum seni " dedim .
...
Devam edicek..
Yorum yapar ve bölümü beğenirseniz yazarınızı mutlu edersiniz.
"Her bitiş, ne kadar can yakarsa yaksın, yalnızca yazılmamış bir sonraki sayfanın habercisidir..."
Sevgilerle...
Bölüm etkileşimi
