1. Bölüm ✨

Bölüm şarkısı :Feridün Düzağaç - Düşler sokağı

Kardelen'den...

Babamın yanından geliyodum. Babam at çifftliğindeydi, hem babamı görmeye hem de biraz atımla vakit geçirmek istemiştim .

Bugün hava kapalıydı yağmur yağmak üzereydi çok severdim yağmuru ama çok fazla altında durursam malesef grip oluyordum benim grip olmamda tüm aile fertlerinin hastalanması demekti .

Normalde babamın adamlar bırakırdı bir yere gitmek istersem ama bugün nedense biraz hava almak ve yürümek istemiştim . Bizim konağın sokağına girmek üzereyken siyah bir araba geçiyordu camı da açıktı kim olduğuna baktığımda adımlarım dondu Karan dı bu hem çocukluk aşkım hem de düşmanımızdı .

Oda bana sinirli sinirli bakıyordu .

" Senin ne işin var burda ,niye buraya geldin ." Dedim

" Sana mı sorucam! senin o midemi bulandıran yüzünü görmek en son istiyeceğim şey..." Dedi Karan .

Karanın sözleri kalbime bıçak gibi oturmuştu düşman da olsak çocukluk aşkım dı yani sadece benim için öyleydi .

Karan devam etti sözlerine .

"Bir daha karşıma çıkma düşman kızı çıkarsan çok kötü şeyler olur ." Dedi

Boğazımın düyümlendigini hissetsem de konuşmaya çalıştım.

" Sen benim sokağımdasın . Ona rağmen nasıl bana karşıma çıkma dersin ." Dedim zar zor konuşmaya çalışarak .

Karan gözüme bakarak konuşmaya başladı.

" Ben söyliyecegimi söyledim karşıma çıkma düşman kızı!" diyerek arabasıyla uzaklaştı.

Siyah araba gittiği yerde arkasına baka kaldım .Ben yola bakarken yağmur başlamıştı ama ben hâla aynı yerimde duruyordum .Kendime gelmeye çalışıp yürümeye başladım yağmurun altında .Ama aklım daha yeni bana söylenen cümleler deydi .

Bı an abime birşey mi yaptı korkusuyla olduğun yerde durdum . Telefonda abimin numarasını tıkladım .

Abimm💫

Aranıyor...

Aranıyor...

Ama ulaşamamıştım içime kurt düşmüştü. Ben ne zaman abimi bulamazsam ,haber almazsam hep yengem ve yiğenimin yanında bulurdum .

Yolumu hemen bizim konağa yakın olan mezarlığa çevirdim .

Mezarlığa vardığımda abimi gördüm yengem ve yiğenimin mezarlarının ortasında uzanmıştı . Abimin yanına gidip elimi abimin omzuna koydum .Abim konuşmaya başladı .

" Kardelen ben dayanamıyorum artık nefes alamıyorum. Onların yanında olmak istiyorum. Bugün tamıtamına 10 yıl oldu onlar beni bekliyorlar mış gibi hissediyorum Kardelen ." Dedi abim yengemin mezarlığına bakarken .

Şimdi anlamıştım Karan 'ın bizim sokakta olduğunu bugün Helin yengemin ve yiğenimin 10 yıl önce vefat ettikleri gündü.

Düşüncelerimden sıyrılıp abime döndüm .

" Abi bizim için dayan ne olur yengem yaşasaydı eminim ki böyle olsun istemezdi ama kimsenin elinde değildi olanlar . Başın sağolsun abim başımız sağolsun abim dayanman gerekiyo bizim için değilse bile onlar için dayanman gerekiyo kendini böyle harap ettme ne olur ." Diyerek abime sarıldım.

" Sağol Kardelen'im dostlar sağolsun" dedi abim başka birşey söylemedi daha doğrusu söyleyemedi .

" Abi hadi gel eve gidelim yağmur yağıyor hasta olucaz ikimizde lütfen beni kırma ." Diyerek abimden ayrıldım .

" Sen git Kardelen ben biraz daha kalmak istiyorum." Dedi abim önüne dönerek

" Tamam abi gidiyorum ama çok geç kalma tamam mı merak ederim seni ." Diyerek ayağa kalktım .

Abim başını sallıyarak önüne bakmaya devam etti .Bende duğamı edip eve gittmek için yola koyuldum .

Abimin içinde olduğu durum hiç kolay degildi ama elimizden de birşey gelmiyordu yanında olmaktan başka .

Eve vardığımda sırıl sıklam olmuştum . Annem bahçede beni görünce gözlerini kocaman açtı ve konuşmaya başladı.

" Kardelen bu halin ne kızım hasta olucaksın çabuk gitt bı sıcak duş al kalın şeyler giy .Niye bu kadar geç kaldın ki erken çıksaydın çifftlikten ayrılamadın değil mi atından . Ahh kızım ah senin bu halini ne yapacağım ben hiç bilmiyorum." Diyerek söylendi annem .

Böyle birseyle karşılaşacağımı biliyordum .O yüzden sesimi çıkarmadan odama çıktım . Sıcak bı duş aldıktan sonra kalın şeyler giymiştim annemin dediği gibi ne olur ne olmaz diye de bi ağrı kesici alıp yatağımda uykuya kalmıştım.

Devam edicek...

Yorum yapar ve bölümü beğenirseniz yazarınızı mutlu edersiniz.

"Gölge, ışık çekildiğinde belirir; ama asla kazanamaz."

Sevgilerlee...