4. Bölüm ✨

Bölüm şarkısı: Kalben - Sakin Ol Evladım

İşte Helin' in öldüğü saat Kandemir ve Karahan ailesinin düşmanlığı başlamıştı.

Şimdi ki zaman

Kardelen'den...

Babam' ın sözleriyle eskiden olanlar aklıma gelmişti.

" Evet baba hatırlıyorum da niye şimdi durup dururken eski konuları açtın ki ." Dedim babama bakarak .

Abim kafasını kaldıramıyordu .

Babam devam etti cünlelerine .

" Kızım Karahan aşireti bugün çiftliğe geldi ..." Dedi babam

Bı an durup istemiyerek de olsa devam ettmeye çalıştı.

" Bana şart koştular ya oğlunu verirsin oğlunu öldürürüz ya da kızın oğlum Karanla evlenir dedi eyer ikisini de kabul ettmezsen de oğlun ve kızını gözlerinin önünde öldürürüm dediler ." Dedi babam zar zor bitirmişti cümlelerini .

O an tepki veremedim dondum kaldım ne yapıcağımı düşünemedim bile .En son abim bana dönerek cümlelerini söyledi .

" Kardelen kabul ettme ne olur . Ben bu dünyada nefes alamıyorum zaten seninde hayalerin var biliyorum hem sen pasta şefi olucaksın daha okuyacaksın lütfen kabul ettme babam beni dinlemiyor ne dersem diyim kararı sana bıraktı ." Dedi abim gözleri dolarak .

Ben ne söyliceğimi bulamıyordum sanki kelimeler çıkmıyordu ağzımdan .Biraz durup kendime gelmiştim sonunda .

" Abi ben ne söyliyecegimi bilmiyorum ama seni kaybedemem .Belki de benim için hayırlısı buymuş olana çağre bulamam ama sen hangi türlü benimle birlikte olursan o yolu seçerim . Affiyet olsun size." Diyerek masadan kalkıp odama geçtim .

Odama girer girmez üzerime kalın gecelik takimimi giyip yatağıma girdim .Ve başıma gelenleri ,bugün Karanla olan diyaloğumuzu düsünerek uykuya daldım.

Sabah uyandığımda başım aşırı derecede ağrıyordu istemeyerek de olsa ağrı kesici alıp hazırlanmaya başladım . Eşarpımı baglayıp aşağı indim .

Annem misafir odasında babam ve abimle oturuyordu. Gidip babamın yanındaki boş yere oturdum.

"Nasılsın kızım " dedi babam koluyla omzuma dokunurken.

"Daha iyiyim baba " dedim babama daha çok sokularak .

Babam konuşmaya devam etti .

"Kızım dün akşam haber gönderdiler Karahan aşireti hafta sonu nikahınız kıyılıcak ." Dedi babam kolunu omzundan indirerek .

" Bu kadar erken mi baba ... " Dedim ve devam ettim .

" Hem baba ben düşündüm biraz Karahan aşireti niye daha önce böyle bir hamle yapmadı ki amaçları ne bunların."dedim gözlerim dolarak .

Babam komuşmaya başladı .

" Senin 18 yaşını doldurmanı beklemişler kızım o yüzden şimdi söylediler ." Dedi babam başını eğerek .

" Ben artık bunlar hakkında düşünecek birşey bulamıyorum."dedim ve hemen abime döndüm.

" Abi sakin ben gittikten sonra üzülmûuorsun ,kendini suçlamıyorsun nasıl Leyla ablam anlının akıyla bu konaktan teli duvaklı çıktıysa bende çıkıcam sakın o Karahan aşiretinin önünde başınızı eymeyin . Eyer biz başımızı eyersek onlar da yaptıkları şeyden onur duyarlar yaptiklari şey iyi birşey mis gibi ." Dedim ve abime sımsıkı sarıldım.

" Sen olmasan Kardelen sen olmasan bu dünyada kalma sebebim de kalmaz kendini orda ezdirmiyeceksin sakın ,sen o pamuk kalbini onlara gösterme güzelim onlar anlamazlar senin o tertemiz kalbine nasıl davranılacağını sana iyi olana iyi ol ama sana kötü olana da sen bilirsin ne yapıcağını ." Diyerek ayrıldı abim .

" Sen merak ettme abim ." Dedim.

Hafta sonu...

O gün gelmişti her ne kadar istemesem de bu yandan da çocukluk aşkımdı Karan benim ama ya o hiç bir zaman beni sevmezse diye korkuyordum .Ama sonra ban soyledigi cümleler aklıma geliyor 'karşıma çıkma düşman kızı , midemi bulandırıyorsun ' sözleri aklıma geliyordu .

Şimdi ise onun için olan gelinliğin içindeydim ama benim için ise kefenden başka birşey değildi başörtümü ben yapmıştım fazla ugraşmak da istememiştim . Eşyalarımı götürmüşler di Karahan konağına .

Odamda tek başıma otururken odanın kapısı çaldı .

" Gelebilirmiyim ." Dedi biri

" Gelebilirsin " dedim ayağa kalkarken

Kapı açıldığında abimi gördüm .Görür görmezde yüzümdeki gülümseme yerini aldı.

Abim odaya girdikten sonra da Leyla ablam gelmişti . Yanında benim prensesim Vera da gelmişti . Onları görünce yüzümdeki tebesum daha da büyüdü .

" Tezoşş çokk güzel olmuşun ,prenseslerden bile güzell." dedi Vera

"Teşekkürler teyzemm o senin boncuk boncuk bakan gözlerin ." Diyerek yanağına öpücük kondurdum .

" Çok güzel olmuşsun Kardelen'im hep mutlu ol inşallah tabi o evde mümkün olursa . O temiz kalbin karşına hep iyilerini çıkarır inşallah." Diyerek anlamda bana sarıldı .

" Sağol abla inşallah dediklerin gibi olur ." Diyerek ayrıldım .

Ablamdan ayrıldıktan sonra da abime baktım .

"Güzellim bu yüzündeki güzelliği hakederler umarım ." Diyerek o da bana sarıldı .

" Ağlatıcaksınız ama şimdi beni." Dedikten sonra dışardan davul sesleri gelmeye başladı .

İşte başlıyordu benim fermanım ...

Devam edicekkk.

Yorum yapar ve bölümü beğenirseniz yazarınızı mutlu edersiniz...

"Gerçek kader, aldığımız kararların gölgesinde yürümektir."

Sevgilerle ...