Zeynep

Ben Zeynep, Lösemi hastası Zeynep, Neden bu hastalığa yakalandım, Neden hayatım birden darmaduman oldu, Bilmiyorum, Üstelik daha 7 yaşında, Hani sorarlar ya, Hayatı ne zaman anladın, İşte ben o gün anladın, Ben atak geçirmişim, Yere yığılmışım. Annem o anki korkusuyla babamı aramış. Babam bana yetişmeye çalışırken ölmüş. Seval ablam beni hastaneye götürmüş. İşte hayat orda o odada başlamış ve orda bitmiş..."
(Esra'nın anlatımıyla)
"Yolun hemen ilerisinde anayol var, oraya gidelim otobüse binelim, hastaneye yetişiriz, merak etme." Dedi tekdüze bir sesle.
"Sağol, ama benim hiç param yok, otobüse binemem!"
"Ben veririm, merak etme." Dedi.
Arabadan indik, Zeynep'i kucağıma aldım anayola doğru yürümeye başladık, otobüse bindik.
Zeynep benim kucağımdaydı o hareketsiz bedeniyle
"Acele gidebilir miyiz, hasta bir kız var." Dedi
Tamam."
Otobüsün parasını ödedikten sonra yanıma oturdu gözlerimi açtığımda hastanenin hemen önündeki durakta durmuştuk. Bağırmaya başladım, sesimi duyurmaya çalıştım.
"Yardım edin, kızıma birşey oldu, yardım edin."
Hemşire hemen sedyeyi bulup yanımıza getirdi.
Zeynep'i sedyeye yerleştirdikten sonra doktor geldi ve sedyeyi muayene odasına götürdüler.
"Ne oldu?"
Gözlerim ağlamaktan şişmiş halde ve titrek bir sesle.
"B, bilmiyorum, mutfaktaydım, sonra seslendim, cevap vermedi, bende merak ettim. Yanına gittim, bir baktım ki y,erde hareketsiz yatıyor, Çok korktum. hemen buraya getirdim. Yardım edin, nolur,ona birşey olmasın,o daha çok küçük, nolur, yardım edin."
"Merak etmeyin, kızınız emin ellerde, elimizden geleni yapacağız ."
Tamam."
"Bende gireyim içeriye, onun yanında olayım kızımı yanlız bırakmak istemiyorum hem yanında olursam belki daha iyi hisseder."
"Üzgünüm Esra hanım, ama Zeynep'i muayene etmemiz gerekiyor. Siz oturun, iyi olucak, merak etmeyin, birşey olursa size haber vereceğiz."
"Ama, doktor bey!"
"Esra hanım lütfen!"
"İyi olacaksın, kızım korkma ben burdayım." (alçak bir ses tonuyla) iyi olucaksın.
Hemen arkamda bulunan sandalyeye oturdum ve sessizce ama içim kan ağlarcasına kızımı bekledim.
"İyi olucak, merak etme, sapasağlam çıkacak buradan."
"Sağol komşu seni de yordum, buralara kadar
"Olurmu Esracım, ne kusuru, biz komşuyuz, iyi günde birlik olmayacağız da, ne zaman birlik olacağız."
"Sağol Seval." dedim kızımı beklerken.
Dakikalar geçti ama bana o dakikalar sanki bir ömür gibi geldiğinde aklına hemen ihsan geldi. Ne yapmıştı acaba etrafta da görünmüyordu. Hemen görevlinin yanına gittim.
"Telefonu kullanabilirmiyim."
"Tabiki kullanabilirsiniz, buyrun" diyerek telefonu bana uzattı.
"Sağol."
Telefon defalarca çaldı, fakat açan olmadı.
"Nerdesin, İlhan nerdesin"
Telefonu geri verdikten sonra geri yerime oturdum fakat doktor hala çıkmadı.
Makineler ötmeye başlarlar. Doktor içeriye girip muayene eder.
"Kızınız maalesef ki lösemi hastası!"
"Ne, nasıl ya." dedim sesim o kadar tiz çıkmıştı ki sanki benim sesim bu dünyaya yetememişte beni bırakıp gitmiş gibi...
"Ölücekmi kızım, yokmu bunun bir çaresi, o daha 7 yaşında, daha küçücük, yok mu bunun bir çaresi."
"Var elbette, biz iyileştireceğiz onu, yenecek bu hastalığı merak etmeyin müsaadenizle."
(Yazarın anlatımıyla)
Esra oda
Seval, Esra'nın yanı başında duruyordur, su içmek için Esra'nın yanı başında duran sandalyeden kalkar ve kapıya yönelir, tam o sırada Esra uyanır.
"Kızım bırakma beni kızım, kızım, nasıl, neredeyim ben? beni kızıma götürün .Ben kızıma gitmek istiyorum, kızıma götürün beni."
"Tamam, sakin ol kızın iyi,daha iyi olucak,iyileşecek, beraber kalkıp gideceğiz burdan, bu hastalığı yenecek, tansiyonun düşmüş,o yüzden buraya getirdiler. Ben bir doktor'a haber vereyim."
"Tamam."
Seval tam sandalyeden kalktığı sırada, sesler gelmeye başlar ve kapıya yönelir. Kapıyı açar, hemşireler koşuşturuyordur.
"Ne oldu?" Diye sordu olan bitene anlam veremeyecek.
"Bir hasta getirmişler, trafik kazası geçirmiş onun için bu koşuşturma."
"Tamam sağolun peki nerede bu hasta?"
"Ameliyathane'ye aldılar durumu ağır."
"Teşekkür ederim."
Eveettt biz geldiiik artık Zeynep kitap bizim sönmeyen ışığımız burada sizlerle iyi okumalaar dileriiim sizleri çok seviyorum ,çok özledim sizleri iyi okumalar efendim🌸🩷