5.BÖLÜM: DEĞİŞEN DENGELER

O sabah kalktığımda dün yaşadığım her şeyin bir kabus olmasını istedim.
Kahvaltıdan sonra evden çıktım.
Fikri Hoca beraber gidelim okula,demişti fakat ben tek başıma gidebileceğimi söyledim.
Okula gittim ve gözlerimi bir an sıkıca kapattım. İçimden dün yaşadıklarımın kötü bir kabus olması ve şuan her şeyin daha farklı olması için dua ettim.
Lakin sınıfa girdiğimde hiçbir şeyin kabus olmadığını gördüm.
Bir an aklıma Tayfun’un Van'a dün söyledikleri geldi.
Bugün bu çocuktan uzak durmam gerekiyordu. Bu yüzden kimseye bir şey söylemeden sırama oturdum.
İlk dersten sonra koridora çıkmak istedim.Çünkü bir süre Tayfun’dan uzak durmanın varlığımı unutturacağını düşündüm. Fakat yanılmışım.
Tayfun da ben çıktıktan bir süre sonra çıkmış.
İkinci dersin başlamasına az bir zaman kalınca sınıfa geri dönmeye karar verdim. Ama hiç istemediğim bir şey oldu. Koridorda Tayfun ile karşılaştık. Ben sanki olduğum yere yapışmış gibi oldum. Tayfun birkaç adım atarak bana yaklaştı. O kadar yaklaşmıştı ki onun aldığı nefesi bile hissetmeye başladım.
Tayfun:
“Dün sadece adımı öğrendin. Bugünde nasıl biri olduğumu öğreneceksin. Bakalım hoşuna gidecek mi?”
Ben hiçbir şey demeden birkaç adım attım.
Tayfun:
“Nereye gidiyorsun İskender?”
Soruya cevap vermek istemedim. Ama cevap vermezsem kötü bir şey yapacağını düşünmeye başladım. Tekrar durdum ve onun yüzüne bakmadan sorusuna cevap verdim.
İskender:
“Sınıfa gidiyorum.”
Tayfun bana tekrar yaklaştı.
Tayfun:
“Güzel bende sınıfa gidiyordum. Beraber gidelim.”
Ben Tayfun’dan uzaklaşmak için birkaç adım attım. Ancak yine Tayfun’un sesini duydum.
Tayfun:
“İlk kural İskender; her zaman ben önde olurum.”
Tayfun cümlesini bitirdikten sonra önüme geçti ve ilerlemeye başladı. Bende söylediği gibi arkasından yürüyordum.
Biz sınıfa gittikten bir süre sonra ikinci ders başladı.
Ders bittikten sonra Sinan sınıftan çıktı.Tayfunda yanıma geldi. Ve Sinan'ın sırasına oturdu.
Tayfun:
“Sence bu okulda neden herkes benim sözümü dinliyor olabilir İskender?”
Ben hiçbir şey söylemek istemedim. Çünkü bu soruya hangi cevabı verirsem vereyim Tayfun bana kötü bir şey yapacak gibi hissettim.
Tayfun:
“İkinci kural İskender; ben bir soru sorunca cevap vereceksin.Şimdi tekrar soruyorum. Sence bu okulda neden herkes benim sözümü dinliyor?”
Ben istemsizce cevap verdim.
İskender:
“Bilmiyorum.”
Tayfun bana biraz daha yaklaştı. Yüzünde hafif bir gülümseme vardı. Bu gülümseme beni rahatsız etmeye başlamıştı.
Tayfun:
“Çünkü bu okulun müdürü benim amcam.”
Tayfun bunu söyledikten sonra yanımdan kalkıp kendi sırasına doğru ilerledi.
Bir süre sonra ise Sinan tekrar sınıfa geldi. Ve yanıma oturdu. Ben bir an Sinan'ın yüzüne baktım.
İskender:
“Tayfun’un amcası bu okulun müdürüymüş.“
Sinan söylediklerime hiç şaşırmadı.
Sinan:
“Evet,bunu herkes biliyor.”
Gözlerim bir an Tayfun'a kaydı.
İskender:
“Ben bilmiyordum.”
Tayfun ona baktığımı fark etmeden tekrar Sinan'a yöneldim.
Sinan:
“Endişelenme amcası bunun gibi değil. O daha adaletli.”
İskender:
“Amcası da zaten bunun gibi olsa bu okulda kimse okumaz.”
Sinan:
“Bazen düşünüyorum Tayfun’un amcası farklı biri, Tayfun daha da farklı biri. Bu nasıl olabiliyor hala bir cevap bulamadım bu soruya. “
İskender:
“Bu biraz kişilikle alakalı galiba.”
Bir süre sonra ise üçüncü derste bitti. Ve öğle arası başladı.
İskender ve Sinan dahil sınıfta ki bazı öğrenciler okulun bahçesine çıktı.
Sinan okulun bahçesine çıktığında Elif, Arda ve Asya da oradaydı.
Sinan bir banka oturdu. İskender ise bir süre bahçede dolaştı.
Tayfun, İskender’in bahçede olduğunu öğrenince o da bahçeye çıktı.
İskender, Tayfun’u görünce yön değiştirdi.
Tayfun:
“İskender.”
İskender derin bir nefes alıp durdu. Lakin Tayfun’un yüzüne bakmadı.
Tayfun, İskender’in yanına gitti.
Tayfun:
“Kural üç; sana seslendiğimde yanıma geleceksin İskender.”
İskender bir an cesaretini topladı.
İskender:
“Neden böyle saçma sapan kurallar koyuyorsun?”
Tayfun:
“Yeri gelmişken kural dört; burada soruları yalnız ben sorarım.”
İskender:
“Ya koyduğun bu saçma kurallara uymazsam?”
Tayfun:
“O zaman neler yapabileceğimi görürsün.Ve sana bir uyarıda bulunayım. Neler yapabileceğimi hayal bile edemezsin.”
İskender:
“Bundan korkmam mı gerekiyor?”
Tayfun yine o sinsi gülüşünü ve tehditkar ses tonunu takındı.
Tayfun:
“Bence korkmalısın.”
Tayfun bunu söyledikten sonra her zamanki yaptığı gibi yanımdan uzaklaştı.
Sinan,Tayfun'un İskender'in yanından gittiğini görünce ayağa kalkıp İskender'in yanına gitti.
Tayfun tam bir okula girerken Arda yanlışlıkla ona çarptı.
Tayfun:
“Önüne bak önüne!”
Arda bir an Tayfun'un yüzüne baktı. Daha sonra Sinan'ın yanına gitti.
Arda:
“Tayfun'un yüzünü gördün mü Sinan?”
Sinan:
“Hayır neden ki?”
Arda:
“Sanki bir şeye öfkelenmiş gibiydi.”
İskender araya girdi.
İskender:
“Yandım ben desene.”
Arda:
“Onu sen mi o hale getirdin, ne yaptın peki?
İskender:
“Saçma sapan kurallar söylüyordu. Bende nedenini sordum. “
Sinan:
“Bir dakika Arda sen kızlara söyle gelsinler. Sende o zaman anlatmaya başla İskender.
Arda, Elif ile Asya'nın yanına gitti. Bir süre sonra üçü de Sinan ve İskender’in yanına gelmişti.
Sinan:
“Anlatmaya başlayabilirsin İskender.”
İskender:
“Dün bana benden uzak dur dedi. Bende bu gün ondan uzak durmaya çalıştım. Fakat o her seferinde benim yanıma geldi. Saçma sapan kurallar söyledi. Bende az önce neden böyle saçma kural koyduğunu sordum.”
Arda:
“Çok cesur davranmışsın. Herkes ona böyle söyleyemez. Ben Arda bu arada.”
İskender:
“Şimdi bana en az ne yapabilir?”
Asya:
“Seni karanlık bir yere kilitleyebilir.”
Elif:
“Daha da kötüsü orada böcek olabilir.”
Arda:
“Ya da senin zayıf yönlerini öğrenip sana karşı kullanabilir.”
İskender:
“Bu kadar ileriye gidemez herhalde.”
Asya:
“Aynı çocuktan mı bahsediyoruz? Çünkü bizim bahsettiğimiz Tayfun'un bir sınırı yok.
İskender:
“Tam anlamıyla bir belaymış bu çocuk.”
Sinan:
“Maalesef öyle.”
Birkaç dakika sonra dördüncü dersin başlamasına az bir zaman kalmıştı. İskender sınıfa çıktı ve okul bitene kadar Tayfun'dan uzak durmaya karar verdi.
Belli ki Tayfun'da bir süre İskender’den uzak durma kararı almış olmalı ki o gün İskender'in yanına gitmedi.
Okul çıkışında İskender ile Tayfun koridorda karşılaştı. İskender görmezden geldi fakat her zamanki gibi Tayfun onun yanına geldi.
Tayfun:
“Bugün öğrendiğin kuralları eve gidince bir kez tekrar et. Çünkü yarın yeni kuralları öğreneceksin.”
Tayfun her zaman yaptığı gibi sözünü bitirince İskender'in yanından uzaklaştı.
İskender eve gidince bir süre dinlendi. Daha sonra o gün verilen ödevleri yapmaya başladı. Bir süre sonra ise akşam yemeği hazırlandı. Ve İskender mutfağa gidip yemek yedi.
Yemekten sonra o gün Tayfun’un ona söylediği saçma kurallar aklına geldi. İstemsizce gülümsedi. Daha sonra ise yatmaya gitti.