3.BÖLÜM:FARKLI BİR HAYATA İLK ADIM

Bir kez daha farklı bir yerde,alışık olmadığım bir zamanda uyanmıştım.
Bir süre sonra odamdan çıktım.
Kahvaltı çoktan hazırdı. Mutfağa gittiğimde sadece Salih ağa vardı.
İskender:
“Günaydın ağam.”
Salih ağa:
“Günaydın İskender.”
İskender:
“Fikri ağam yine makine ile mi uğraşıyor?”
Salih ağa:
“Evet,erken kalkıp gitti. Bende kahvaltıyı hazırladım. Birazdan da inip Fikrini çağırırım.”
İskender:
“Ben gidip Fikri ağamı çağırırım.”
İskender evin bodrum katına indi. Ve Fikri ağa’nın yanına gitti.
İskender:
“Günaydın ağam.”
Fikri ağa, İskender'e baktı.
Fikri ağa:
“Günaydın İskender.”
İskender:
“Salih ağam kahvaltıyı hazırlamış.”
Fikri ağa önünde ki makineyi kenara koydu.
Fikri ağa:
“Hadi gidelim o zaman.”
İskender ve Fikri ağa beraber eve çıktılar ve mutfağa gittiler.
Kahvaltıdan sonra Fikri ağa bir süre salona geçti. Televizyonu açtığında karşısına çıkan ilk haberde okulların açılmasına az kaldığını söylüyordu.
Bir anda aklına zaman makinesi geldi.Birkaç gündür ki uğraşlarına rağmen hala sorunun ne olduğunu anlamamıştı.
Zaman makinesinin onarımı belli ki düşündüğünden daha uzun sürecekti.
Okulların açılmasına da az kalmıştı. İskender evde kalsa birisi görüp neden bu çocuğu okula götür müyorsunuz dese ne derlerdi?
İskender okula gitse bu zaman da ki pek çok şeye yabancıydı.
Lakin gitmemesi daha çok soruna sebep olabilirdi.
Bir süre sonra Salih ağa salona, Fikri ağa'nın yanına gitti.
Fikri ağa:
“Salih benim zaman makinesini tamir etmem uzun süreceğe benziyor. Okulların açılmasına da az kalmış. Ben diyorum ki İskender’i bir okula yazdıralım.”
Salih ağa:
“Fikri bu çok riskli bir şey olacaktır. İskender bu zamana tamamen yabancı.Hiçbir şey bilmiyor.”
Fikri ağa:
“Bunu bende biliyorum. Ama uzaktan biri görürse çok kötü olur. Hem bilmediği şeyleri öğretebiliriz.”
Salih ağa iç çekti.
Salih ağa:
“Bir de işin öyle bir tarafı var.”
Fikri ağa:
“Kayıt işlemlerine başlayalım mı?”
Salih ağa:
“Başlayalım Fikri.”
Fikri ağa:
“Tamam.Ben İskender ile çıkıp halledeyim bu işi.”
Bir süre sonra İskender salona geldi.
Fikri ağa:
“İskender benim zaman makinesini tamir etmem düşündüğümden biraz daha uzun sürecek. Bu zamanda da okulların açılmasına az kaldı. Bende Salih ile konuştum ve seni bir okula kaydettirme kararı aldım.”
İskender:
“Ağam, ben bu zamana yabancıyım. Hiçbir şey bilmiyorum.”
Fikri ağa:
“Biz sana öğretiriz İskender.”
İskender:
“Olur,ağam.”
Fikri ağa:
“Öncelikle bu “ağam”değil “hocam” demen gerekiyor.
İskender:
“Peki hocam.”
Fikri Hoca:
“Hadi gel şimdi dışarıda seninle bir işimiz var.”
Fikri Hoca bunu söyledikten sonra ayağa kalkıp İskender’in yanına gitti.
Daha sonra İskender ile beraber evden çıktılar. Ve İskender'i bir okula kayıt ettirdiler.
Birkaç saat sonra ise geri döndüler.
Akşam yemeğinden birkaç saat sonra İskender yatmaya gitti.
Sabah olunca Salih Hoca kahvaltıyı hazırlarken Fikri Hoca'da,İskender’e bazı şeyleri öğretmeye başlamıştı.
Birkaç gün sonra ise İskender artık bu zamanda bilmesi gereken bazı şeyleri tamamen öğrenmişti. Konuşma tarzı bile artık bu zamana uygun olmuştu.
Okulların açılmasına son bir gün kalmıştı.
O gün içimde iki farklı duygu vardı. Birisi heyecandı, diğeri ise korku. Farklı bir zamanda okula gitme fikri benim ne kadar çok heyecanlanmama sebep olsa da bir o kadar da korkutuyordu. Çünkü bilmediğim bir yerdi burası. Başıma ne gelecek,ne olacak hiç belli değildi. Lakin yaşadığım şeylerden sonra da daha kötüsü olamazdı. O gün akşam yemeğinden sonra direkt yatmaya gittim. İçimde ki korkuyu ve heyecanı yatıştırmanın tek yolu buydu sanarım.
Sabah erkenden kalktım. Kahvaltıdan sonra Fikri Hoca ile beraber bir binanın önüne gittik. Burası okul dedikleri yer olmalıydı.
Bir süre uzaktan binaya baktım. Burada pek çok şeyin değişmeye başlayacağını hissettim. İyi ya da kötü bir değişiklik olacaktı.