XIII.BÖLÜM-Umut'un Geçmiş Karanlığı

Tekrar söylüyorum ya size…
Umut.
Benim adım bu. Ama ben bile bazen kendime böyle seslenemiyorum. Çünkü içimde bir yer hâlâ o çocuğun sessizliğiyle dolu.

Hatırlamak istemediğim bir sabaha uyanmıştım yıllar önce.
O gün, sadece çocukluğum değil, benliğim de parçalandı.
3 ya da 4 yaşlarındaydım…
Kendimi bir anda, evimizin salonunda annemle babamın kavgasına tanık olurken bulmuştum. Bağırışlar, kırılan eşyalar, boğuk sesler…
Ve sonra bir sessizlik çöktü.
Öyle bir sessizlik ki, hâlâ rüyalarımda yankılanıyor.

Ağlayarak evden kaçtığımı hatırlıyorum. Ayaklarım nereye gidiyordu bilmiyordum ama kalbim sadece kaçmak istiyordu.
Kaçmak… ama nereye?

Ama o gün bir şey daha oldu.
Kaçarken içimde bir ses, öylece susmadı.
Bir şeyler fısıldadı bana…
Korkuyla karışık bir öfke.

Geri döndüm.
Ev sessizdi. O kadar sessizdi ki… içimdeki karanlık daha da büyüdü.
Babamın yüzüne baktım, gözleri kederle doluydu ama ben o bakışlara artık inanamazdım.
O an… sadece nefret vardı içimde.
Çocuk kalbimin anlayamayacağı kadar ağır bir yük.

Her şey bir sisin içindeymiş gibi.
Karmaşık, bulanık, soğuk.

Sonra her şey değişti.
O evden son kez ayrıldım.
Ve bir daha hiçbir yere ait hissedemedim.
Polisler geldi, sorular sordular, ben konuşmadım.
Annem de babam da artık hayatta değildi.
Ve ben… sustum.

Sustum, çünkü anlatacak kelimem yoktu.
Sustum, çünkü kimse beni anlamayacaktı.

Sonra yetimhaneye verildim.
20 yıl boyunca oradaydım.
Duvarlar sessiz, gözler yabancı, sesler tanıdık ama hiçbiri dostça değil.
Büyüdüm.
Ama içimde o günkü çocuk hâlâ kaldı.
Ne zaman birine yakınlaşsam, içimdeki kırık aynaya bakıyor gibiyim.

Annem…
En çok onu özledim.
Gözleri geldi aklıma bazen.
Saçlarını tarayışım…
Sıcaklığı…
Ama babama dair içimde hiçbir iyi anı kalmadı.
Ne özlem, ne pişmanlık.
Sadece sessizlik.
Soğuk bir suskunluk.

Ben Umut…
O gün kaybettiklerimi hiçbir zaman geri alamadım.
Ama bir şey biliyorum:
Bazen, çocukken yaşadıkların seni bir ömürlük yolculuğa çıkarır.
Ve o yolculuk…
İçinden hiç çıkamayacağın bir karanlık olabilir.