Bölüm 21: Birlikte Başlamak

Baran, üniversiteyi bitirdikten sonra hayatta geriye sadece bir şey kalmıştı: Selin. Her şeyin başlangıcında olduğu gibi, bir zamanlar birlikte olmayı hayal ettikleri o anı düşünüp, her şeyin değişmesiyle geçen yılların getirdiği karmaşadan sonra, artık bu karmaşaya son vermek istiyordu. Birbirlerinden uzaklaşmışlardı, ama kalplerindeki sevgi hiç azalmamıştı. İşin ve okulun yorgunluğu, onlar için sadece engellerdi, ama gerçek olan bir şey vardı: Birlikte olmak.

Bir akşam, İstanbul’daki evinde, bir yudum kahve içtikten sonra, Baran bir anda içindeki duyguları bastıramadı. Selin’in gözlerine bakarken, ne kadar zamandır hayalini kurduğu bir şeyi dile getirecek cesareti bulmuştu. O an, tüm geçmişin, geçmişte kaldığını hissetti. Zaman, mesafeler ve zorluklar geride kalmıştı. Ve o, geçmişi bir kenara bırakıp, geleceğe odaklanmak istiyordu.

“Selin,” diye başladı Baran, sesi biraz titreyerek. “Artık bu karmaşaya bir son verelim. Birlikte yaşayalım mı?”

Selin, Baran’ın gözlerine bakarken, bir anda tüm geçmişin özlemiyle birlikte gözlerinin önünden geçti. İçindeki duygular karma karışık bir hal almıştı. Ne kadar uzun zaman geçmişti, ama onun kalbi hâlâ Baran’a aitti. Ama o an, Selin’in içinde bir şeyler de değişmişti. Hem geçmişin hem de geleceğin duyguları arasında sıkışıp kalmıştı. Baran’ın teklifini duyduğunda, bir an her şey durdu. Zaman, o kadar yavaşladı ki, Selin kendini Baran’ın teklifini kabul etmeden önce bir an düşünürken buldu.

“Birlikte yaşamak…” dedi, sesindeki tını biraz kaybolmuştu. “Baran, çok şey oldu. Bunu gerçekten istiyor musun?”

Baran, yavaşça başını sallayarak, “Evet,” dedi. “Artık her şeyin bittiğini, ama seninle her şeyi baştan kurabileceğimizi düşünüyorum. Sana her zaman en doğruyu istedim. Seninle olmak… Gerçekten istiyorum, Selin.”

Selin, gözlerini kapattı ve derin bir nefes aldı. Gerçekten buna hazır mıydı? Geçmişteki hatalar, kaygılar, tüm kararsızlıklar bir anda aklında dans ediyordu. Ama Baran’a bakarken, içinde ona dair bir güven, bir umut doğmuştu. Belki de her şeyin geride kaldığı, yeni bir başlangıcın zamanıydı.

“Evet,” dedi Selin, yavaşça ve içindeki tüm duygularla. “Birlikte yaşayalım.”

Baran, o an kalbinin derinliklerinde bir rahatlama hissetti. Artık birlikte yaşayacaklardı. Geçmişin tüm yüklerinden kurtulacaklardı. Bu, birlikte yeni bir hayata adım atmak demekti. Ama bu sefer, her şey farklı olacaktı. Geçmişin gölgesinde yaşamaktan vazgeçeceklerdi. Şimdi, hayatlarını sadece birbirlerine adamak ve birbirlerine daha yakın olmak için yeni bir şansları vardı.