5.Bölüm

GÖKÇE'DEN DEVAM

Bugün ilk iş günümdü. Çok stresli ve heyecanlıydım. Artık eskisi gibi fazla

yorulmayacaktım, bu yüzden mutluydum.Üzerimi değiştirip hafif bir

makyaj yaptım. Şoförün geldiğine dair mesaj gelince ben de hemen evden çıkıp

aşağıya indim. Şoför beni kapıda bekliyordu. Arabaya bindim ve şirkete

doğru yola çıktık. Dünkü şoför değildi, yeni birisiydi.“Şey, siz yeni misiniz? Dün

beni farklı biri aldı da.”“Evet, yeniyim. Araz Bey, sizi benim şoförünüz yapmamı

istedi.”“Anladım.” dedim.Kısa süren yolculuğun ardından şirkete varmıştık.

Arabadan inip doğrudan Araz'ın yanına gittim. Kapıyı tıklattım.“Gel.” komutunu

alınca içeri girdim.“Hoş geldin, Gökçe.”
“Hoş bulduk, Araz Bey.”“Bey demene

gerek yok. Araz demen yeter.”“Peki, Araz.” dedim.“Şimdi ilk işin bu dosyaları

inceleyip çevirmeni istiyorum. Bu dosyalar bittikten sonra tekrar yanıma

gel.” “Tamam, Araz.” dedim ve odadan çıktım.Bana söylenen bölüme gittim ve

masama oturdum. Aradan bir iki dakika geçtikten sonra yan masadan biri geldi.

Gelen kişiye baktığımda yüzünde hafif çilleri olan tatlı bir kız gördüm.

“Merhaba, hoş geldin. Sen yeni gelen kişisin galiba.” “Evet, ben yeni

çevirmenim.” “Tekrar hoş geldin. Bu arada benim adım Yıldız. Memnun

oldum.”“Ben de Gökçe. Memnun oldum.” dedim.Kısa bir tanışmanın ardından

bana verilen dosyalarla ilgilenmeye başladım. Yarısından çoğunu çevirip

bilgisayara aktardım. Son birkaç tanesi daha kalmıştı, onları da çevirdim. İşim

bittikten sonra dosyaları yedekleyip Araz'a gönderdim. Sonra da başka bir iş

almak için odasına gittim.Kapıyı tıklattım. “Gel.” komutunu alınca içeri

girdim.“Dosyaları hallettim. Başka bir işim var mı?”“Bugünlük bu kadar. Seni

ilk günden yormayalım. Saat zaten 16.07 oluyor. Önce akşam yemeği yiyelim.

Beraber oradan da şoför seni evine bırakır.”“Tamam, Araz.” dedim.

Beraber odadan çıkıp yemek katına indik. Yemeklerimizi alıp yemeye

başladık ama herkes tuhaf tuhaf bize bakıyordu.“Araz, niye

herkes bize bakıyor?” diye sordum, kısık bir sesle.“Daha önce bir

kadınla yemek yediğimi görmediler. Ondandır. Sen onları

umursama, ye yemeğini.”“Tamam.” deyip yemeğimi bir güzel yedim.

Yemek faslı bittikten sonra şoför beni eve bırakmak için yola koyuldu.