4.Bölüm

ARAZ’DAN DEVAM

Dün Gökçe’yi bıraktıktan sonra direkt eve geçmiştim. Gökçe’nin barmenlik

yaptığını görünce gözüm dönmüştü. Elin adamları sürekli sarkıntılık yapıp

duruyordu ve bu hiç hoşuma gitmiyordu. Dün ona dokunmaları beni özellikle

sinirlendirmişti.Şirkette bir boşluk vardı. Uzun zamandır idare etmeye

çalışıyorduk. O boşluk da çevirmenlikti. Birkaç gün önce Gökçe’nin beş dil

bildiğini öğrenmiştim. İyi bir maaş verirsem kabul eder diye

düşünüyordum. Hemen WhatsApp’a girip ona mesaj attım.

Araz: Merhaba Gökçe, müsait misin? Seninle bir konuda konuşmam gerekiyor. (14.00)

Gökçe: Kusura bakma Araz, uyuyakalmışım. Yeni gördüm mesajını.

Gökçe: Ne konuda konuşacaksın?

Araz: Telefonda olmaz. Kapına şoför göndereceğim. Burada yüz yüze konuşacağız.

Gökçe: Tamam, ben hazırlanıyorum o zaman. Adam geldiği zaman mesaj atarsın.

Gökçe ile konuştuktan sonra Tahir’e haber verdim. Gökçe’yi evinden alıp buraya getirmesini söyledim.

GÖKÇE’DEN DEVAM

Araz bana mesaj atmıştı. Benimle konuşacağı önemli bir konu varmış. O

yüzden hızlıca hazırlanıp gelecek şoförü bekledim. Yarım saatin ardından şoförün

geldiğine dair mesaj attı.Ben de “Tamam.” diye cevap verip hemen

aşağıya indim. Gelen arabaya bindim. Kısa bir süre sonra bir şirketin önüne

gelmiştik.Arabadan indiğimde şoför bana Araz’ın odasına kadar eşlik etti, sonra

dönüp gitti. Kapıyı tıklattım.“Gel.” komutunu alınca içeri girdim.“Hoş

geldin Gökçe, geç, otur şöyle.” dedi.
Dediğini yapıp oturdum.“Benimle ne

hakkında konuşacaksınız?”“Ben de şimdi o konudan bahsedecektim. Sen bana beş

dil bildiğini söylemiştin, değil mi?”
“Evet.” dedim ve devam etmesini

bekledim.“Bizim şirketin de çevirmen ihtiyacı var. Eğer kabul edersen

şirketimizde çevirmenlik yapmanı istiyorum. İyi bir maaş alacaksın.”

“Maaşım ne kadar olacak?”“Aylık 100 bin TL.”Ağzım açık kaldı. Bu para bana yeter

de artardı.“Kabul ediyorum.” dedim. “Peki, yarından itibaren burada

çalışacaksın. Özel olarak seni kapından alıp kapına bırakacaklar. Herhangi bir

durumda beni arayabilirsin.”“Teşekkür ederim, Araz.”“Rica ederim. Görüşürüz,

ben gideyim artık.”“Görüşürüz.” dedim.
Ayaklanıp ofisten çıktım.

Yarın için çok heyecanlıydım. Bakalım beni neler bekliyordu