15.Bölüm

GÖKÇE DEN DEVAM

Araz'ın yüzüne baktığımda gözlerindeki öfkenin yerini kararlılığın aldığını

gördüm. Sanki artık saklanacak hiçbir şeyi kalmamıştı."Gökçe ne olursa olsun

arkamda duracaksın, tamam mı?" diye fısıldadı.Kaşlarımı çatarak ona baktım.

"Önce buradan sağ salim çıkalım, sonra senden hesap soracağım!"Araz hafifçe

gülümsedi. "İşte benim cesur kızım."
Tam ona cevap verecektim ki dışarıdan

ayak sesleri duyuldu. Araz hemen bileklerindeki bağı çözmeye çalıştı. Ben

de ellerimi arkamda oynatarak ipi gevşetmeye uğraşıyordum. Birkaç saniye

sonra ellerim kurtuldu.Araz'ın yanına geçip cebinden çıkardığı küçük metal

parçayı görünce gözlerimi büyüttüm.
"Senin cebinde bu ne arıyor?""Her

ihtimale karşı.""Kaçırılacağımızı mı biliyordun sen?"Cevap vermedi. İşte bu

sessizlik, bütün sorularımdan daha fazla canımı sıkmıştı.Kapının kilidinden bir

ses geldi. Araz parmağını dudaklarına götürerek susmamı işaret etti. Kapı

aralandığı anda bütün gücüyle kapıya yüklendi. İçeri giren adam dengesini

kaybedip yere düştü. Araz, adamın elindeki silahı alarak onu etkisiz hâle

getirdi.Göküçe, koş!"Arkasından koridora fırladım. Bina boyunca yankılanan

bağırışlar arasında merdivenlere yöneldik. Tam çıkış kapısına ulaşmıştık

ki karşımıza iki adam çıktı. Araz beni arkasına çekti ama bu kez geri adım

atmaya niyetim yoktu.Yerde duran yangın söndürücüyü kaptığım gibi

adamlardan birinin yüzüne sıktım. Araz diğerini etkisiz hâle getirince birlikte

dışarı koştuk.Soğuk hava yüzüme çarptığında derin bir nefes aldım.

Özgürdük!Yol kenarına ulaştığımızda uzaktan gelen polis sirenlerini duydum.

Araz cebinden telefonunu çıkarıp bir numarayı aradı."İş bitti. Hepsini

yakalayın."Şaşkınlıkla ona döndüm.
"Sen polisi önceden mi aradın?"

Telefonunu kapatıp bana baktı."Gökçe, sana anlatmam gereken bir şey var. Bizi

kaçıranlar aslında seni değil, beni susturmak istiyorlardı.""Ne saklıyorsun

benden, Araz?"Bir an gözlerimin içine baktı."Senin ailene ne olduğunu

biliyorum."Dünyam başıma yıkılmış gibi hissettim."Ne dedin sen?"