13.Bölüm

GÖKÇE’DEN DEVAM

Araz’ın karşısında dururken ne yapacağımı bilmiyordum. Ellerim

titriyor, kalbim göğsümden çıkacakmış gibi atıyordu. Buraya onu kurtarmak için

gelmiştim ama şimdi ikimiz de aynı yerde esirdik.Araz’a doğru bir adım

attım. Bileklerindeki ipleri görünce içim daha da kötü oldu. Yüzünde morluklar

vardı ve gömleğinin birkaç düğmesi kopmuştu.“Bunu sana kim yaptı?” diye

sordum, sesim titreyerek.Araz başını kaldırıp gözlerimin içine baktı.“Şimdi

bunun sırası değil, Gökçe. Buradan nasıl çıkacağımızı düşünmemiz gerekiyor.”

“Senin yüzünden buraya geldim!” dedim öfkeyle. “Senden haber alamadım, başına

bir şey geldiğini düşündüm. Seni orada tek başına bırakamazdım.”Araz bir süre

sessiz kaldı. Ardından derin bir nefes aldı.“Buraya gelmemeliydin.”“Peki, seni

burada bırakıp ne yapacaktım? Hiçbir şey olmamış gibi evimde oturup seni mi

bekleyecektim?”Sesim istemeden yükselmişti. Araz cevap vermek

üzereyken kapının arkasından ayak sesleri duyuldu. İkimiz de aynı anda

kapıya döndük.Ayak sesleri yaklaştıkça nefesimi tuttum. Birkaç saniye sonra

kapının kilidi açıldı ve içeriye iki adam girdi. Öndeki adamın elinde bir sandalye

vardı. Sandalyeyi tam karşımıza koyup oturdu.“Demek meşhur Gökçe Hanım da

aramıza katıldı,” dedi alaycı bir gülümsemeyle.Ona cevap vermedim.

Yalnızca Araz’a baktım. Çenesini sıkmış, gözlerini adamdan ayırmıyordu.“Benden

ne istiyorsunuz?” diye sordu Araz.Adam güldü.“Seninle konuşacaklarımız var.

Ama artık yalnız değilsin. Belki de arkadaşının yanında daha kolay ikna

olursun.”Araz’ın bakışları sertleşti.“Onu bu işe karıştırmayacaksınız.”Adam ayağa

kalkıp Araz’a yaklaştı.“Buna sen karar veremezsin.”İçimdeki korkuya rağmen

kendimi toparladım.“Bizi neden burada tutuyorsunuz? Amacınız ne?”Adam bana

döndü. Birkaç saniye boyunca yüzümü inceledikten sonra kapıya yöneldi.

“Yakında öğrenirsiniz.”Kapı yeniden kapandı. Kilidin sesi duyulduğunda

olduğum yere çöktüm. Gözlerim dolmuştu ama ağlamak istemiyordum.

Araz yanıma yaklaşmaya çalıştı.“Gökçe, bana bak.”Başımı kaldırdım.“Seni

buradan çıkaracağım,”dedi kararlı bir sesle.Ona inanmak istiyordum. Fakat

ikimiz de esirdik ve kapının ardında bizi neyin beklediğini bilmiyorduk.