Bir Kadeh Kan.

8. Bölüm: Bir Kadeh Kan.
Gökhan Arslan
Jale sağdaki yola saptığından beri ona ulaşamıyorduk. “Kuzey telefonu açmıyor mu?” diye sordum. “Hayır,” Kuzey bile şaka yapmıyordu şu an ve Jale’yi arıyorduk.
O saptığı yola girmiştik ama Jale kim bilir neredeydi.
O sırada Kuzey’in telefonu çaldı.
“Jale mi?” diye sordum. “Hayır. Uraz,” deyip telefonu açtı Kuzey. “Hoparlöre al,” dedim anında. Kuzey dediğimi yaptı. Uraz’ın sesi arabaya dolmaya başladı.
“Kuzey sana bir konum atacağım oraya gidin hemen! Jale beni aradı! Siz ona daha yakınsınızdır! Gidin ve onu bulun! Büyük ihtimal bilinci gitti! Gökhan yanınızda mı?”
“Buradayım!” dedim. “Jale’yi bulduğunuzda telefonu sen al! Sana dediklerimi yapacaksın!” dediğinde “Tamam,” dedim anında.
Kuzey konumu bana atmıştı. Telefonum zaten arabaya bağlıydı. Konumu açtığımda Jale’nin olduğu yerden baya tersteydik.
Anında u dönüşü yapıp konuma gitmeye başladım.
“Uraz, Jale sana başka bir şey dedi mi?” diye sordum. “Peşindeki adamı vurmuş! Aynı zamanda kaza yaptığını da söyledi! O yüzden çabuk olun! Durumu ciddi olabilir! Ben direkt ambulansla beraber geleceğim! Sizin aramanıza gerek yok!” dedi.
Beş dakika da konuma gelmiştim.
Jale’nin peşinde olan çıkmaz bir sokağın önündeydi. Arabayı durduğum gibi indim. Sokağa girdiğimde Jale motorunun yanında yerde yatıyordu.
Tam yanına gidecektim ki yerde ki yağı fark ettim.
“Yer kaygan dikkatli olun,” diye ekibi uyardım.
Kaymamaya özen göstererek Jale’nin yanına gidip dizlerimin üstüne çöktüm. Onu sırt üstü çevirdim.
Kuzey’e baktım. Telefonu bana verdi. “Onu bulduk,” dediğimde “Solunumunu ve nabzını kontrol et!” Uraz’ın dediğini yaptım.
Solunumu normaldi ve nabzı da normaldi. “İkisi de normal,” telefonu kulağıma koyup omzumla tuttum.
“Yarası var mı?” diye sorduğunda kontrol ettim. Jale’nin karının yanına demir çubuk girmişti.
“Karnının yanına demir çubuk girmiş!” dediğimde “Sakın dokunmayın ona! Kanamayı yavaşlatıyor o! Mümkünse demir çubuğu sabitleyin!” Diğerlerine baktım.
“Ben arabaya bakayım,” dedi Tuna.
“Jale’nin kan grubunu biliyor musunuz?” diye sordu Uraz. “Hayır,” dedik aynı anda. “Kardeşi sizsiniz. Kan gruplarınız aynı olur genellikle,” dediğimde “Ben bilmiyordum ya! Sağ ol! Lan salak! Benim kan grubum 0+ Hamit’in ise B- hangisi baz alayım?!” diye bağırdı Uraz.
Aklıma gelen başka şeyle Kuzey’e baktım. “Motor kullanan insanlar çoğunlukla kan gruplarını motora yazarlar. Motoru kontrol et,” dedim.
Tuna geldiğinde bana atkı gibi bir şey verdi.
“Yaz ayında arabada neden atkı var merak ediyorum,” diye söylendim.
Demir çubuğun etrafına atkıyı sarıp yaraya bastırdım. “B- yazıyor motorda,” dedi Kuzey.
“Jale neden kaza yapmış? Bulabilir misiniz?” Hamit konuştuğunda telefonu Kuzey aldı. “Yerde motor yağı gibi bir şey var,” dedi.
“Kapat telefonu geldik,” dedi Uraz. Sonra ise duran arabanın sesini duyduk. Ambulansın sesi de geliyordu. Uraz yanıma gelince kenara çekildim.
O sırada gelen paramediklere değişik şeyler söylemeye başladı. Tek anladığım tıbbi terimler olmasıydı.
“Uraz tıp okumuş,” Kuzey bunu dediğinde şaşırdım. Mafya adamın tıp okuması garibime gitmişti.
Jale’yi ambulansa aldıklarında bizde arabaya bindik. Ambulansın peşine takıldık. Hemen önümüzde Uraz ve Hamit vardı.
“Benim canım bankamatik arkadaşıma bir şey olmaz dimi?” diye sordu Kuzey. “Bence çok ciddi bir şeyi yoktu,” dedi Güven.
“Bir susun ya!” dedim.
Yalan yok Jale’ye git dediğim için pişman olmuştum.
Kaza yaptıracaklarını düşünmemiştim.
Maksimum on dakika sonra hastanedeydik. Arabadan indiğimizde Jale’nin manevi ailesi çoktan buradaydı ve biyolojik ailesi de buradaydı.
Jale’yi ambulanstan indirip doğruca hastaneye aldılar ve oradan da ameliyathaneye aldılar.
“Jale nasıl kaza yaptı?!” Cem Bey bunu sorduğunda Uraz cevapladı sorusunu. “Yere bilerek yağ dökmüşler. Motorda hızlı gittiğinden dengeyi sağlayamamış,” dedi.
Emma Hanım bir anda bana döndü. “Bu işte senin bir parmağın var mı?!” diye bağırdı. “Nasıl yani?” dediğimde “Daha önce alerjisiyle oynamıştın! Şimdi neden kaza yaptırmayasın?!”
Derin bir nefes aldım.
“Bunu asla yapmam,” dedim.
“Jale peşine katilin adamı takıldığını söylemişti bana,” bunu dediğinde Uraz’a baktım. “İyi de daha önce Jale’nin alerjisiyle oynadım diye o katil benim babamı öldürdü. Kaçın kaçı bu?”
Şok olmuştum.
“Üzümü ye bağını sorma,” Hamit bunu deyip oturma yerine oturdu. “Ben dedim ona motor sürme diye,” Yeşim Hanım bunu dediğinde “Sen kimsin de benim kızıma kural koymaya çalışıyorsun!?” diye bağırdı. “Emma sakin ol. Önemli olan Jale’nin bu ameliyattan çıkması,” dedi Cem Bey.
“Sag mir nicht, dass ich mich beruhigen soll, Cem!” Almanca bir şey söylediğinde kimse bir şey anlamadı.
“Otur o zaman,” Cem Bey bunu deyip Emma Hanım’ın oturmasını sağladı.
Jale’nin gerçek babası İlyas Bey Uraz’la ve Hamit’le konuşuyordu. Tek duyduğum “Polis bu işe karışmayacak,” deyişiydi.
“Ben hallederim,” demişti Hamit.
Ondan sonrası ise sessizlikti. Sadece bir ara Jale’nin kan gurubu sorulmuştu o kadar.
Yerde oturuyorduk ve telefona bakıyordum.
O sırada Uraz’ın bir yere gitmeye başladığını gördüm. “Nereye?” diye sordu Hamit. “Cuma namazına sende gel,” Uraz beni şaşırtmaya devam ediyordu.
“Geliyorum lan! İmana gelesim geldi,” diyerek o da ayağa kalktı.
“Bende geleceğim,” diyerek Kuzey de kalktı ve Rüzgâr’ı da kaldırdı. Güven de kalktığında bana baktılar. “Yürü,” diyerek Kuzey beni de kaldırdı.
İtiraz etmedim.
Hep beraber hastaneden çıkıp camiye gittik. Önce abdest alıp sonra da Cuma namazını kılmak için bir yer bulduk kendimize.
Namaz başladığında cemaat olarak hocayla beraber namazı kılmaya başladık.
Namaz bittikten sonra Kuzey “Benim Uraz’ım işte. Hem bana motor alacak hem de beni imana getiriyor,” diyerek Uraz’ı övdü.
Uraz bir şey demedi.
“Hepimizden daha imanlı o. Beş vakit namazını da kılıyor,” dedi Hamit. “İman power,” Rüzgâr bunu demeyi ihmal etmedi.
“Benim imanımdan size ne. İşinize bakın,” dedi Uraz. Hastaneye geri dönüp beklemeye devam ettik.
Şu an ortamdaki tek ses Kuzey ve Rüzgâr sesiydi. Beraber oyun oynuyorlardı.
Sabır.
İki saatin sonunda kapı açıldığında doktor çıktı. Yerimden kalkmadan dinlemeye başladım. “Jale Hanım’ın durumu gayet iyi ve normal odaya alınacak. Bugüne uyanır.”
O an ortamdaki herkes rahat bir nefes almıştı.
Ayağa kalktım ve ekibe baktım. “Gidelim biz artık,” dediğimde Kuzey tam itiraz edecekti ki “Jale uyandığında gelirsin,” dedim.
Beraber hastaneden çıktık ve arabaya bindik. Tam arabayı çalıştıracaktım ki “Gökhan!” diye seslendi Uraz.
Camı açtım. “Ne var?” diye sordum.
“Bu olayı unutacaksınız. Jale kendisi kaza yapmış gibi olacak. Polis bu işe karışmayacak. Biz halledeceğiz. Siz karışmayacaksınız,” diye beni ve ekibi uyardı.
“Tamam,” demekle yetindim.
“Kuzey ben sana gruptan yazarım Jale’nin durumunu,” diyerek Uraz geri çekildi ve gitmeye başladı.
Bende arabayı sürmeye başladım.
“Ne grubu Kuzey?” diye sordum. “Ben, Rüzgâr, Uraz ve Jale’nin olduğu WhatsApp grubu,” diye açıkladı Kuzey.
“Ver bakayım şu gruba,” merak etmiştim.
Kuzey telefonunu verdiğinde WhatsApp’a girdim. Grubun ismini görünce gülmeden edemedim.
2 Fakir 2 Zengin (zenginlerin parasını yenecektir bu grubun kuralıdır!).
Sonra ise girip mesajlara bakmaya başladım.
Baya dedikodu dönmüştü. Telefonu Kuzey’e geri verdim. “İsmi çok düşündün mü?” diye sordum. “Yok,” dedi anında.
“Seni de alayım mı?” diye sordu. Cevap vermeme fırsat vermeden “Aldım bile. Jale ile kavganız sarar,” dedi.
Telefon arabaya bağlı olduğundan bildirime arabanın ekranından baktım.
Kuzey kişisi sizi “2 Fakir 2 Zengin ve Jale’nin Gökhan’ı (zenginlerin parası yenecektir bu grubun kuralıdır!)” grubuna ekledi.
“Kuzey bu isim ne?!” diye bağırdım. “Kes sesini ben ikinizi acayip shipliyom!” diye o da bağırdı.
“Allah seni kahretmesin Kuzey!” diye bağırdığımda “Sus!” diye o da bağırdı. “Ay dur Uraz’ım yazıyor,” dediğinde Kuzey arabanın ekranına baktım.
Uraz: Gökhan ne alaka? AYRICA BU İSİM NE KUZEY?!
Kuzey: Ben öyle uygun gördüm 😎
Uraz: Motor yok sana!
Arabada Kuzey’in çığlığı hiç çekilmiyordu.
Kuzey: URAZ BU GARİBANA ACI! NE OLURSUN! AYRICA JALE’NİN DE MOTORU PERTE ÇIKTI! ONA ALIRKEN BANA DA ALIRSIN!
Uraz: Keyfimin kahyasına bağlı. Ben gidiyorum.
“Ay bayılacağım! Tut beni Rüzgâr!” Rüzgâr anırmakla meşguldü.
Onların didişmesini çekerek yeni evimize gitmeye devam ettik.
🎭
Akşam olmuştu ve ben telefonuma bakıyordum. Evde sadece ben, Rüzgâr ve Kuzey vardı. Kuzey bir anda arkamdan gelerek bana telefonunu gösterdi. “Bak,” dediğinde telefona baktım.
Jale uyanmıştı ve telefona piç smile atıyordu.
“Ölmedim. Ağlayabilirsin,” dedikten sonra Kuzey telefonu çekti.
Kuzey beni bir anda elimden tutup çekiştirdi. “Kalk Jale’nin yanına gidiyoruz!” diye bağırdı. “Sen git beni niye sürüklüyorsun?” dediğimde “Ben öyle uygun gördüm!” diye ciyakladı.
Oflayarak ayağa kalktım.
Rüzgâr zaten dünden hazırdı.
“Gökhan!” diye bağırdığında Jale Kuzey telefonunu bana çevirdi. “Yeni numaramı kaydet! Sonra bana ulaşamayıp ağlama!” dedi. “Kuzey’den alırım,” demekle yetindim.
Bu kıza acayip sinir oluyordum.
Kuzey ve Rüzgâr Jale’yle konuşmaya devam ediyordu.
Arabaya binip kaldığı hastaneye geldik.
Odasına çıktığımızda yanında Hamit ve Uraz vardı. “Bu ne alaka?” Hamit bunu dediğinde ofladı. “Keyfimden gelmedim. Zorla getirildim,” Uraz ise namaz kılıyordu.
“Uraz hızlı kıl şu namazı! Battaniyemi aldın donuyorum!” diye carladı Jale.
Uraz sadece yüksek sesle “Allahu ekber,” dedi. “Adam iman yoluyla cevabını verdi,” dedim.
“Donuyorum!” diye yine bağırdı Jale. Koltuğa oturdum. “Alt tarafı beş rekât olan akşam namazını kılacaksın!” diye yine bağırdı Jale.
“Ayrıca acıktım. Yemek ne zaman gelecek?” diye Hamit’e sordu Jale. “Gelir birazdan,” Hamit telefonuyla oynuyordu.
Jale Yalın
Ne battaniyem vardı ne de yemeğim!
AAAAAAAAAAAAA!
AÇKEN BEN BEN DEĞİLİM!
“Tiktok çekelim!” Kuzey bunu dediğinde ona baktım. “Ne çekeceğiz?” diye sordum. “Yani Jale senin sayende bütün duaları karıştırdım! Beni şeytan değil sen dürttün!” Uraz sonunda battaniyemi vermişti.
“Şeyi çekelim kaynana karı akımı var ya onu çekelim,” Hamit’in dediği mantıklıydı. “Ben sunucuyum!” dedim anında.
“Ben gelin olurum!” dedi Kuzey. “Ben çekerim!” Rüzgâr da çekimi almıştı. “Kaynana olurum ben,” Uraz bunu dediğinde “Senin ekran süren buna yetiyor mu?” diye sordu Hamit.
“Dün İnstagram’dan bana atmışsın. Oradan biliyorum,” dedi Uraz. “Damat da Gökhan olsun!” Kuzey bunu dediğinde “Beni karıştırma!” diye bağırdı Gökhan. “Kes sesini! Sadece benim yanımda oturacaksın!” Kuzey resmen ciyaklamıştı.
Herkes hazır olduğunda Rüzgâr çekmek için hazırlandı. Elime kalem aldım.
Mikrofon yerine kullanacaktım.
“Üç, iki, bir,” Rüzgâr bir dediğinde konuşmaya başladım.
“Kaynana garı gelin kınayı beğenmiyi ne bağışliğin ona?” dedikten sonra kalemi Uraz’a uzattım. “Evimi verim,” dedi.
Kalemi yine kendime çektim. “İstin mi?” dedikten sonra kalemi Kuzey’e uzattım. Sanki utanmış şekilde yaparak “İstemim,” dedi
Kalemi yine kendime çektim. “Kaynana garı gelin kınayı yine beğenmiyi,” kalemi Uraz’a uzattım.
“Altınlarımı verim ona,” dedikten sonra kalemi kendime çektim.
“İstin mi?” diye sorup Kuzey’e kalemi uzattım. “İstemim,” yine utanırmış gibi söylemişti.
Kalemi kendime çektim. “Kaynana garı gelin kınayı gene beğenmiyi ne bağışliyin ona?” Uraz’a kalemi uzattığım da role girerek Gökhan’ı gösterdi.
“Çocuğumu verim ona! Kıllı çocuğumi! Paşamı! Birtanemi!” Kalemi kendime çektim ve hevesli bir ses tonuyla “İstin mi gelin?” diye sorup kalemi Kuzey’e uzattım.
Olduğu yerde oynayarak “İstim!” diye bağırdı.
“Tek de oldu be!” Rüzgâr bunu dediğinde “Ouyyy!” dedi Kuzey.
Uraz’a baktım. “Sende de oyunculuk varmış,” dedim. “Arda ve Burak zorla beni de yanlarına alıp tiktok çekiyorlardı. Oradan alışkınım,” dedi.
“Başka da çekelim,” dedi Kuzey.
“Şey var ya anne bana söyle abimi sen mi öldürdün akımı onu çekelim,” dedim.
“Ben soran adam olurum,” dedi Rüzgâr. “Bende söyle diyen kadın olurum,” dedi Hamit. “Bende anneyim,” dedim.
Kuzey o sırada çekime çekmişti.
“Üç, iki, bir,” bir dediğinde Kuzey, Rüzgâr konuşmaya başladı.
“Anne bana doğruyu söyle abimi sen mi öldürdün?” diye sorduktan sonra Hamit konuştu.
“Ya söyle. Biricik oğlunda bilsin. Hadi söylesene,” dedikten sonra Rüzgâr bana bakarak “Cevap ver!” diye bağırdı.
Anında “Ben yaptım!” diye bağırdım. Sonra ise Rüzgâr “AĞĞĞĞĞĞĞĞ!” diye bağırdı.
“Bu da tek de oldu,” dedi Kuzey.
“Neyiz oğlum biz ya!” dedi Hamit.
“Yemekler gelmiş ben gidip alayım,” dedi Uraz ve odadan çıktı.
“Başka ne çekebiliriz?” diye sordu Rüzgâr. “Kuzey sen geçen gün Manifest-TRALALA şarkısının dansını öğreniyordun. Onu çeksene,” dedi Gökhan.
“Harbi lan,” dedi Kuzey. “Önce yemek yiyelim,” dedim.
Uraz beş dakika sonra elinde yemeklerle gelmişti. Bir güzel karnımızı doyurduk.
“Ben boşuna zengin arkadaş aramıyorum,” Kuzey’in ağzı tıka basa dolu olduğundan sesi boğuk çıkmıştı.
Aklıma gelen şeyi sordum. “Benim motora ne oldu ya?” diye sordum. “Perte çıkmış,” dedi Uraz.
“Hastaneden çıktığında gider sana istediğin motoru alırız,” dediğinde Hamit “Bana da alın,” dedi Kuzey. “Tamam alırız,” Uraz bunu dediğinde sevinç dansı yapmaya başladı Kuzey.
Yemek bittikten sonra çekim sırası bendeydi.
Çekimi başlattığımda şarkı da başladı.
Kuzey dans etmeye başladığında şaşırmıştım. Çok iyi dans ediyordu.
Bittiğinde “Kuzey ne zaman Manifest’e yedinci üye oluyorsun?” diye sordu Gökhan. “Uraz ve Hamit bana torpil yaparsa yarın,” dedi Kuzey.
“Kul hakkı mı yiyeceksin?” Uraz bunu dediğinde “Sen de adam öldürüyorsun,” dedi Kuzey.
“Uraz bu laftan sonra susman lazım,” dedim. “Bir şey demedim,” diyerek kulaklığını taktı ve telefonundan bir şey açıp izlemeye başladı.
“Ne izliyorsun?” diye sordum. “Weak Hero Class,” Uraz’ın kdrama izlemesi garibime gitmişti.
“Yaprak Dökümü ya da Muhteşem Yüzyıl daha güzel,” dedim. “Onları da izledim,” Uraz kulaklığıyla nasıl duyuyordu diye düşünecektim ki izlediği şeyi dondurmuştu.
Sonra ise dizisine geri döndü.
“Sıkıcı,” diye ona söylendim. “Kuzey yeni numaramı gruba ekle,” dedim. “Hay hay,” diyerek söylediğimi yaptı. Grubun adına bakmamla “Kuzey bu ne!?” diye ciyaklamam bir oldu.
“Ne yapmışımkine?” dediğinde yastığı ona fırlattım. “Kes sesini amk! Jale’nin Gökhan’ı ne yelloz!” carlamam odada yankılanmıştı.
“Yaram acıdı senin yüzünden!” diye de söylendim.
Telefondan grubun adını değiştirdim. Jale’nin Gökhan’ı kısmını sildim ama Kuzey geri yazdı. “Ya yapma! Ben bu adamın suratını görmeye tahammül edemiyorum bir de gruba almışsın zaten!” diye bağırdım.
“Ben sana çok meraklıydım sanki,” diye söylendi Gökhan. “Sen kes sesini! Seninle konuşmuyorum!” diye ona bağırdım.
“Kesmiyorum. Ben senin lafınla mı hareket edeceğim?” dediğinde “Ben senin lafınla hareket ettim bak ne hale geldim!” diye yine bağırdım.
“Sen o yola sapmasaydın bir şey olmayacaktı!” dediğinde onu taklit ettim.
“Lan andaval! Adam silah çekti bana! İstediği anda beni vururdu! Başka ne yapabilirdim!? Ayrıca sen bana git dikkat dağıt dedin!” Bunu dediğimde derin bir nefes aldı.
“Sana kaza yaptıracaklarını nereden bileyim? Müneccim değilim ya!” dedi.
“Sus Gökhan!” dedim.
“Susmuyorum!” dedi o da. Tam cevap verecektim ki telefonum çaldı. Babamdı. “Efendim baba?!” diye sinirle açtım telefonu.
“İyi misin? Diye aradım,” dediği sırada “Gökhan Jale’nin üstünden kalk! Hâlâ kızı inletme peşindesin!” diye bağırdı Kuzey.
“Ne oluyor orada!?” diye babamda bağırdı. “Bir şey olduğu yok! Kuzey mal mal bağırıyor!” dedikten sonra telefonu kendimden uzaklaştırdım.
“Bağırma!” diye bağırdım.
Telefonu geri kulağıma koydum. “Baba yarın sabah zaten yanıma geleceksin o yüzden kapatıyorum,” diyerek telefonu kapattım.
“Kuzey amacın ne lan senin!” bana sırıtarak bakıyordu. “Bir şey yapmadım,” dedi arsızca.
“Ya havle,” dedim.
O sırada telefonuma mesaj geldi. Yabancı numaraydı. Girip baktım.
Bir fotoğraf atılmıştı.
Kâğıda yazılmış bir şey vardı ve yazı katilin alfabesiyle yazılmıştı.

“Şuna bakın,” dediğimde telefonu Gökhan’a uzattım. Telefonu alıp baktı. “Kim bilir ne yazıyor,” deyip Kuzey’e gösterdi.
Telefonu geri aldığımda fotoğraf gözümün önünde silindi.
“Bu neydi şimdi ya?” diye söylendim.
“Katil sana takmış,” Uraz bunu dediği sırada bile dizisini izliyordu. “Neyse ya. Bir şey yapalım,” dedim. Sıkılmıştım.
“Vampir köylü oynayalım,” dedi Rüzgâr. “Onun için az kişiyiz,” dedim.
O sırada telefonum yine çaldı. Yabancı numaraydı. Açıp “Alo?” dediğimde tercümanlıklarını yaptığım şirketin sahibi Fatih Bey olduğunu anladım.
“Jale kaza yapmışsın. İyi misin?” diye sordu. “İyiyim,” dedim.
“Kız senden korkulur. Mühür ekibine girmeyi bile başarmışsın,” dediğinde Fatih Bey gülmeye başladı. “Çalışanınızdan her şeyi bekleyin,” dedim gururla.
“Neyse siz beni niye aradınız Fatih Bey?” diye sordum.
“Yarın bir tercümanlık işi olduğundan aramıştım. Babandan aldım yeni numaranı ve bana kaza yaptığını söyleyince vazgeçtim. Dinlen sen,” anında itiraz ettim.
“Sorun yok benim için! Gelirim. Ciddi bir şeyim yok. Yarına taburcu olmamı sağlarım. Maaşıma zam yapacak mısınız?”
“Daha yeni zam yaptım Jale,” Fatih Bey bunu deyip güldü.
“Çoğu işinizi ben bağladım be!” diye carladım. “Bunu da bağlarsan istediğin zammı yaparım. Almanlarla çok iyi bir iş birliği teklifi var. Senden başkasına güvenemem,” dediğinde “Bana sal o işi Fatih’ciğim!” dedim.
“Bazen patronun olduğumu unutuyorsun,” deyip tekrardan güldü.
“Neyse yarın saat öğlen üçte toplantı. Bekliyorum seni Kızıl Kafa. Görüşürüz,” diyerek telefonu kapattı.
“Fatih Bey kim?” bu soruyu beşi de aynı anda sormuştu. “Patronum,” demekle yetindim.
“Jale bu adam patronun olarak çok samimi,” dedi Uraz. Sonra ise “Arkamızdan bir iş çevirmiyorsun dimi Jale?” diye sordu Gökhan.
“Samimiyiz çünkü ben bu işe şirket yeni kurulduğunda yani her şey dipteyken girdim. Neredeyse Fatih’le beraber yükseldik. Anlayacağınız yıllardır onun yanındayım ve ona yakınım. Sana gelirsek Gökhan ben sizden öncede orada çalışıyordum,” diye açıkladım.
“Zam yaparsa ne kadar isteyeceksin?” diye sordu Kuzey. “Yüzde elli,” dediğimde “MUHEHEHEHE!” diye güldü.
“Gözünde çıkan dolar işaretlerini görüyorum Kuzey,” Rüzgâr bunu dese de kendisi de aynıydı.
Kuzey bir anda Cennet Mahallesi’ndeki Pembe karakterine büründü.
“Bak canım benim. Bu Dünya’da iki şeye zaafım vardır. Birincisi paradır,” Rüzgâr da ona ayak uydurdu. “İkincisi?” diye sordu.
Kuzey devam etti.
“İkincisi de paradır,” dedikten sonra anırmaya başladılar.
“Malsınız,” deyip göz devirdim. Sonra Uraz ve Hamit’e baktım. “Beni buradan taburcu ediyorsunuz,” dediğimde “Tamamdır clean girl!” dediler aynı anda.
O sırada Hamit “Senin ekran sürene bir şeyler olmuş?!” diye bağırdı Hamit. Uraz kulaklığını çıkarıp Hamit’e baktı.
“Lan sen atmıştın! Oradan biliyorum! Sende B12 eksikliği başlamış. Git kan testi ver!” dedi Uraz.
“Sen de iyi ki tıp okudun he! Başımıza doktor kesildin!” Hamit bunu dediğinde “Gerçek mesleği,” dedim.
Hamit şöyle bir durdu.
“Harbi lan,” dedi.
“Aydınlanma geldi,” Uraz bunu deyip dizisini kapattı.
“Jale senin maaşın ne kadar?” diye sordu Rüzgâr. “Büyük bir şirkette çalıştığım ve ikinci patron sayıldığımdan iki yüz bin falan,” dememle “OHA!” dedi Kuzey, Rüzgâr ve Gökhan.
“Ben buna boşuna bankamatik demiyorum! Hem kendisi zengin hem de iki ailesinden de zengin! Senin şansının yarısı bende yok!” diye carladı Kuzey.
“Param olsa ne Kuzey, şu çoklu kişilik bozukluğuma çarem yok. Hayatımın yarısını hatırlıyorum yarısı yok,” dedim bıkkınca.
“Tedavi görmedin mi?” diye sordu Gökhan. “Defalarca gördüm. Bir yere kadar işe yaradı. Önceden dört kişiliğim vardı. Şimdi sadece iki kişiliğim var,” diye açıkladım.
“O kadar sorun olmaz. İkinci kişiliğin çok tatlı,” dedi Kuzey. “Siz gördünüz dimi?” diye sordum. “Evet. Bu halinden eser kalmıyor. Korkak bir şey oluyorsun,” dedi Rüzgâr.
“Önceden bir tane kişiliğim vardı. O kişiliğimdeyken aşırı saldırgan oluyormuşum. Babam anlatıyordu,” dedim.
“Bundan kurtuldun dimi?” diye sordu Gökhan. “Üç yıl önce,” dedim.
“İyi,” demekle yetindi Gökhan. “Tüh! Yine katil çıkmadım,” diyerek konuyu değiştim. “Maalesef,” dedi o da.
“Neyse ya! Tiktok çekmeye devam edelim!” dedi Kuzey.
“Ne çekeceğiz?” diye sordu Gökhan. “Sen de dâhil olacak mısın?” diye hevesle sordu Kuzey. “Sadece bu seferlik,” dedi Gökhan.
“Ses ben de mimik sende yapalım,” dedi Uraz. “Lan ben şakasız diyorum! Bunun ekran süresini kim yükseltti!?” diye yine bağırdı Hamit.
“Hamit seni aşağılayıp da günaha girmek istemiyorum. Daha önce Arda ve Burak’la çektik ya,” dedi Uraz.
“He,” Hamit bunu dediğinde “B12 fakiri,” diye Hamit’i zorbaladım.
“Allah önce sabır sonra da sana akıl fikir versin,” dedi Uraz. Sonra oturduğu yerden kalktı. Yatağa oturduğunda kendi telefonunu çıkardı.
“Ben istemiyorum. Uykum geldi,” dedim.
“Jale mızıkçılık yapma ya!” dedi Kuzey. “Kuzey gerçekten uykum var. Rahat bırak beni,” dedim.
“Tamam, sen uyu Jale,” diyerek yataktan kalktı Uraz. Bende yatağa uzandım. Uyumam uzun sürmemişti.
Sabah uyandığımda babam ve annem yanımdaydı ve kendimi zorla taburcu ettirmiştim.
Babam ve annemle eve gelmiştim ve onlarla uğraştıktan sonra şirkete toplantı için hazırlanmaya başladım.
Güzel bir siyah uzun elbise giydim ve topuklu ayakkabılarımı da giydim.
Güzelde bir makyaj yapıp kırmızı rujumu sürdüm.
Bugün şirketteki işim bitince motor almaya gidecektim. Babamdan arabanın anahtarlarını aldım.
Beni araba tutmasına rağmen başka çarem yoktu.
Derin bir nefes alarak yola çıktım.
Midem bulana bulana şirkete gelmiştim. Arabadan kendimi dışarı attım. “Jale bakıyorum da arabalarla aran yine harika,” Fatih Bey’in sesini duyunca ona baktım. Arabayı kilitledim. “Ne demezsin,” dediğimde “Şimdi yalandan Fatih Bey demeye başlarsın,” dediğinde güldüm.
“Demiyorum o zaman,” dedim anında.
“Deme zaten sinir oluyorum,” dediğimde onun yanına gittim. Ona sarıldığımda o da bana sarıldı.
“İyi gördüm seni,” dediğinde “Yürü de şu işi alalım,” dedim.
“Sana güveniyorum,” Fatih bunu deyip yürümeye başladı. Bende peşinden gitmeye başladım.
“Adın aklıma geldikçe okullardaki akıllı tahtalar aklıma geliyor,” onu zorbalamayı ihmal etmedim.
“Sen önce kendine bak. Ayrıca dip boyan gelmiş,” dedi Fatih. “Bugün boyayacağım,” dediğimde asansöre bindik.
Toplantının olduğu kata çıktık.
İkimizde derin bir nefes alıp toplantı odasına girdik.
🎭
Toplantı bittiğinde Almanları güzelce uğurladık. Onların gitmesiyle “Başardık!” diye bağırmam bir oldu.
Fatih’le birbirimize sarıldık.
“Senin sayende. O açıklarını görmeseydin ne olurdu halimiz!” dedi Fatih. “Maaşıma yüzde elli zam isterim,” dedim anında.
“Tamam,” beraber toplantı odasından çıktık.
O sırada telefonum çalmaya başladı. Kuzey görüntülü arıyordu. Açtım. “Ne var Kuzey?” diye sordum.
“Zammı aldın mı?” diye sordu. Telefonu Fatih’e çevirdim. “Aldı merak etme,” demesiyle Kuzey’in “WUAHAHAAHAHAH!” diye bağırması bir oldu.
“Kuzey bağırma!” diye onu uyardım. Sonra ona baktım. “Sen kiminlesin?” diye sordum. Telefonu çevirdi. “Uraz ve Gökhan yanımda. Seni almaya geliyoruz,” dedi Kuzey.
“Gelmeyin boşuna araba var yanımda,” dediğimde “Seni araba tutuyordu?” dedi Uraz. “Motorum olmadığından mecbur sürüyorum,” dedim.
“Uraz kim?” diye sordu Fatih.
“Biyolojik abim,” dediğimde “Sen evlatlık mıydın?” diye sordu Fatih. “Evet,” demekle yetindim.
“Jale ben yine de seni almaya geliyorum. Arabayı korumalardan birisi alır,” dedi Uraz. Biz de şirketten çıkmıştık.
“Bekliyorum sizi,” dediğimde telefonu kapattım.
Gökhan Arslan
En sonunda şirkete geldiğimizde Jale ve Fatih olacak kişi bizi beklediklerini gördüm. Lakin o an nedense içimi bir kıskançlık kaplamıştı.
Fatih telefonundan bir şey gösteriyordu ve ikisi buna kahkahalarla gülüyordu.
Jale’nin üstündeki elbiseyi hiç hesaba katmıyordum.
Hem sırt hem de göğüs dekoltesi vardı.
Normal bir toplantı için o elbise çok açıktı.
Bir dakika lan!
Bana ne bundan!
Araba durduğunda arabadan indik. Kuzey bir anda koşarak “Fatih gel buraya elini öpeceğim! Sen bu kıza bol bol zam yap,” diyerek Fatih’in yanına gitti.
Kuzey adamın yüzünü tutup yanaklarından zorla öptü.
“Favori insanımsın artık,” demeyi ihmal etmedi Kuzey.
Uraz ve bende yanlarına gittik.
“Kuzey çektiğimiz Tiktokları ne zaman kendi hesabına içerik olarak attın?” diye sordu Jale. “Bugün,” dedi Kuzey gururla.
“Fena tutmuş,”
Jale kendi telefonundan açıp gösterdi.
Özellikle Kuzey’in dans videosu tutmuştu.
“Nereye gideceksek gidelim. Zorla sürüklendim,” diye söylendim. “İki dakika eğleniyoruz. Kasma Gökhan,” Jale bunu deyip göz devirdi.
“Hangi motor bayisine gideceğiz?” diye sordu Kuzey. “Kawasaki,” dedi Jale. “Aynı motoru alalım,” dedi anında Kuzey.
“Tabe,” deyip güldü Jale.
“Neyse gidelim artık. Ben daha şirkete gideceğim,” dedi Uraz sonra da Jale’ye baktı. “Gelecek misin?” diye sordu. “Tabi ki. Kambersiz düğün olmaz,” dedi.
Uraz’ın arabasına gidip ön koltuğa oturdu.
Fatih resmen kızın dekoltesine düşecekti!
Lan bu kıskançlık nereden geliyordu!
Ben neden Jale’yi kıskanıyordum?!
Bende gidip arka koltuğa oturdum. Uraz şoför Kuzey ise yanıma oturdu. Uraz arabayı sürmeye başladı.
“İyi birisine benziyor Fatih,” Uraz bunu dediğinde Jale “Öyledir,” dedi anında.
“Sanki sizin aranızda bir şeyler geçmiş gibi ama emin olmadım,” Kuzey’in sesinden şüphe fışkırıyordu.
“Aramızda hiçbir şey geçmedi,” Jale bunu çok garip karşılamıştı.
“Fazla yakınsınız,” demeden duramadım. Jale dönüp bana baktı. “Bunda bir sorun görmüyorum ve sizin bir sorun görmenizde umurumda değil,” deyip önüne döndü.
“Jale haklı. Aralarındaki şeyler bizi ilgilendirmez,” dedi Uraz.
“İlgilendirir! Ben bundan dedikodu malzemesi çıkaracağım!” diye bağırdı Kuzey ve sonra “Şarkı açın,” dedi.
“Ne açayım?” diye sordu Jale ve telefonunu arabaya bağladı.
“Hareketli bir şeyler aç,” dedi Kuzey. Sonra ise “Mesela Manifest-Toz Pembe aç,” Kuzey bir tık Manifest hayranıydı.
Jale şarkıyı açtığında Kuzey oturduğu yerde dans etmeye başladı.
Aradan beş dakika falan geçmişti ki “Benim midem bulanıyor,” dedi Jale. Uraz anında arabayı sağa çekti. “Biraz hava al gel,” dedi.
Jale’yi arabanın tuttuğunu biliyordum ama bu kadar şiddetli olduğunu bilmiyordum.
Jale arabadan indiğinde kendisini arabaya yasladı.
Lan bugün bana bir boklar oluyordu?! Ben bu kıza neden bir şey oldu mu diye korkuyordum?! Lan niye?!
“Bankamatiğime bir şey oldu! Uraz git bak şuna!” diye bağırdı Kuzey.
Uraz arabadan indiğinde Jale’ye baktı ama Jale gerçekten iyi durmuyordu. Bembeyaz olmuştu.
“Lan cidden bir şey oldu buna,” dediğimde Kuzey ve bende arabadan indik. Jale’nin yanına gittiğimiz de “Ne oldu?” diye sordum.
“Midem çok kötü,” diyebildi Jale.
“Su ister misin?” diye sordu Uraz. “Hayır,” Jale bunu deyip derin bir nefes aldı.
“Gidelim,” Jale bunu dediğinde “Biraz daha dur,” dedi Uraz ama Jale onu dinlememişti.
Arabaya geri bindik. Yola çıktığımızda Uraz arabanın üstünü açtı.
“Bu arabanın üstü açılıyor muydu?” dedi Kuzey.
Gözlerinde yine dolar işaretleri belirmişti. “İyi geldi mi?” Jale sadece kafasını salladı. “Hatırlatın dönüşü saç boyası alacağım. Saçlarımı boyamam lazım,” dedi Jale.
“Kuaföre bıkabilirim seni,” Uraz bunu dediğinde “Hayır! En son gittiğimde saçımı yaktılar!” diye carladı.
Saç yanıyor muydu ya?
“Lan mal Jale! Bu adam seni mahalle kuaförüne götürecek sanki mal! Git en güzel kuaföre götürür!” diye yine bağırdı Kuzey.
“Kuzey sende benimle geliyorsun. Anlatmam gereken dedikodular,” dedi Jale. Sonra bana döndü Jale. “Sende gel istiyorsan. Senin dedikodunu yapacağım,” bunu neden yüzüme söylüyordu bu.
“Benim hakkımda ne öğrenmiş olabilirsin ki?” diye küçümsercesine sordum.
“Mesela senin dokuz yaşındayken açtığın Youtube kanalını buldum.”
Ona şaşkınca baktım.
“Staklın dibini vurmuş olabilirim,” deyip önüne döndü.
“Bu arada oyunlardaki adının bir zamanlar YetimhaneKundakçısı_31 olduğunu da buldum.”
OHA!
“Mitten misin?” diye dehşetle sordum. “Stalk konusunda iyiyim diyelim,” kendisiyle gurur duyuyordu. “Fazla iyisin. Sana söyleyeceğim kişiyi de bulsana,” Uraz bunu dediğinde “Söyle,” dedi Jale.
Uraz bir isim söylediğinde Jale telefonundan bir şeylere bakmaya başladı.
Sanırım mide bulantısı geçmişti.
Tabi geçer. Arabanın üstü açık olduğundan motordan farkı yoktu.
Maksimum beş dakika sonra “İstediğinde şey Hamit’in privi mi?” diye sordu Jale. “Evet,” diye onu onayladığında Uraz, Jale ona kendi telefonunu verdi.
“Şimdi elime düştün Hamit,” Uraz bunu büyük bir keyifle söylemişti. “Ne oldu?” diye sordum. “O privde benim ifşalarım var ve bir tane arkadaşıma hesabını hackleteceğim,” dedi.
“Gruba ekran görüntüsü attım,” dedi Jale.
“Neyse Kuzey senin dediğin olsun. Uraz dönüşü beni kuaföre bırakırsın,” dedi Jale ve Kuzey’le bana baktı. “Siz de geliyorsunuz,” dediğinde itiraz istemediği belliydi.
“Ben annemin yanına gideceğim,” dedim.
Yalan söylemiştim. Gitmeyecektim.
“İyi sen gelme,” Kuzey anında trip moduna geçmişti çünkü yalan söylediğimi biliyordu.
O sırada Rüzgâr gruba bir şey attı. Telefonu açıp baktım.
Rüzgâr:@Herkes
Rüzgâr: Çabuk bakın şuraya!
Jale: Ne oldu lan?
Rüzgâr: Abiniz az önce kendisine Date ayarladı ama buluşacağım kişinin Kuzey çıkmasından korkuyorum.
Kuzey: EN SON YEDİĞİM DAYAKTAN SONRA AKILLANDIM BEN!
Rüzgâr: Aferin. Neyse BEN NE YAPACAĞIM LAN! İLK DEFA CİDDİ BİR DATE ÇIKACAĞIM! JALE BANA NASIL GİYİNMEM GEREKTİĞİNİ SÖYLE! HELP!
Jale: Kızın profilini at. Zevkine bakayım kızın.
Rüzgâr: Attım özelden çabuk bak!
Jale bir süre kızın profiline baktıktan sonra gruba yazdığı şey ters köşeydi.
Jale: Lan bu kız benim anne tarafından kuzenim! Nişanlı bu kız! Rüzgâr bunu nereden buldun aq!
O an Kuzey ve benim “Oha!” dememiz bir oldu.
Rüzgâr: Ben bulmadım. Üç gün önce bana yazdı. Ben de konuşmaya başladım. Buluşmamam en iyisi dimi?
Kuzey: Tabi ki buluşma aq! Saçmalama Rüzgâr!
Rüzgâr: IĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞ!
Gökhan: Bırak artık şu çapkınlığı Rüzgâr. Her seferinde aynısını yaşıyorsun.
Rüzgâr: Sus Gökhan! Ne yapmışımkine be!
Gökhan: Ne halin varsa gör!
Rüzgâr: @Uraz
Rüzgâr: @Uraz nerede lan o? Bana bir okuyup üflesin aq! İmanlı adam! Kısmetim açılır belki!
Jale: Araba kullanıyor şu an.
Jale, Uraz’a baktı. “Rüzgâr ona okuyup üflemeni istiyor. Kısmeti açılır diye,” Jale bunu dediğimde “Namazdan sonra dua ederim,” demekle yetindi.
Kuzey: Adam sana namazdan sonra dua edecek. Kıymet bil.
Rüzgâr: Eyvallah Uraz! Neyse ben kendime yeni flört bulmaya kaçar!
“Bu adam sorunlu,” diyerek telefonu cebime koydum. Kuzey bir anda saçıma yapışmasıyla bağırmam bir oldu. “Sen kimisinde benim kankitoma sorunlu diyorsun!” diye carladı.
“Bırak saçımı lan!” diye bağırdığımda saçımı bıraktı. “Saçlarına jöle mi sürdün? Ellerim yapış yapış oldu,” Kuzey bunu dediğinde bana iğrenircesine baktı.
“Evet. Düzgün dursunlar istedim. Sen de bozdun,” dedim sinirle.
“Al şunu da ağlama Gökhan,” Jale bunu dediğinde bana cep aynası uzatıyordu.
Bir şey demeden aynayı aldım. Saçlarımı düzeltip aynayı Jale’ye geri verdim. “Saç spreyi de var. Vereyim mi?” Jale bunu dediğinde “Yanında Gratis’i mi taşıyorsun?” diye sordum.
“Kes sesini! Sen benim saç spreyime kurban ol!” diye bağırdı Jale.
Sonra ise aynasına bakarak kırmızı rujunu sürmeye başladı.
“Bu arada ben bir şey soracağım,” Kuzey bunu dediğinde “Sor,” dedi Uraz. “Her şeyi sen ödeyeceksin dimi?” diye sordu Kuzey ve Uraz sadece kafasını salladı.
Benim niye bütün dikkatim Jale’deydi ya!
Kızın ruj sürüşü beni ne ilgilendiriyordu ya!
O sırada Jale’nin telefonu çaldığında ruj sürmeye ara verdi. O sırada Uraz da arabanın üstünü kapamıştı. Yoksa sesten bir şey duyulmazdı.
“Bu niye arıyor ya!” Jale bunu dediğinde merakıma yenik düşüp “Kim?” diye sordum. “Dayımın oğlu. Kuzenim Berk,” diyerek telefonu açtı.
“Ne var Berk?” dedi Jale. Telefonu hoparlöre alıp rujunu sürmeye devam etti.
“Bugün size geliyoruz. Haberin olsun istedim,” adam resmen Jale’ye yavşıyordu. “Eve dönünce babam söylerdi sana ne oluyor Berk,” Jale açıkça sinirlenmişti.
“Ben önden haber vereyim. Hem bana hâlâ cevap vermedin. Sevgilim olup olmayacağını duymak için sabırsızlanıyorum.”
ATIN LAN BENİ BİR YERDEN!
ADAM JALE’YE YÜRÜMÜYOR! UÇUYORDU!
“Berk ben sana hayır dediğimi hatırlıyorum,” Jale bunu dediğinde Uraz’ın dikkati şu an yolda değil telefondaydı.
“Belki karar değiştirmişsin,” Berk şakasız kaşınıyordu!
“Yani bana diyorsun ki. Ben üç santim olan sikime çok güveniyorum. Kızlar bana düşer ama Jale düşmüyor. Ben bunu elde edip bir kenara atmam lazım. Diyorsun,” Jale bunu dediği gibi “Sapladı geçti Jale,” dedi Kuzey.
KONUŞ JALE! BU SEFER ARKANDAYIM!
“Jale ne alaka? Ayrıca benimle düzgün konuş yoksa sana yapacaklarımdan kork!” Berk bunu dediği gibi Uraz konuştu.
“Asıl sen Jale’yi tehdit etmeye devam et ben senin evini nasıl kurşunlatıyorum!” diye bağırdı.
“Sen kimsin?” Berk bunu dediğinde “Uraz Yankı! Yaz ismimi Google’a çıkar! Sen kimsin de Jale’yi tehdit ediyorsun!? Söylesene! Neyine güveniyorsun!?” Uraz arabayı yolun ortasında durdurmuştu.
“Kim olduğun beni ilgilendirmiyor. Jale ile konuşuyorum ben,” Berk bunu dediğinde “Akşam seninle görüşeceğiz Berk! Bak bakalım bana o zaman da atarlanabiliyor musun?!” Uraz bunu deyip telefonu kapattı.
“Şakasız o üç santimlik sikine güveniyor!” Uraz arabayı sürmeye devam etti.
Sonra ise “Tövbe estağfurullah,” çekmeye başladı.
“Akşama bak bakalım neler oluyor Berk efendi,” Uraz bunu kendi kendine söylediği sırada birisine mesaj attı.
Neyse ki en sonunda motor bayisine gelmiştik.
Beraber inip bayiye girdik. Bir tane adam yanımıza geldiğinde “Nasıl yardımcı olabilirim?” diye sordu.
“Kawasaki Ninja H2 motoruna bakmak istiyorum ben,” dedi Jale. “Kawasaki Ninja H2R niye değil?” diye sordu Kuzey. “O motor pist motoru. Bunu normal yollarda kullanabiliyorsun. Ben diğerini şaka amaçlı diyordum,” diye açıkladı Jale.
“Ne bilim sen hep onu diyordun,” Kuzey bunu dediği sırada Jale güldü. “İstesem alırım ama trafiğe çıkamam,” Kuzey şu an tam bir şekilde anlamıştı.
Buralar benlik değildi ya.
Ben araba kullanmayı seviyordum.
O yüzden kendime sakin bir yer buldum. Orada onları beklemeye başladım.
Bir saate yakın sürmüştü işleri. O sırada Hamit ve yanında Kuzey sayesinde öğrendiğim Arda ve Burak vardı. Onlar doğruca Jale’nin yanına gittiler.
İşleri bittiğinde arabalara geri döndük. Kuzey’in etekleri zil çalıyordu. Olduğu yerde dans ediyordu. Arabada bir kişi daha fazlaydık. Burak da bu arabaya binmişti.
Sürekli konuşuyordu ve baş ağrıtıyordu.
Hamit’i Uraz’a şikâyet edip duruyordu.
Arabanın üstü yine açıktı.
Bir tane ışıkta durduğumuzda neredeyse uyumak üzereydim. Araba bir anda kalkınca refleksle yerimde sıçradım.
O sırada Kuzey’in anırması bir oldu. O istemişti.
“Kaşınıyorsun,” dediğimde bütün uykum kaçmıştı.
Jale yalın
Akşam olmuştu ve dayımlar bizdeydi ama odamda oturmuş dizi izliyordum. Hiç onlar konuşasım yoktu.
Yargı dizisini izliyordum.
Odamın kapısı açılınca kim diye baktım. Berk’ti.
Kulaklığımı çıkarıp diziyi durdurdum. “Ne var?” diye sordum. “Bana söylemek istediğin bir şey var mı?” diye sordu.
“Hayır,” dedim anında.
“Of Jale. Valla sabır sınıyorsun,” diyerek yatağa oturdu Berk. “Kes sesini ve odamdan çık,” dediğimde “Hiç çıkasım yok,” dedi pişkin bir şekilde.
Sonra ise “O Uraz denen adam kolpa sıkmış anlaşılan. Yok,” dediğinde ona saati gösterdim. “Akşam ezanı okunduğundan namazını kılıp öyle gelecektir,” dedim.
Yatakta bana yaklaştığında laptopu komodine koydum. “Uzaklaş,” dediğimde “Abartma Jale,” dedi Berk.
Bende ondan uzaklaştım ama o bana biraz daha yaklaştı.
“Biraz yanıma gelsene,” dediğinde “Hayır, çık odamdan,” dedim. Biraz daha yaklaştığında yataktan kalktım. “Sınırını aşma Berk!” onu sertçe uyardım.
O da ayağa kalktığında ben kapıya doğru yöneldim. “Jale senin gibi güzel bir kadına sahip olmak istiyorum,” deyip üstüme yürümeye başladı.
“Ben senin gibi şerefsiz birisini istemiyorum,” dedim.
Tam kapıdan çıkacaktım ki üstüme atladı.
Ağzımı kapatmadan hemen önce “BABA!” diye bağırmıştım. Elini vücudumda gezdirmeye başladığında onun erkekliğine tekme attım.
Babam o sırada gelmişti.
Onun yanına gittiğimde “Üstüme atladı!” dedim Berk için.
Babam tam Berk’i yakalayacaktı ki silah sesiyle ortam buz kesti. Bir tek Berk’in acı dolu çığlığı yankılanmıştı.
Kapıya baktığımda Hamit ve Uraz Berk’e silah çekmiş şekilde duruyorlardı.
Berk’i bacaklarından vurmuşlardı. Berk yerde acıyla kıvranıyordu.
Uraz ve Hamit odaya girdiklerinde Uraz Berk’in üstüne eğildi. “Karşımda da telefonda olduğu gibi atarlansana,” dediğinde silahını Berk’in kafasına yasladı.
“Kızım sen içeri geç,” dedi babam. “Geçmesin,” Hamit bunu dedikten sonra arkasına baktı ve korumalardan iki tane adam gelip Berk’i alıp götürdüler.
“Ben demiştim bu iş burada bitmedi diye,” Uraz bunu dediğinde silahını beline koymuş. Hamit bir anda kolunu omzuma attı. “Ne güzel abilerin var. Kıymet bil,” diyerek beni yürütmeye başladı.
Ben şoktan konuşamıyordum.
“Odanı temizletmeye adam göndereceğiz,” demeyi ihmal etmedi Hamit. “Hamit boş yapma. Kız şoktan konuşamıyor,” Uraz bunu dediği sırada salona gelip koltuğa oturmuştuk.
“Oğlumu vurdunuz,” yengem bunu dediğinde ona baktım. O da şoktan ne yapacağını bilememişti.
“Vurduk. Ben onu uyarmıştım,” Uraz böyle dediğinde bana baktı. “İyi misin?” diye sordu. “İyiyim,” dedim.
Mühür ekibine girdiğimden beri iğrenç cinayetler gördüğümden bu beni etkilememişti. Sadece hiç beklemiyordum.
“Oğlumu nereye götürdüler?! Vurduğunuz yetmedi! Nereye götürdünüz!?” diye bağırdı dayım.
“İşkence edip öldüreceğiz. Bir şey yok,” Hamit fazla sakindi.
“Oğlunuz da Jale’yi taciz etmeyecekti,” Uraz bunu dediğinde “Jale onu kışkırtmıştır! Şu haldeyken bile kim görse dayanamaz!” yengem bunu dediğinde “NE?!” diye bağırdı annem.
Üstümde şort ve kalın askılı bir atlet vardı.
“Lan oğlunuz olacak Berk kızıma elini sürmüş ve siz onu mu savunuyorsunuz?!” babamın sesi o kadar yüksekti ki kulaklarım çınlamıştı.
“Erkek adam! Kızınız da böyle giyinmeseydi!” dayım bunu demesiyle babamın onu tek yumrukla bayıltması bir oldu.
Babam Uraz ve Hamit’e baktı. “Şu ikisini de öldürsenize!” diye bağırdı.
“Jale ne dersin?” diye sordu ikisi aynı anda. “Öldürün. Dünya bu zihniyette olan insanlardan temizlenir,” dediğimde korumalar yengem ve dayımı zorla götürdü.
O sırada odamda olan telefonum çaldı.
Annem telefonumu getirdiğinde kim diye baktım. Gökhan’dı.
Telefonu açtığım gibi “Yeni cinayet işlendi. Kapındayız aşağı in,” deyip telefonu kapattı.
“Ne oldu?” diye sordu babam. “Cinayet işlenmiş,” deyip ayağa kalktım. Üstümü değişmeme gerek yoktu.
Ben hâlâ diğer olayın şokundaydım ama gitmem gerekiyordu. Evden çıkıp aşağı indim. Araba da ön koltuk boş olduğundan oraya bindim.
Gökhan beni baştan ayağa süzdü. “Üstünü değiştirseydin,” dediğinde “Sür Gökhan. Bir de seninle uğraşmayayım,” dedim.
Gökhan arabayı sürmeye başladı.
O sırada Kuzey sorduğu için olanları anlattım. “Orospu çocuğu,” Gökhan bunu kısık sesle söylemişti ama ben duymuştum.
Gerçekten bugün neler oluyordu böyle ya!
Sıkıntıyla yüzümü ovuşturdum ve derin bir nefes aldım.
O sırada ne olduysa Gökhan çok ani bir şekilde arabayı sağ kırdı. O an ne olduğunu anlayamadan benim olduğum taraf otobanda olduğumuzdan yol kenarında olan bariyerlere çarptık.
“Ne oluyor Gökhan!” diye bağırdı Ece. “Lastik patladı galiba ve fren çalışmıyor!” dedi Gökhan.
Araba bir yerlere çarpıp duruyordu. Neyse ki emniyet kemerim takılıydı.
Etrafa bakındığımda sıkıştırıldığımızı anladım. Gökhan onlardan kaçmak istedikçe lastik patlak olduğundan doğru düzgün kaçamıyordu.
“Bunlara karşılık veremez miyiz?” Tuna bunu sorduğunda “Olmaz! Arabaya zor hâkim oluyorum! Başka araçları vurmayız!” Gökhan bunu dediğinde bir anda bir tane araba bizi soldan bariyerle kendi arasında kıstırdı.
Bunu yapan kim diye baktım. Hamit’ti. Önden de bir arabaya hafiften çarptığımızda Uraz bilerek ona çarpmamıza izin veriyordu.
Bizi durdurmayı deniyorlardı.
İkisinin bu çabası işe yaramış olacak ki yavaşlıyorduk.
Bizi durdurmayı başardıklarında Hamit arabasını çekti. Uraz arabadan indiğinde Gökhan’da kapıyı açıp indi. Diğerleri indiği sırada Gökhan bana rahat çıkabilmem için elini uzattı.
Elini tutup arabadan bende çıktım.
Arabadan çıktığımda Gökhan elimi bırakmadan beni arabadan uzaklaştırdı.
“Patlama ihtimaline karşı,” dediğinde hâlâ elimi tutuyordu.
“Tamam, bırak artık elimi,” Gökhan ellerimize baktıktan sonra “Kusura bakma,” diyerek elimi bıraktı.
“Jale iyi misin?” diye sordu Uraz. “İyiyim,” dedim sadece.
O sırada bir kahkaha sesi duyulduğunda ileri baktık. Karşımızda siyah işlemeleri olan beyaz gotik elbiseli bir kadın duruyordu.
Yüzünde sadece ağzını açıkta bırakan elbisesiyle uyumlu bir maske vardı.
“Sahnemi izlemeye geldiğiniz için çok teşekkür ederim!” dediğinde kahkaha atmaya devam etti.
Yalancı Katil karşımızdaydı.
Bir şeyin üstünde duruyordu ama durduğu şey insan cesetlerinden oluşan bir tepeydi.
Elbisenin beyaz kısımları kan olmuştu.
Elinde olan kadehi eğilip bir cesetten akan kanla doldurdu. Yalancı Katil kahkahalar ata ata o bir kadeh dolusu kanı tek dikişte içti.
O an kusmamak için zor durdurdum.
Ağzının kenarından kan aktığında boşta olan elini havaya kaldırdığında bir helikopter alçalmaya başlayarak bir halat sarkıttı.
Yalancı Katil halatı tuttuğunda helikopter yükselmeye başladı.
Ona bakmaya devam ettim. O sırada bir ses duyulmaya başlandı.
Dit dit dit diye bir sesti.
Ceset tepesine baktığımda cesetler dağılmıştı ve bir bomba ortaya çıkmıştı. Lakin yerimden kıpırdayamadım.
O sırada uçan helikopterden başımızdan aşağı kan dökülmeye başladı.
Bombanın son on saniyesi kalmıştı.
Sanki o an her şey yavaş çekime girmiş gibiydi.
Sadece bombada olan süreye bakıyordum.
Dokuz.
Sekiz.
Yedi.
Etrafımdaki sesler yok olmuştu.
Altı.
Bombaya haricindeki her yer dönüyordu.
Beş.
Kaçmam lazımdı. Bunun farkındaydım ama kaçmıyordum
Dört.
Yapamıyordum.
Üç.
Son kez derin bir nefes aldım.
İki.
Bir.
Ve.
Sıfır.