📖 Weak Hero Class: Sessizliğin Ardında

Weak Hero Class — FİNAL
Bölüm 13: Son Ders
Gece çökmüştü.
Eski deponun önünde Si-eun, Baku, Hyo-man, Jun-tae ve Hyun-tak yan yana duruyordu.
İçeriden tek bir ışık geliyordu.
Su-ho'nun bulunduğu yer burasıydı.
Si-eun kapıya baktı.
Si-eun: "Burada."
Baku başını salladı.
Baku: "O zaman bitirelim."
Kapı açıldı.
İçeride Su-ho vardı.
Yorgun görünüyordu ama ayaktaydı.
Baku onu görür görmez yanına gitti.
Baku: "İyi misin?"
Su-ho gülümsedi.
Su-ho: "Beni özlediniz mi?"
Baku başını iki yana salladı.
Baku: "Bir daha böyle kaybolma."
Su-ho, Si-eun'a baktı.
Su-ho: "Sen de mi endişelendin?"
Si-eun birkaç saniye sustu.
Si-eun: "Hayır."
Su-ho gülümsedi.
Su-ho: "Yalan."
Si-eun cevap vermedi.
Ama bu kez itiraz da etmedi.
Deponun diğer tarafında Baek-jin ve Seong-je duruyordu.
Beom-seok ise biraz gerideydi.
Baek-jin ona baktı.
Baek-jin: "Son kararını verdin mi?"
Beom-seok başını kaldırdı.
Beom-seok: "Evet."
Baek-jin: "Ve?"
Beom-seok birkaç saniye Si-eun ve Su-ho'ya baktı.
Sonra cevap verdi.
Beom-seok: "Artık sizin tarafınızda değilim."
Seong-je kaşını kaldırdı.
Seong-je: "Hangi taraf?"
Beom-seok ona baktı.
Beom-seok: "Kendi tarafım."
Hyo-man hafifçe gülümsedi.
Hyo-man: "Sonunda."
Baek-jin sessiz kaldı.
Çünkü artık herkesin kendi kararını verdiğini anlamıştı.
Su-ho Si-eun'ın yanına geldi.
Su-ho: "Bitti mi?"
Si-eun etrafına baktı.
Baek-jin geri çekilmişti.
Seong-je de artık kavga etmeye çalışmıyordu.
Hyo-man, Beom-seok ve diğerleri aynı yerde duruyordu.
Si-eun: "Bence evet."
Su-ho başını salladı.
Su-ho: "Güzel."
Bir süre sessizlik oldu.
Sonra Su-ho gülümsedi.
Su-ho: "Yarın okula gidiyoruz."
Si-eun ona baktı.
Si-eun: "Neden?"
Su-ho: "Çünkü sınav var."
Si-eun'un yüzü ilk kez şaşkınlığa benzer bir ifadeye büründü.
Si-eun: "Sen sınavı mı düşünüyorsun?"
Su-ho: "Hayat devam ediyor."
Baku güldü.
Baku: "İşte bunu bekliyordum."
Jun-tae de gülümsedi.
Hyun-tak başını salladı.
Hyo-man sessizce onları izledi.
Beom-seok ise ilk kez üzerindeki baskının biraz olsun hafiflediğini hissediyordu.
Ertesi sabah okul yine aynıydı.
Koridorlar kalabalıktı.
Öğrenciler konuşuyor, öğretmenler sınıflara giriyordu.
Si-eun her zamanki sırasında oturmuştu.
Yanındaki sandalye boştu.
Bir dakika sonra Su-ho geldi.
Çantasını bıraktı.
Su-ho: "Günaydın."
Si-eun kitabından başını kaldırdı.
Si-eun: "Geç kaldın."
Su-ho: "Üç dakika."
Si-eun: "Dört."
Su-ho saate baktı.
Su-ho: "Doğru."
Si-eun kitabına döndü.
Su-ho: "Bugün beraber miyiz?"
Si-eun birkaç saniye sustu.
Sonra kitabın sayfasını çevirdi.
Si-eun: "Beraber."
Su-ho gülümsedi.
Sınıfın dışındaki hayat yeniden başlamıştı.
Kavgalar, korkular, ihanetler ve yanlış seçimler geride kalmıştı.
Ama onların arasında kalan bağ...
Kolay kolay kopmayacaktı.
Çünkü bazen insanı güçlü yapan şey yumrukları değildi.
Yanında kimin durduğuydu.
Ve o gün, sessiz çocuk ilk kez yalnız değildi.
SON.