📖 Weak Hero Class: Sessizliğin Ardında

Weak Hero Class — Bölüm 1: Sessizliğin Ardında
Yeon Si-eun sınıfın en ön sırasında oturuyordu.
Sınıftaki gürültüye aldırış etmiyordu. Önündeki kitaba eğilmiş, öğretmenin anlattığı konuyu dikkatlice takip ediyordu. Çevresindeki öğrencilerin konuşmaları, sandalye sesleri ve koridordan gelen bağırışlar onun için yalnızca arka planda kalan anlamsız seslerdi.
Kapı açıldı.
Ahn Su-ho sınıfa girdi.
Çantasını omzundan indirirken etrafına şöyle bir baktı. Gözleri Si-eun'a takıldığında yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
Su-ho: "Yine ders çalışıyorsun."
Si-eun gözlerini kitaptan ayırmadı.
Si-eun: "Gördüğün gibi."
Su-ho onun sırasına yaklaştı.
Su-ho: "Hiç sıkılmıyor musun?"
Si-eun: "Hayır."
Su-ho: "İlginç."
Si-eun sonunda başını kaldırıp ona baktı.
Si-eun: "Sen neden buradasın?"
Su-ho bir an düşündü.
Su-ho: "Ders varmış."
Si-eun'un yüzünde hiçbir değişiklik olmadı.
Si-eun: "Ne kadar şaşırtıcı."
Su-ho kahkaha attı.
Su-ho: "Senin espri yaptığını ilk kez görüyorum."
Si-eun tekrar kitabına döndü.
Si-eun: "Espri yapmadım."
Su-ho: "Daha da komik."
Su-ho yanındaki sıraya oturdu.
Kısa süre sonra sınıf yeniden kendi gürültüsüne döndü.
Fakat okulun başka bir yerinde, havadaki sessizlik çok daha ağırdı.
Koridorun sonunda Beom-seok tek başına duruyordu.
Bir süre sonra Baek-jin yanına geldi. Seong-je de birkaç adım gerisindeydi.
Baek-jin: "Burada ne yapıyorsun?"
Beom-seok cevap vermeden önce etrafına baktı.
Beom-seok: "Bir şey yok."
Seong-je hafifçe güldü.
Seong-je: "Bir şey yokmuş."
Beom-seok ona baktı.
Beom-seok: "Komik olan ne?"
Seong-je cevap vermek yerine Baek-jin'e döndü.
Seong-je: "Bugün Si-eun'la karşılaşacağız, değil mi?"
Baek-jin'in yüzündeki ifade değişmedi.
Baek-jin: "Karşılaşmamız gerekmiyor."
Seong-je: "Ama karşılaşırsak?"
Baek-jin birkaç saniye sustu.
Baek-jin: "O zaman ne yapacağımızı düşünürüz."
Beom-seok konuşulanları sessizce dinliyordu.
Bu isim onun için sıradan değildi.
Si-eun.
Su-ho.
Bu ikisinin yan yana olması bile okulda bazı dengeleri değiştirmeye yetiyordu.
Öğle zili çaldığında öğrenciler sınıflardan çıkmaya başladı.
Si-eun kitabını kapattı ve çantasına koydu.
Tam ayağa kalkacakken Su-ho önüne geçti.
Su-ho: "Yemek."
Si-eun: "İstemiyorum."
Su-ho: "Ben istiyorum."
Si-eun: "O zaman git."
Su-ho başını iki yana salladı.
Su-ho: "Tek başıma gitmeyeceğim."
Si-eun birkaç saniye ona baktı.
Sonunda ayağa kalktı.
Si-eun: "Beş dakika."
Su-ho: "On."
Si-eun: "Beş."
Su-ho: "Tamam, yedi."
Si-eun cevap vermeden yürümeye başladı.
Su-ho arkasından gülümsedi.
Su-ho: "İşte böyle."
Koridora çıktıklarında Hyun-tak ve Jun-tae de onlara katıldı.
Hyun-tak: "Nereye?"
Su-ho: "Yemek."
Jun-tae: "Ben de geleyim."
Si-eun hepsine kısa bir bakış attı.
Normalde yalnız kalmayı tercih ederdi.
Ama bugün nedense buna itiraz etmedi.
Dördü birlikte koridorda ilerlerken okulun diğer ucunda Hyo-man onları uzaktan izliyordu.
Yüzünde belirgin bir ifade yoktu.
Ne tamamen onların tarafındaydı...
Ne de karşılarındaydı.
Sadece bekliyordu.
Çünkü bazı insanlar taraf seçmezdi.
Hyo-man: "Bakalım bu sefer ne olacak..."
Ve okulun sessizliği, yavaş yavaş yerini yaklaşan fırtınanın sesine bırakıyordu.