Bölüm 2 - Aynı Çatı Altında

Quinn salona geri döner. Babasıyla birlikte otururken telefonunu eline alır. Damon ise çalışma odasına gitmeden önce kızının yanındaki koltuğa oturur.

Damon: Kennedy'nin odası nasıl, bir sorun var mı?

Quinn: Baba, odasını ben hazırlamadım. Beğenmediyse benimle alakası yok.

Damon: Sana bir şey diyen olmadı, kızım.

Quinn: Önceden önlem alıyorum.

Damon başını iki yana sallayarak güler. Quinn de babasına bakıp hafifçe gülümser.

Tam o sırada merdivenlerden Kennedy iner.

Kennedy: Anne, valizlerin geri kalanı geldi mi?

Seraphina: Evet, odana bıraktırdım. Birazdan yerleştirirsin.

Kennedy: Tamam, teşekkürler.

Damon ayağa kalkar.

Damon: Akşam hep birlikte yemek yiyelim. Hem ev düzenini de konuşuruz.

Quinn: Ev düzeni mi?

Damon: Evet, Quinn. Artık hepimiz burada yaşayacağız.

Quinn: Baba, burası bir şirket değil.

Damon: Biliyorum, kızım. Ama yine de bazı şeyleri birlikte kararlaştırmamız gerekiyor.

Quinn babasına bakar. Birkaç saniye sonra omuzlarını silker.

Quinn: Peki.

Kennedy: Akşam kaçta yemek yiyeceğiz?

Damon: Sekizde.

Kennedy: Tamam.

Quinn telefonunu cebine koyup ayağa kalkar.

Quinn: Ben bahçeye çıkıyorum.

Damon: Peki, kızım. Akşam yemeğine geç kalma.

Quinn: Kalmam, baba.

Quinn babasının yanağına kısa bir öpücük kondurup bahçeye açılan kapıya yönelir.

Kennedy, Quinn'in babasıyla olan yakınlığını fark eder. Quinn'in az önce kendisine karşı mesafeli olan tavrı, Damon'ın yanında tamamen değişmiştir.

Seraphina, kızının bakışını fark edip gülümser.

Seraphina: Babasıyla araları çok iyidir. Quinn küçükken de hep böyleydi.

Kennedy: Belli oluyor.

Seraphina: İlk başta biraz mesafeli görünebilir. Ama onu tanıdıkça anlarsın.

Kennedy: Benim için sorun değil, anne.

Seraphina: Umarım öyle olur.

Kennedy annesine bakar.

Kennedy: Anne, daha ilk günden benimle Quinn'in anlaşmasını mı bekliyorsun?

Seraphina: Anlaşmanızı bekliyorum. En yakın arkadaş olmanızı değil.

Kennedy: O zaman beklentilerini makul tutuyorsun.

Seraphina başını iki yana sallayarak güler.

Seraphina: Kennedy, lütfen.

Kennedy: Ne yaptım ki?

Seraphina: Daha ilk günden tartışmaya hazır görünüyorsun.

Kennedy: Tartışmıyorum, anne.

Seraphina: Elbette.

Kennedy cevap vermeden merdivenlere yönelir.

Saat 15.30 — Bahçe

Bahçe oldukça geniştir. Quinn, verandanın yakınındaki bankta otururken Cyrius hemen yanına gelir. Köpeğin başını okşayan Quinn'in yüzünde sakin, içten bir gülümseme vardır.

Quinn: Gel bakalım, yakışıklı.

Cyrius başını Quinn'in dizine yaslar.

Quinn: Ev kalabalıklaştı, farkındasın değil mi?

Köpek kuyruğunu sallayarak ona bakar.

Quinn: Sen yine bildiğini oku.

Quinn köpeğinin başını okşamaya devam ederken arkasından bir ses duyar.

Kennedy: Demek Cyrius bu.

Quinn başını çevirir. Kennedy birkaç metre ötede durmaktadır.

Quinn: Gördüğün gibi.

Kennedy: Uzaktan daha küçük görünüyordu.

Quinn: Yaklaşmak ister misin?

Kennedy köpeğe bakar, sonra Quinn'e.

Kennedy: Şimdilik burada iyiyim.

Quinn'in dudaklarının kenarı hafifçe kıvrılır.

Quinn: Cesaretin için tebrikler.

Kennedy: Kendini fazla komik buluyorsun.

Quinn: Sen de fazla ciddisin.

Kennedy cevap vermek yerine köpeğe yeniden bakar. Cyrius ise Quinn'in yanından ayrılmaya hiç niyetli değildir.

Quinn ayağa kalkar.

Quinn: Neyse, ben onunla ilgileneceğim. Sen de keşfe devam edebilirsin.

Kennedy: Merak etme. Yolumu bulabiliyorum.

Quinn: Ne güzel. İşimiz kolaylaştı.

Quinn köpeğiyle bahçenin diğer tarafına yürürken Kennedy arkasından bakar.

Kennedy: Bu evde sıkılmayacağım galiba.

Quinn uzaktan onu duyar ama dönüp cevap vermez. Yalnızca elini hafifçe kaldırarak umursamaz bir işaret yapar.

Kennedy başını iki yana sallayıp eve geri döner.

Daha ilk gün bitmemiştir bile.