Bölüm 7: Eksik Parça

Ertesi sabah Hope ve Violet okula yürürken, Violet’in arkadaşları Sandy ve June ile karşılaştılar. İkisi de nedense Hope’a son derece ters ve gıcık bakışlar atıyordu.Sandy, gözlerini Hope'tan ayırmadan Violet’in koluna girdi. "Canım, seninle biraz özel konuşalım mı?"Hope bu tavra anlam veremedi, Violet de duruma şaşırmış görünüyordu ama "Tabii," diyerek Sandy ile önden yürümeye başladı. Hope omuz silkti, bu anlamsız tavrı pek umursamadı."Emma’nın ablası, Sandy. Oradan pek iyi bir şey çıkmaz, haberin olsun."Kulağının dibinde duyduğu bu sesle irkilen Hope, korkuyla arkasını döndü. Karşısındaki Tyler'dı."Beni korkuttun!" diye ani bir tepki verdi Hope. Ancak Tyler'ın o soğuk duruşunu görünce hemen boğazını temizleyip kendini düzeltti. "Pardon..."Sonra Tyler’ın ne dediği beyninde yankılandı. "Ne demek istedin sen?"Tyler ellerini ceplerine sokarak umursamazca açıkladı. "Beraber yürüdüğün kızın yanındaki Sandy, bizim sınıftaki Emma’nın ablası. Onu diyordum." Sonra adımlarını hızlandırıp Hope'u geride bıraktı.Hope koşar adımlarla ona yetişmeye çalıştı. "Yani? Bu ne anlama geliyor, tam olarak ne demek istedin? Beklesene!"Ama Tyler onu duymazdan gelip çoktan okulun kapısından içeri girmişti. Hope da oflayarak arkasından okula girdi ve kendi sınıfına çıktı. Sınıfa girdiğinde Tyler’ın çantasını sıraya bırakıp çoktan ortadan kaybolduğunu gördü. Kendi kendine, "Kaçıyorsun ha..." diye mırıldandı. Çantasını bırakıp sırasına oturdu.Dersin başlamasını beklerken dün tuvalette karşılaştığı kısa boylu, gözlüklü kız yanına geldi."Merhaba...""Merhaba," dedi Hope sıcak bir şekilde gülümseyerek."Şey... Dün pek fazla konuşamadık.""Evet, biraz öyle oldu. Ben Hope. Senin adın da Jasmine'di, değil mi?""Evet."Aralarında kısa, çekingen bir sessizlik oluştu. Jasmine etrafı kolaçan edip sesini alçalttı."Dün istemeyerek kulak misafiri oldum. Emma ve arkadaşları sana zorbalık yapıyordu."Hope bunu duyduğuna hem şaşırdı hem de biraz utandı. "Kafana takma..." diyebildi sadece, konuyu geçiştirmeye çalışarak.Jasmine anlatmaya devam etti. "Ortaokuldayken Emma'yla aynı sınıftaydık. Tyler'la da öyle... Emma ta o zamanlardan beri onu seviyordu ama Tyler onu hiçbir zaman sevmedi. Görünüşe göre Tyler'a olan takıntısı hâlâ devam ediyor."Hope şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı. "Bu nasıl bir tesadüf!"Jasmine başını salladı. "Evet..."Sonra Jasmine bir anda aydınlanmış gibi işaret parmağını kaldırdı. "Ha, bir de Tyler’ın tıpatıp kendisine benzeyen bir ikizi vardı! Şimdi o nerede çok merak ettim. Sen okulda onu hiç gördün mü?"Jasmine'in son sözleri Hope'un zihnine adeta bir kurşun gibi saplandı. Bütün dünyası bir anlığına durdu. Nefesi kesildi, boğazına bir yumru oturdu ve tek kelime edemedi. Pastanedeki gizemli çocuk... Bir haftadır ona gülümseyen o sıcakkanlı çocuk, yanındaki sıraya oturan buz gibi Tyler değildi! İkiziydi.Jasmine bir şeylerin ters gittiğini fark edip endişeyle ona doğru eğildi. "Hope, iyi misin?"Hope panikle nefes nefese kalarak, "Ben... iyiyim!" diye atıldı. O kadar şoktaydı ki durumu nasıl toparlayacağını bilemedi. "Kusura bakma... aniden nefessiz kaldım herhalde." Çaktırmamaya çalışırken durumu iyice batırmıştı ama Jasmine pek aldırış etmedi.Hope titreyen ellerini sıranın altında sıkıca birleştirdi. "İkizi var demiştin... Biraz bahseder misin?"Jasmine gözlüklerini burnunun üstüne doğru iterek düzeltti. "Yanlış hatırlamıyorsam adı Skylar'dı. Ortaokulda onunla da aynı sınıftaydık. O zamanlar Emma, Tyler'dan ret yiyince millet 'bari Skylar'la olsun' diye dalga geçerdi onlarla. Acaba Skylar da bu okula mı geldi merak ettim açıkçası—"Jasmine sözünü bitiremeden, Tyler'ın tepelerinde beliren gölgesiyle ikisi de irkildi. Tyler, Jasmine'e buz gibi bir bakış atarak sert bir tonda konuştu:"Çekilir misin?"Jasmine kıpkırmızı oldu. "P-pardon," diyerek mahcup bir şekilde hızla sıradan çekildi.Tyler kendi yerine geçerken ikisine de bakmadan, "Bir dahakine en azından arkamdan başka bir yerde konuşun," dedi umursamazca.İkisi de suçüstü yakalanmış gibi kaskatı kesilmişti."Hayır Tyler, yanlış anladın!" dedi Hope gerginlikle.Jasmine de panik içinde Hope'a destek çıktı. "E-evet, dedikodunu falan yapmıyorduk!"Tyler onları duymazdan geldi, en ufak bir tepki bile vermedi. Tam o sırada sınıfa hocanın girmesiyle Jasmine mecburen hızla kendi sırasına dönmek zorunda kaldı.