3.Bölüm İzmir ◆ Sayfa 2

Keyifli okumalar...
Selma'nın anlatımıyla...

(2,5 saat sonra.)

Film çok şükür bitmişti.Saat gece yarısını çoktan geçmiş,1.02 idi.İzmir yanımda koltukta dizlerini kendine çekmiş kafasını omzuma yaslanmış halde uyuyordu.Yavaşça onu kolundan dürttüm. "Şhhh İzmir.Kalk hadi odana git uyu." Dedim yumuşak ve bir okadar sessizce.Garip mırıltılar çıkartıp uykusuna devam etti.Derin bir çekip kafasını nazikçe tutup koltuğa yasladım."Anlaşılan seni odana ben götüreceğim." Diye mırıldandım.Yani 58 kilo olan bir kızı bence taşıyabilirdim.Değil mi? Denemekten zarar gelmez diyerek yavaşça izmir'i kucaklayıp dikkatli bir şekilde koridorda ilerleyip kafasını sert bir cisme çarpmasını engelleyerek odasına zor da olsa taşıdım.MSÜ sınavına hazırlanırken spor yapıp kaslarımı geliştiyordum o zamanlar.Şimdi o sporların yayarını görmüştüm.En kısa zamanda spor yamaya devam etmeliydim.Loş masa lambasını o kucağımdayken zor da olsa açıp,onu yatağına yatar bozisyonda yerleştirdim.Huzurlu bir şekilde uykusuna devam ediyordu.'Ulan ben küçük bir ses çıksa hemen uyanıyorum,bu kız kıyamet kopsa uyanmaz be' diye içimden söylendim.Onu rahatsız etmeden üstüne örtüsünü örttüm.Masa lambasını da söndürüp yavaşça odasından çıktım.Kapıyı sessizce kapatıp salona gittim.Etrafı toparlayıp bende uyumak için odama yöneldim.Fakat izmir'in odasından garip sesler geliyordu.Ne olur ne olmaz diyerek elime küçük bir sebze bıçağı alıp odasının kapısına doğru sessizce ilerleyip kapısını açtım.Yatağında terlemiş,'dur,yapma!bırak onu!' gibi cümleler söyleyen bir izmir vardı karşımda.Kabus görüyordu.Herzaman kabus gören bir kız değildi.Şaşırmıştım.Bıçağı cebime hızlıca koyup kapıyı arkamdan kapatarak izmir'e yaklaştım.Yatağına oturup,"İzmir,şhh uyan kabus görüyorsun.İzmir!" Diyerek sarstım onu.Korkuyla sıçrayıp gözlerini açtı."Sakin ol,iyi misin?" Dedim endişeli bir şekilde.Karşımda sanki o yetimhanedeki korkmuş küçük İzmir vardı.Derin derin nefes alıyordu."Tamam korkma,burdayım.Sana su getireceğim.Bekle beni." Diyerek hızla ayaklandım.Arkamı dönüp gideceğim sırada,İzmir hızla kolumdan tutmuş,"gitme.Korkuyorum." dedi yalvaran gözlerle bakarak."Tamam nasıl istersen.Gitmiyorum güzelim.Burdayım." dedim yumuşak sesle.Yatağına tekrar oturup "Biraz sarılmak ister misin?" Dedim ve kollarımı açarak gülümsedim.Kafasını olumlu şekilde salladı.Yaklaşıp sıkıca sarıldı.Ellerim anında güzel,ipek gibi saçlarını buldu.Yavaşça okşadım.Saçlarını küçük bir buse kondurup sakin ve yatıştırı bir şekilde konuşmaya başladım."Bana neler gördüğünü anlatmak ister misin? Hm?" Dedim."Sonra anlatsam?" Dedi boğuk sesle."Peki,nasıl istersen güzellik." Dedim mırıldanarak.Daha sonra benden ayrılıp mırıldanarak teşekkür etmişti.Daha rahat şekilde oturabilmek için yatak başlığına yaslandım.İzmir de aynı şekilde yanımda oturuyordu.Dalgın bir şekilde bişeyler düşündüğü aşikardı.birkaç dakika sessizce öyle oturduk.İzmir biraz daha kendime gelmişti.Daha sonra bana dönüp,"Bu gece beraber uyusak? Olur mu Elzem?" Diye sordu yorgunca."Sorman hata." Deyip gülümsemiştim.Yavaşça ötrünün içine girmiş, dizime kafasını koymuştu.Bende saçlarını okşuyordum.Dakikalar sonra zorda olsa uykuya daldı.Bende yorgunca yatak başlığına yaslı halde uykuya daldım.

Yazarın Anlatımıyla...

İzmir;rüyasında Selma'nın bir ateş çemberi içerisinde,sandalyede arkadan elleri ve ayakları bağlı,'İzmir!Yardım et!' Diye bağırdığını görmüştü.Çemberin dışında,kahkalarla selma'yı izleyen bir adam vardı."Ah be selma,yazık oldu sana." Dediyerek üzülmüş taklidi yapımış dudaklarını büzmüştü.Daha sonra tekrar kahkaha atmıştı adam.Yüzü net değildi. Fakat iri cüsseli,omuzları geniş,dimdik duran,siyah bir takım elbisesi giymiş biriydi."Dur,Yapma!Bırak onu!" Diye haykırmıştı.Adam İzmir'i dinlemeden ateş çemberinden içeriye girmiş,Selma'nın üzerine bir benzin şişesine benzeyen şişe ile üstüne suya benzer bir madde döktüğünü görmüştü."Hayır!" Diye haykırdı İzmir.Oraya gidip arkadaşını kurtarmak istedi fakat kıpırdayamadı."Arkadaşına hoşçakal de İzmir." Dedi adam.Çemberden çıktı.Selma'ya doğru cebinden çıkarttığı ve yaktığı çakmağı fırlattı.Anında alevler ve çığlık sesleri yükseldi."Hayır,Yapma!" Dedi haykırarak.Siyah dumanlar gök yüzünu ele geçirmişti.Yanmış et kokusu ciğerlerine dolmuştu.Arladaşını yanarak *lümünü uzaktan acı çekerek izlemiştti.Daha sonra selma'nın onu uyandırmasıyla kabustan uyandı.O rüyanın bir kabus olduğunu idrak edince rahatlamış,arkadaşına sıkıca sarılmıştı.Rüya, o kadar gerçekçi idi ki etkisinden zor kurtulmuştu.İzmir bir rüyayı boşuna görmezdi.Gördüğü rüyalar ya gerçekleşir, ya da o rüyasında gördüğü kişiye biri tarafından zarar verilirdi.Birçok kez buna benzer rüyalar görmüştü.Fakat hiçbiri bu kadar korkunç ve gerçekçi değildi.Tanrıya 'umarım gördüğüm bu kabus gerçekleşmez.' Diye dua etti.Arkadaşının yardımıyla zorda olsa uykuya dalmıştı.

Onlar bu olayları yaşarken Özarslanlar ailesinin tüm fertlerine bilinmeyen bir telefondan mesaj geldi.

'Demek hastanede karıştırılmış bir kızınız/kardeşiniz var ha?Ah,ne kadar travmatik bir olay.Çok üzücü bir durum.Bence ona dikkat edin.Kim bilir çakallara yem olur gider...'

Gelen bu bildirim karşısında aile kısa bir panik olmuştu.Kuzey bu mesajı atan kişinin kim olduğunu anlamıştı.

4 ay önce esir olduğu mağarada dedesinin düşmanı olan o adam'ın oğlu...Sercan.Şimdi babasının intikamını almak için fırsat kolluyordu.

Eğer Selma'yı alırsa,ona eziyet deip canını yakmaktan ve *ldürmekten başka hiçbirşey yapmayacaktı.Alparslan bu sabah erkenden adamlarını kızın peşine takmıştı.Bugün hiç evden dışarıya çıkmamıştı.Kuzey ise selma'nın geçmişini ve yaşantısının doğruluğunu araştırmış,babasına anlattığı her şeyin doğru olduğunu ailesine anlatmıştı.Güvenilir,zararsız bir kız olduğu ortaya çıkmıştı.Can'da dna testini tekrar gözden geçirmiş,babasıyla o kızın dna'sı uyuştuğu kanıtlamıştı.Fakat Selma'ya güvenmiyordu.Hatta içten içe nefret ediyor,kin besliyordu.Sebebini kendisi de bilmiyordu.Durumdan hiç hoşnut değildi fakat ailesine belli etmiyordu.Fakat durumu sadece Alparslan fark etmişti.Sessizce kardeşini gözlemliyor,sesini çıkartmıyordu.

Şimdi Ailenin bütün derdi,kızları/kardeşleri olan kıza zarar gelmemesiydi...

Son...

Nasıldı?