2.Bölüm Aile ♣︎ Sayfa 3 (2.Bölüm Sonu)

Özarslan Ailesi Akşam Yemeği
Yazarın Anlatımıyla...

Keyifli okumalar...

(...)Akşam olmuş, Fulya hanım ve küçük kızı Rale mis kokulu yemekler hazırlamış, mutfaktaki kocaman yemek masasına koymulardı.Şimdi ise salonda kocasını ve oğullarını bekliyordu.Yaklaşık 2 dakika sonra en büyük oğlu Alparslan şirketten yorgunca eve dönmüş,kapı zilini çalmıtı.Fulya hanım heyecanla Rale kızı ile kapıyı açmaya gitmiş,açtığında ise yorgun oğlunu görmüştü.Sevecen ve cana yakın bir ses tonuyla oğluna "hoş geldin oğlum" demiş,kocaman sarılmıştı.Aynı şekilde Rale de karşılamış abisinin yanağına kocaman bir öpücük kondurmuştu.Alparslan bu karşılama karşısına büyük bir mutluluk duymuştu.Aynı sevecenlikle onları selamlamıştı.Annesi ve kardeşiyle ayak üstü konuşmuş odasına dinlenmek için çekilmişti.Daha sonra Diğer oğulları Kuzey gelmiş,Annesi ve kardeşiyle hasret gidermişti.Salonda beraber oturuyorlardı.Kenan beyde onlara eşlik ediyordu.En son oğulları Can giriş yaptı eve.Hastanede yaşanan olaylardan dolayı durgunlaşmış,teni solmuştu.Ailesinin karşılamasına kısa bir haş hareketiyle selamlamış,gelir gelmez babasıyla özel olarak konuşmak istemişti.Şimdi ise Kenan beyin çalışma odasında,hastanede yaşanan olaylar hakkında konuşuyorlardı."Baba...abimlerin hastanedeki olaydan haberi var mı?" Diye sordu yorgun ve sıkıntı dolu sesle Can.Kenan bey aynı şekilde ona yanıt verdi."Hayır,akşam yemekte bunu konuşmayı düşünüyorum,tepkileri ne olur kestiremiyorum." Dedi.Can alnını ovuşturdu tek eliyle."Peki şimdi ne olacak? Basın bunu konuşuyor.Bi açıklama bekliyor baba.Alparslan abim,ben hastanede son işlerimi yaparken beni aradı.Şirketten çıkarken kulağına birtakım söylentiler gelmiş.Kardeşiniz bulundu gibisinden..." dedi can stresli bir şekilde.Kenan bey kafasını eğmiş düşünüyordu.Daha sonra kafasını kaldırıp oğluna dönerek konuşmaya başladı."Kızla konuşmamız gerek.Fakat bugün olmamalı.Herkes yorgun.Kuzey'e kızı araştırmasını söylemeliyim.Nasıl biri olduğunu bilmiyoruz.Hastenede kendini kısaca tanıttı.Yetimhanede büyümüş,Bir öğrenci evinde kaldığını söyledi.Ne kadar doğru bilmiyorum.Öz geçmişine bakılması şart..." diyerek cümlesini tamamladı.Can ona hak verdiğini kısa bir baş herketiyle gösterdi."Peki sen ne düşünüyorsun can? Kız hakkında..." diye soru sordu meraklı bir şekilde Kenan bey.Can ise biraz düşündü.Düzgün bir kıza benziyordu.Sert tavrı,konuşma şekli,Dna testinin sonucunu öğrendikten sonraki o hali...emin değildi."Bilmiyorum ama iyi bir kıza benziyor." Diye kısaca yanıtladı.Daha sonra odaya Fulya hanım geldi."Yemek hazır herkes sizi bekliyor,hadi geldin." Deyip odadan çıkıp gitti.Kenan bey ve Can ayaklanıp mutfağa gittiler.Yerlerine oturup Kenan beyin buyrun deyip başlaması ile birlikte yemekler yenilmeye başladı.Masada derin bir sessizlik hakimdi.Rale bu durumdan rahatsız olmuş Kuzey abisiyle uğraşıyordu.Kenan bey boğazını temizleyip ağzındaki lokmayı yuttu.Herkes Kenan beye dönmüş ona odaklanmıştı."Çocuklar sizinle önemli bir konu hakkında konuşmam gerekiyor.Sadece dinleyin."diyerek suyundan bir yudum aldı.Derin nefes aldı ve konuşmaya başladı."Biliyorsunuz ki yaklaşık 4 gündür hastaneye gidiyoruz,bugünde gittik.Bir kızla dna testi yaptık.Adı Selma Akça.Kızla dna'mız uyuştu.Yetimhanede büyümüş,şimdi ise bir öğrenci evinde yaşıyormuş.Annenizle benim butik dükkanımda çalışıyormuş,bizde sizinle beraber yeni öğrendik.Tuval satarak,bizim butik dükkanında çalışarak geçimini o şekilde sağlıyormuş." Diyerek yorgunca cümlesini tamamladı.Masada herkes şaşkın,ses bile dahi çıkmıyordu."Biliyorum şaşkınsınız.Hepinize birer görev vereceğim çocuklar.Kuzey; sen kızı araştır.Dedikleri doğru mu bir bak.Alparslan; sende şirketten birkaç adam tut kızı takip et.Kimlerle görüşüyor, konuşuyor,nerelere gidiyor öğren.Can; sen ise dna testini tekrar gözden geçir.Ne olur ne olmaz."Diyerek cümlesini tamamlayıp çocuklarından onay bekledi.Alparslan'ın elleri yumruk olmuştu,elindeki çatalı ve bıçağı delice sıkıyordu.Kuzey ise şaşkınlıktan dili lal olmuş önündeki tabağa donuk bakışlar atıyordu.Rale ise gözleri dolu dolu olmuş, ağlamamak için kendini zor tutuyordu.Sağ taraftaki Can abisinin koluna sıkıca sarılmış,diğer abilerine bakıyordu.Kenan bey sert sesle "Anlaşıldı mı? Kuzey? Alparslan?" Diyerek sertçe onları uyardı.Dudaklarından anlaşıldı baba kelimesi dökülebildi sadece."Ben kızla yarın Annenizle birlikte onu bir restoranta çağırıp konuşacağız,gelir mi bilmiyorum." Diyerek fikrini açıkça dile getirdi.Rale hemen kısık sesle babasına dönüp"Baba bende gelsem? Nolur" diyerek yalvaran gözlerle babasından izin istedi.Kenan bey kızına dönüp sakin bir sesle"Olmaz kızım,senin okulun var,bu sene senin için önemli bir sene.Sınava gireceksin.Sen derslerine odaklan, biz hallederiz." Diyerek kızını rahatlatmak için göz kırptı.Rale üzgün bir şekilde kafa salladı.Ortamı rahatlatmak için, "Hadi çocuklar yemeğinizi yemeye devam edin" dedi Fulya hanım.Herkes huzurun kaçmasını önlemek için zorda olsa yemeklerini yemeye devam etti.Daha sonra herkes yemeklerini yemiş,Fulya Hanım ve Rale salonda oturuyorlardı.Diğer aile fertleri odalarına çekilmişti.Alparslan günler önce sipariş verdiği tuvalin bu akşam gelmesini bekliyordu.Kapı çaldı Alparslan odasından çıkıp salona "ben bakarım" diyerek seslendi.Kapıyı açtı.Kargocu "İyi yakşamlar,Alparslan Özarslan bey değil mi?" Diye sordu."Eve benim" dedi soğuk erkeksi sesle."Buyrun bu size beyfendi.Şuraya imzanız gerekiyor."Diyerek kocaman paketlenmiş tuvali ve imza defterini uzattı.Elinden hem tuvali,hem de imza defterini alıp kısa bir imza attıktan sonra kargocuya verdi."Tekrardan iyi yakşamlar." Diyerek uzaklaştı kargocu.Alparslan Paketlenmiş tuvali alıp kapıyı kapattı.Salona doğru adımladı.Salondaki Annesinin ve kız kardeşinin bakışları ona döndü.Rale "Abi elindeki ne?" Diye meraklı meraklı kocaman pakete baktı."Salon için güzel bir tuval sipariş etmiştim." Dedi kısaca.Paketi açtı.Yavaşça eline aldı ve karşısındaki bomboş olan duvara tuvali dikkatlice astı.Yavaşça oradan uzaklaşıp, tuvalin uzaktan görünüşüne baktı.Çok şık görünüyordu."Çok güzelmiş oğlum,peki kim yapmış peki bu güzel resmi?" Diye sordu Fulya hanım."Tuvalin arkasında yazıyor olmalı anne.Bakayım." diyerek tuvale yaklaştı.Arka tarafını dikkatlice çevirdi.Elyazısıyla yazılmış, "Selma Akça" ve imzası vardı.Mırıldanarak "Selma Akça..." dedi.Bir an söylediği isimle şaşırıp kalmıştı.Bu resmi bugün kardeşi olduğunu öğrendiği kız mı yapmıştı? Çenesi kasıldı.Hızla tuvalden uzaklaştı.Fulya hanım şaşkınca tuvale baktı.Rale "Anne ablam mı yapmış bu resmi? " Dedi şaşkın ve büyülenmiş bir şekilde.Selmayı ablası olarak şimdiden kabul etmişti.Hastanede abisinin odasında ona baktığında anlamıştı zaten.Ona bakarken "O benim kesin ablam" diye geçirmişti içinden fakat bunu ailesine söylememişti.Fulya hanım kızının abla diye bahsettiği kişinin kim olduğunu anlayınca ikinci şoku tekrar yaşadı.Titrek bir sesle "Evet" diyebilmişti.Rale büyük bir mutlulukla oturduğu koltuktan kalkıp tuvalin karşısına geçti.Eline telefonu alıp fotoğrafını "anı kalsın" diyerek çekti.Alparslan abisi onu izlemekle yetindi.Daha sonra tuvale biraz daha bakıp salondan ayrıldı. Hızlı adımlarla odasına çıktı.Biraz dinlenmesi gerekti.Duyduğu gerçekler onu da yıpratmıştı.Pencerenin karşısındaki koltuğuna yorgunca oturup gün batımını seyretmeye başladı."O tuvali o kız yapmış" diye mırıldandı sessizce.Dudağının kenarı kıvrıldı.Acaba nasıl bir kız diye geçirdi içinden.Onu kardeşi olarak şimdilik kabul etmemişti.Sadece merak ediyordu.Yada kendisini kandırıyordu.Bilmiyordu.Kuzey ise yatağına uzanmış kafasını dağıtmak için eski bir dostuyla konuşuyordu.Yorgundu.Yorgun bir iç çekti.Gözlerini kapatıp telefondaki kişiyle konuşmaya devam etti.Can ise hastaneden aldığı Dna testi sonucunu odasındaki masasında tekrar gözden geçirmekle meşguldü.Belki bi yanlışlık yapılmıştır diyerek kendini kandırıyordu.

Kenan bey ise oğlu Alparslan gibi,ayakta gün batımını izleyerek sigara içiyordu.Düşünmeden edemiyordu o kızı."Selma; güzel ve hoş kadın demek..." diye mırıldandı.Sigarasından derin bir nefes çekip yavaşça ciğerlerinden dışarıya bıraktı.Fulya hanım ise kızıyla ilgileniyordu.Kafasını dağıtmaya çalışıyordu. Saatler geçti.Herkes odalarındaki yataklarına geçip uykuya dalmaya çalıştı.Kenan bey ve Fulya hanım ise bugün yaşanan olayları,yaşadıkları duyguları birbirlerine anlatarak,uyumadan geceyi öylece geçirdiler...

Son...