Kitabın 3. Sezonu: Kayra’nın ve Mehmet’in Yeni Okulundaki İlk Günü

Kayra sabah gözlerini açar açmaz bir tuhaflık hisseder. Vücudu hafif titreşmektedir, nefesi farklı gelir. Odanın duvarında kendi gölgesinin geceden beri hareket ettiğini fark eder. Kayra korkarak: “Bu da ne?!” Tam o anda içeriden bir ses yankılanır: Burak dostça: “Rahat ol Kayra. Yeni güçler uyanıyor, o kadar.” Kayra panikler. Kayra: “Burak… sen hâlâ buradasın.” Burak: “Evet ama artık iyi taraftayım. Ve… seninle konuşabiliyorum. Sadece sen duyuyorsun.” Kayra elini uzatınca gölgesi kontrolsüzce duvardan ayrılır, odanın içinde döner. Küçük bir gölge küresine dönüşür. Kayra: “Ben bunu… ben mi yaptım?” Burak: “Biz yaptık. Gölge gücün açılıyor.” Kayra şaşkın ama büyülenmiş halde. Aile kahvaltı yapmaktadır. Kayra ve Mehmet bugün yeni okuluna başlayacaktır. Mira masada heyecanlıdır. Mira: “Yeni arkadaşlar, yeni sınıf… İkiniz için güzel olacak.” Kayra sessizdir. Mehmet fark eder: Mehmet: “Kardeşim… iyi misin? Suratın bembeyaz.” Kayra bir anlık cesaretle ailesine doğru döner: Kayra:
“Size bir şey söylemem gerek ama okuldan sonra. Çok önemli. ”Tosmikim bakışını sabitler ama bir şey demez. Okul büyük, modern ve kalabalıktır. Kayra ve Mehmet yan yana yürürler. İki çocuk sınıfa girer. Kayra sınıfta otururken bir anda sınıfın içi kararıyormuş gibi olur. Gölgesi kendi kendine kıpırdar. Kimse fark etmez ama Kayra masaya sıkıca tutunur. Burak’ın sesi: “Dikkatli ol. Heyecanlanınca gölge gücün dışarı taşıyor.” Kayra: “Şimdi değil Burak! Yeni okulun ilk günü!” Burak gülerek:
“Güçlerin zamanı seçmiyor dostum.” Kayra masanın altında gölgesini zorla durdurur. Okul bahçesinde bazı büyük sınıftan çocuklar Kayra’ya sataşmaya başlar. Öğrenci: “Hey, yeni çocuk! Ne böyle dalgın dalgın bakıyorsun?” Mehmet araya girer: “Kayra’ya bulaşmayın!” Çocuklar daha da yaklaşır. O anda Kayra’nın gölgesi büyür, aniden yere düz bir dalga gibi yayılır. Çocuklar korkup geri kaçar.Mehmet: “Kayra!? Bunu nasıl...” Kayra hızlıca yalan söyler: “Ben… bir şey yapmadım. Güneş oyun yaptı herhalde.” Burak içten iç, kie kıkırdar. Günün sonunda Kayra eve gelir. Ailesi salonda oturuyor, yüzleri gergin. Tosmikim: “Sabah söyleyeceklerin vardı. Şimdi söyle.” Kayra derin bir nefes alır. Kayra: “Artık… gölge güçlerim var. Ve Burak… benim içimde yaşıyor.” Mira şokla ağzını kapatır. Çınar: “İçinde mi?!” Kayra: “Evet. Konuşabiliyoruz. Ve… bana bir şey söyledi.” Aile sessizleşir. Kayra: “Burak… gölge kralının oğluymuş.” Mira’nın eli titrer. Tosmikim donup kalır. Tosmikim: “Bu… savaşın seyrini tamamen değiştirir.” Kayra yavaşça fısıldar: Kayra:
“Biliyorum. Ama o artık kötü değil. Ve… benim içimde güvende olduğunu söylüyor.” Burak’ın fısıltısı: “Onlara güvenebilirsin. Artık senin ailen… benim de ailem sayılır.” Kayra hafif bir gülüşle başını kaldırır.