32. bölüm · Tosmikim ve Ailesi

İlk Kıvılcım

Tosmikim Ahmet Özdin

Gece olur. Ayşe uyumaya çalışır ama odası boyunca elektrik kıvılcımları yayılmaktadır. Lambalar kendi kendine açılıp kapanır, prizlerden kıvılcım çıkar. Ayşe kendi kendine fısıldar: Ayşe: “Ben… kontrol edemezsem herkese zarar verebilirim.” Ertesi sabah Tosmikim Ayşe’yi bahçeye çıkarır. Tosmikim: “Gücün seni korkutuyor olabilir ama her güç bir hediye olabilir. Yeter ki ona hükmetmeyi öğren.” Ayşe odaklanmaya çalışır. İlk denemede yerdeki lambayı patlatır. İkinci denemede küçük bir kıvılcımı parmağında toplar. Kayra ve Mehmet hayranlıkla izler. Mehmet: “Annem… gerçekten bir süper kahraman oluyor!” Şehirde elektrikler aniden kesilir. Tüm semt karanlığa gömülür. Haberlerde “Elektrik Hırsızı” adı verilen gizemli bir varlıktan bahsedilir. Bu varlık, şehrin elektrik enerjisini emmektedir. Tosmikim ciddi bir şekilde Ayşe’ye döner: Tosmikim: “Bu işin seninle bir ilgisi olabilir. Belki de seni bu yüzden seçtiler.” Ayşe endişeyle: Ayşe: “Ya güçlerim aslında bir lanetse?” Ayşe ve Tosmikim dışarı çıkar. Sokakta tamamen karanlık hâkimdir. Bir anda siyah gölgelerden oluşan, kablo gibi kolları olan bir varlık belirir. Bu “Elektrik Hırsızı”dır. Varlık, Ayşe’ye yaklaşır: Elektrik Hırsızı boğuk sesle: “Senin içindeki güç… bana ait olmalı.” Ayşe korkar ama ellerinden istemsizce yıldırımlar çıkar. Tosmikim hemen araya girer. Tosmikim: “Hayır! O güç ona ait, senin değil!” Ayşe bir an cesaretini toplar. Avuçlarından çıkan elektrikle göğü aydınlatır. Fakat Elektrik Hırsızı bir anda gölgelerin arasına karışır ve kaybolur. Ayşe’nin endişeli yüzünde durur. Ayşe fısıldayarak: “Benim gücüm… benim kontrolümde olmalı.”