19. bölüm · Tosmikim ve Ailesi
Kardeşlik Seçimi
Şehir hâlâ ikiye ayrılmıştır: ışık ve gölge. Tosmikim ışık tarafında ailesini korumaya çalışırken, Çınar gölge tarafında Burak’la birlikte kalmıştır. İkiz kardeşler ilk kez birbirlerinin düşmanıymış gibi hissetmeye başlarlar. Tosmikim, ışık tarafındaki insanlara umut aşılar. Onlara, “Işık kazanacak!” diyerek moral verir. Çınar ise gölge tarafında farklı bir bakış açısı edinir: Burak ona, gölge tarafında yaşayan insanların acı çekmediğini, kendi gerçeklerini bulduklarını gösterir. Çınar’ın içinde şüphe uyanır: “Belki de gölge tamamen kötü değildir.” Mehmet babasına inanır, ama içten içe kuzeni Kayra’nın yanında olmayı da ister. Mira defterin küllerinden çıkan eski yazıları çözmeye çalışır. Yazılarda şu cümle belirir: “İki dünyanın birleşmesi için iki kardeşin bir olması gerek.” İki tarafın sınırında dev bir köprü belirir: ışık ve gölge enerjisinden yapılmış. Tosmikim ve Çınar, köprünün ortasında karşı karşıya gelirler. Aralarındaki diyalog: Tosmikim: “Çınar! Bu savaş bizim elimizde değil. Dünya parçalanıyor!” Çınar: “Belki de parçalanması gerekiyordur, abi. Belki ışık ve gölge ayrı ayrı daha güçlüdür.” Mehmet ve Kayra köprünün iki ucunda kalır, gözyaşları içinde babalarının tartışmasını izlerler. Köprü çatırdamaya başlar. Tosmikim kılıcını kaldırır, Çınar ise defteri elinde tutar. İkisi de bir karar vermek zorundadır: Savaşacaklar mı, yoksa birleşecekler mi? Köprü çökmeye başlarken kamera yakınlaşır. İki kardeşin göz göze geldiler.