İki Güç Tek Bedende

Kayra ertesi sabah gözlerini açar ve hemen fark eder:
Vücudu hafif titremektedir, sanki içinde bir enerji dolaşıyordur. Yatağından kalkmaya çalışınca gölgesi kendi kendine hareket eder. Kayra korkup geri sıçrar. Kayra:
“Bu… bu benim gölgem değil!” Tam o anda odanın içinde hafif bir fısıltı duyulur. Burak’ın sesi:
“Sakin ol. Sadece uyandığında kontrol edemedin.” Kayra paniğe kapılır. Kayra:
“Burak?! Sen… içimde misin hâlâ?!” Burak: “Evet. Ama artık düşmanın değilim. Ayrıca… beni sadece sen duyabilirsin.” Kayra aynaya bakar.
Gözleri bir anlığına siyah-mor bir ışıkla parlar. Kayra:
“Bende ne oluyor?” Burak:
“Gölge güçlerinin bir kısmı sana geçti. İstersen onları kullanabilirsin… ama kontrol etmen gerekecek.” Kayra elini uzatır, odanın köşesinden bir gölge dumanı avucuna doğru gelir. Bir anda gölgeden küçük bir şekil oluşturur: bir kuş. Kayra şaşkın bir şekilde: “Ben… bunu ben mi yaptım?!” Burak gülerek: “Bunu ikimiz yaptık. Eğer istersen beni tamamen içinden çıkarabilirsin… ya da geri alabilirsin. Artık o kapı senin kontrolünde.” Kayra şaşkınlıktan konuşamaz. Tosmikim, Mira ve Çınar masada otururken Kayra sessizce yanlarına gelir. Kahvaltı masasında Mira oğlunun yüzündeki değişik ifadeyi fark eder. Mira: “Kayra… iyi misin? Solgun görünüyorsun.” Kayra derin bir nefes alır. Kayra: “Size söylemem gereken bir şey var…” Tosmikim ciddi bir yüzle oğluna döner: Tosmikim: “Ne oldu oğlum?” Kayra başını eğip fısıldar: Kayra: “Artık… gölge güçlerim var.” Mira ve Tosmikim gözleri açılır. Kayra konuşmaya devam eder. Kayra: “Burak bana güç verdi. İstediğim zaman içimden çıkabiliyor… geri dönebiliyor. Ve… bana bir şey daha söyledi.” Çınar merakla eğilir: Çınar: “Neyi söyledi?” Kayra yutkunur.Kayra: “Burak… gölge kralının oğluymuş.” Tosmikim’in yüzü donar. Mira korkuyla: Mira: “Bu… çok büyük bir şey Kayra. Eğer gölge kralının oğlu içindeyse...” Kayra:
“Hayır anne! Kötü biri değil artık. İsterseniz konuşabiliriz.” Burak’ın sesi yalnızca Kayra’ya gelir: Burak: “İstersen beni gösterme. Bu onların kararı.” Kayra içinden fısıldar: “Hayır Burak. Artık bizim ailem de bunlar. ”Kayra ailesinin karşısında dikilir. Gölgesi kendi kendine kıpırdar, ardından normale döner. Tosmikim oğlunun omzuna dokunur. Tosmikim:
“Kayra… ne olursa olsun seni yalnız bırakmayacağız.” Kayra’nın gözünde bir anlığına Burak’ın gözü görünür. Burak’ın fısıltısı: “Ve yolumuz yeni başlıyor… Anahtar.”