5. bölüm · Tosmikim ve Ailesi
Gölge ile Aydınlığın Büyük Savaşı
Şehirde elektrikler kesilmiş, her yer karanlık. İnsanlar panik içinde, sokaklarda Bilal’in gölge yaratığın uğursuz silueti beliriyor. Tosmikim pencereden dışarı bakar: Tosmikim (kendi kendine): “Artık sadece bizim aile değil… bütün şehir onunla savaşmak zorunda.” Aile toplanır. Mira çocukları korumak ister, ama Kayra ve Mehmet “Biz de yardım edebiliriz!” diye diretir. Çınar, defterine bir cümle yazar: “Aydınlık gölgeyi yener.” Bu cümle parlamaya başlar, sayfa ışık saçmaktadır. Ayşe kendi tasarımlarını kullanarak bir ışık cihazı yapar. Bu cihazın gölgeye zarar verebileceğini fark ederler. Çocuklar gizlice plan yapar: okuldaki projektörleri, el fenerlerini ve telefon ışıklarını toplarlar. Gölge yaratık Bilal formu olmadan tüm şehrin üstüne yayılır, dev bir örtü gibi. İnsanlar korku içinde evlerine kapanır. Tosmikim gökyüzüne sıçrar, ama gölge onu sarar ve neredeyse yutacak hale gelir. O sırada çocukların ışıkları devreye girer: Kayra, Mehmet, Elif ve Ayşe Gül okul bahçesinden dev projektörleri yakar. Gölge ilk kez acı çeker, uğultuyla geri çekilir. Tosmikim bu fırsatı değerlendirir, ışık cihazını kullanarak gölge yaratığa büyük bir darbe indirir. Bilal yeniden insan formuna bürünür ama kan ter içinde yere yığılır. Son sözleri şunlardır: Bilal: “Siz aydınlığı seçtiniz… ama unutmayın… gölge olmadan ışık da var olamaz.” Mira derin bir nefes alır, çocukları kucaklar. Çınar defterine son cümleyi yazar: “Gölgeyle savaş bitti… ama hikâye daha yeni başlıyor.”