Sisli Perde

Görsel/Rüzgar

Büyülenmiş gözlerim etrafımdaki dönen suda takılı kalmıştı.Ta ki su bir anda yere düşüp etrafa sıçrayana kadar..

Yavaşça doğrulttuğum bakışlarım mavi gözlü yabancıya uğradı.Yavaş adımlarla ona ilerliyordum.İşte şimdi ilgimi çekmeyi başarmışlardı.

Aramıza yeteri kadar mesafe koyduğumda yüzümde belirsiz bir tebessüm oluştu.”Bunu nasıl yapabildin”

Onun da yüzünde muzip bir gülümseme belirdiğinde yaptığıyla gurur duyan bir havaya büründü.”Benim için yürümek gibi bir şey”

“Vay be”dedim odadakilere göz gezdirirken.”Masallar da gerçek olabiliyormuş”

“Belki de gerçekler masal olmuştur”dedi siyah gözlü yabancı.Yine göz göze geldiğimizde aramızdaki buzun soğukluğunun bir nebze de olsun kırıldığını hissedebiliyordum.”Peki siz,sizde aynı hareketi yapabiliyor musunuz”

“Hayır”sarı saçlı kız ayaklandığında yavaş adımlarla yanıma geldi.Çevremde ağır ağır turlarken parmakları da omuzumda gezindi bir süre.”Her tehlikelinin gücü farklıdır.Kimi suya kime ateşe hükmeder ama bu sadece aklına gelebilecekler”Sonra duraksadı.Varlığını arkamda hissettiğim bedeninin de konuşması gibi duraksadığını anlamıştım.Yan bir şekilde ona baktım.

“Mesela şuan”yavaş yavaş karşıma dikildi.”Sadece sen ve ben konuşuyoruz”anlayamayan boş bakışlarım ela gözlerinde geziniyordu.”Sen ve benden başka kimse konuştuklarımızı duyamaz”

Dediğini doğrulamak için diğerlerine döndüğümde gerçekten de onların duyamadığını anlamıştım.Sarı saçlı kız tatlı ama tehlikeli gülümsemesini bana sunduğunda birden görüntüsü yavaş bir şekilde silinir gibi oldu ve önümden kayboldu.Tekrar varlığını arkamda hissettiğimde gördüklerim ve duyduklarım karşısında dilim tutuldu.Bu insanlığın başka bir boyutuydu.

“Ona süper gücünü göstermiş olmalısın.”Kahverengi saçlı çocuktan duyduğun cümle ile şuan normale döndüğümüzü anlamıştım.”Çok mu belli oluyor”kız tatlı bir şekilde gülümsediğinde yavaş adımlarla kahverengi çocuğun yanına oturdu.

“Peki şimdi”siyah saçlı çocuğu görebilmek için başımı sola çevirdim.”Bize inanıyor musun?”

Derin bir nefesi çektim ciğerlerime.Garip ve olağanüstü bir olayın içinde bulmuştum kendimi fakat bu olayın bir parçası değildim.Ben normal bir kızdım.Bu olaylarla ilgisi olmayan bir kız.

“Neyi değiştirir”umursamaz bir şekilde omuz silktim.

“Hiçbir şeyi”dedi kabullenerek.”Yine de sana ihtiyacımız var ve bize inanman gerekiyordu bunun için”

Başımı olumsuz anlamda salladım.”artık bana neden ihtiyacınız olduğunu anlatır mısınız?”

“Sezgi,arkadaşlarımızdan birisi Avcıların elinde ve ona bizim nerede olduğumuzu itiraf ettirene kadar işkence edeceklerdir”

Kaşlarımı çattım.”Peki ben ne yapabilirim”alayla sorduğum soru siyah gözlü çocuğun da kaşlarını çatmasına neden oldu.Birden ayaklandığında siyah gözlerinde ki karanlık korkutucu bir hal almıştı.”Sakın sana gösterdiğimiz iyi niyet yüzünden pişman etme beni”aramızdaki mesafeyi hızla kapattığında bileğimden yakaladı beni ve daha da kendine yaklaştırdı.Gözlerimiz birbirine meydan okurken yüzümde ki mimikler kendini donukluğa bıraktı.Tıpkı onun ki gibi.

Zaten gevşek tuttuğu bileğimi ondan hızla çektim.”Ne istiyorsunuz”sesim de buz gibi soğuk çıkmıştı.Artık bu durum fazlasıyla canımı sıkmaya başlamıştı.Hızla bir gök gürültüsü kulaklarıma ulaştığında bakışlarım istemsiz gökyüzünü buldu.Sanki ruhumun bir yansıması olarak gürleyen gök ortamı daha da gerdi.

“Takas yapacağız”dediğinde gözlerimiz tekrar buluştu.”Sana karşılık arkadaşımızı alacağız ve”dediğinde kısık gözleriyle gözlerimin her zerresine baktı.”Seninle işimiz bitecek”