Bilinmezlik

Görsel/Sezgi

Kulaklığımı taktığımda çalan müziği değiştirmek için aldığım telefonun ekranında 12 cevapsız çağrı ile karşılaştım.

Babam…
Kaşlarımı çattığımda aklımdan geçen binlerce kötü senaryoya engel olamadım.Hızla babamı aramak için tuşa bastığımda gerginlikle dudağımı dişledim.Birkaç kez çalan telefon hattan düştüğünde telefonu kulağımdan çekip ekrana bakakaldım.O anda babamdan gelen geri arama ile hızla açtım telefonu.

“Sezgi”diyen gür sesine endişe sızmıştı.
“Baba neler oluyor”diye çıkıştım.Gerginlikle ayaklandığımda etrafta turlamaya başladım.
“Acilen eve geri dönmen gerekiyor”
Kaşlarım daha da çatıldı.Bir şeyler olmuştu onu anlamamak için aptal olmak gerekirdi fakat neler olduğunu kestiremiyordum.
“Sezgi”diye tekrarladı babam.O an birkaç saniye sessiz kalmamın bile babamın endişesini arttırdığını anladım.Yoksa konu benim başımın belada olması mıydı?

“Baba dediğin gibi eve geleceğim fakat bu sırada bana neler olduğunu anlatman lazım”

Babam rahatlamış bir şekilde nefes verdi.”Sezgi yanına gelmemiz uzun sürer fakat seni almaları için araç ayarladım.Okulun çıkış kapısına yakın siyah bir jip”dediklerini dinlerken bir yandan da çıkış kapısına doğru yürüyordum.İçimdeki gerginlik babamın endişesine karışıyordu ve yüreğimde bir sıkışıklık hissi yaratıyordu.

“Sezgi dikkatli ol kızım”babamın dediği ile yüzümde gergin bir tebessüm oluştu.Ona cevap vermek için dudağımı araladığım sırada aniden elimden kayıp düşen ve yerde parçalanan telefon ile sözcükler boğazıma sıralandı.

Karşımda beliren mavi gözlü erkek ile istemsiz bir adım geriledim.Orada öylece durup gözünü kırpmadan bana bakıyor oluşu içimdeki kaçma hissini dürttü.O his ile aniden arkamı dönüp kalabalık okul bahçesinde koşarken arkama bile bakamıyordum.Tek amacım babamın kastettiği siyah aracı bulup buradan uzaklaşmaktı.Okulun bahçesini dolandığımda nihayet siyah aracı bulmuştum.Hiç düşünmeden kapıyı açıp kendimi içeri attığımda koltuğa yaslandım.Gözlerimi kapatıp soluk soluğa kalan nefesimi düzeltirken zar zor”Gidebiliriz artık”diyebildim.

O anda çalışan araba ile rahatlamış bir şekilde aralandı gözlerim.Dikiz aynasından şoföre bakmak için dikkat kesildiğim anda kesişen gözlerimi ile olduğum yerde doğruldum.”Nasıl”diye bir soru döküldüğünde ağzımda dudağı zaferle kıvrıldı ve arabayı daha da gazladı.