BÖLÜM 8

Okuldan çıkmış, yurtlarına doğru yürüyorlardı.

Bugün için çok yorulmuşlardı.

Seungmin arkadan telefonuna girerek geliyor iken üçlü önde yürüyorlardı.

Jisung arada sızlanıyordu, tek isteği yurttaki yatağına kavuşmaktı.

Felix, Jeongin'in matematik projesinde yardım edecekti.

Yoğun bir gün olacaktı, belli ki.

Yurt yakın olduğu için şanslılardı.

***

Jisung yatağına uzanmış, telefonuna giriyordu.

Seungmin özel olarak aldığı kimya ödevini yapıyordu.

Felix ise Jeongin'e yardım ediyordu.

Jeongin için tuttuğu cetveli hafifçe Jisung'un ayağına vurdu.

Felix:
-Kalk da bir yardımın dokunsun

Jisung:
-Sen yardım ediyorsun ya ne güzel işte, hem ne diye proje alıyorsunuz ki?

Seungmin:
-Notlarımız düşük olduğu için onları yükseltmeliyiz Jisung

Jisung sızlanarak yatağından kalktı ve Jeongin'in sağına oturdu.

Jeongin:
-Teşekkür ederim Hyung'larım

Felix:
-Ne demek biz bugünler için varız

Seungmin:
-Ben bitirmek üzereyim, birazdan yardıma gelirim

Jisung:
-Abi bu ne ya?

Eline yapıştırdığı yapıştırıcıyı ve karton parçasını çıkarmaya çalışıyordu.

Bu haline Felix ile Jeongin dayanamayıp gülmüşlerdi.

Felix:
-Git şu elini yıka ve şu kartonu balkona bırak da kurusun

Jisung sızlanarak ayağa kalktı.

Önce lavaboya gidip elini yıkadı.

Sonra da Felix'in uzattığı kartonu dikkatle balkona götürdü.

Balkondaki masaya bıraktı ve esneyerek etrafa bakmaya başladı.

Sonra dikkatini birşey çekmişti.

Bir kız koşarak yurda doğru geliyordu.

Kendi kendine:
-Erkek yurdunda bir kız mı?

Merakla içeri doğru koştu ve arkadaşlarına haber verdi.

Üçlü ilk başta ona inanmasa da gördüklerinde doğruyu söylediğini anlamıştı.

Seungmin:
-İyi de, bu yasak değil mi?

Felix:
-Yasak olması lazım

Jeongin:
-Ya yasağı falan boşverin, neden gelmiş olabilir yani?

Jisung:
-Bilmiyorum ama merak ettim doğrusu

Felix:
-Herneyse... İçeri girelim, eninde sonunda öğreneceğiz

Seungmin:
-Doğru, hadi içeri girelim

İçeri girdiler.

Kızlar yurduna erkeklerin, erkek yurduna ise kızların girmesi yasaktı.

Yakalananlar disiplin cezası alıyordu.

Ve dörtlünün gördüklerine göre en cesurları bu kız olsa gerek.

Jisung:
-Kesin zorbaların bir parmağı var bu işte

Felix:
-Saçmalama, onlar ile ne alakası olabilir ki?

Jisung:
-Sence bir kız, erkek yurduna neden girsin? Özellikle de disiplin cezası varsa? Yani diyorum ki, bence Hyunjin bu kıza birşey teklif etmiştir

Seungmin:
-Yani bir yandan mantıklı ama bence Hyunjin, bu kızla beraber olmaz, yanlış anlamayın kız da sorun yok ama bence Hyunjin ilgilenmez

Jeongin:
-Seungmin Hyung'a katılıyorum

Jisung'un kendi içinde bir şüphesi vardı.

Tabii, ne kadar haklı olduğu tartışılır bir konuydu.

Aniden odanın kapısı çalındı.

Dörtlü birbirine bakmaya başladı.

Felix'in gel komutuyla beraber yurda doğru koşan kız odaya girdi.

Dörtlü ayağa kalktı ve birbirlerine merakla bakmaya başladılar.

Kız:
-Hanginiz Lee Felix?

Felix:
-Benim

Kız:
-Park Rose, seni ve arkadaşlarını okula bekliyor

Dörtlü daha da meraklanmıştı.

Felix:
-Tamam da, neden?

Kız:
-Nedenini bende bilmiyorum ama beşinci kata gelmeniz gerektiğini söyledi, acil bir şekilde

Felix başını olumlu manada salladı ve hep beraber odadan çıktılar.

Yurttan çıktıkları zaman kız kendi yurduna doğru giderken dörtlü okula doğru yürümeye başladılar.

Seungmin:
-Çocuklar! Bu işte bir terslik var!

Felix:
-Öğrenmek için gidiyoruz zaten

Jeongin:
-Hyung, bence birimiz kalsın, sen onu tanıyor olabilirsin ama biz tanımıyoruz ve daha dün tanıştığın birisine ne kadar güvenebilirsin ki?

Duraksadı.

Onunla beraber diğerleri de durdu.

Felix:
-Jeongin haklı, birimiz kalsın

Seungmin:
-Kim?

Jeongin:
-Benim için sorun olmaz

Felix:
-Hayır! Sen benimlesin Jeongin! Başına birşey gelirse diye benimle kalacaksın, tamam mı?

Jeongin:
-Peki, sen ne dersen o olsun Hyung

Seungmin:
-Tamam, o zaman ikimizden birisi kalsın

Jisung:
-Peki, siz üçünüz gidin ben kalırım

Felix:
-Tamamdır, eğer ki gelmezsek yurda geri dön

Jisung:
-Ama gelmezseniz neden yurda dönüyorum?

Felix:
-Eğer ki gelmezsek yurda geri dön çünkü başımıza birşey gelirse ve bizi çağırmasının asıl nedeni zorbalar ise sana zarar vermesinler

Jisung:
-Tamamdır, ben burada sizi bekliyor olacağım

Jeongin:
-Ben korkmaya başladım

Felix:
-Korkma, ben buradayım

Aralarında süren bu konuşma ardından hemen okula doğru ilerlemeye başladılar.

Han Jisung ise bankta oturmuş, onları beklemeye başlamıştı.

Felix'den

Okula girdiğimizde hala açık olması beni şaşırtmıştı ama yürümeye devam ediyorduk.

Merdivenlerde yürürken bacaklarımın kırıldığını hissetmiştim.

Seungmin:
-Kata ulaştığımız da yürümek çok zor olacak, bilerek mi yapıyorlar bunlar?

Seungmin'in söyledikleri, Jisung'un söyledikleri ile uyuşuyordu.

Beşinci kata ulaşmış, merdivenlerde oturup biraz soluklanmıştık.

Yürümeye karar verdiğimiz zaman koridorun sonuna doğru ilerlemeye başladık.

Son sınıfa doğru gitmiştik.

Daha sınıfa girmeden karşımıza iki genç çıkmıştı.

Olanlardan hiçbir şey anlamamıştım.

Ben:
-Park Rose burada mı?

Hiçbiri birşey söylememişti.

Ben:
-Park Rose burada mı?

Yine cevap gelmemişti.

Derken son sınıftan Rose çıkmıştı.

Rose:
-Lee? Ne kadar hızlısınız?

Ben:
-Acil çağırmışsın bu yüzden yardıma ihtiyacın olabileceğini düşündük

Rose:
-Böyle konuşunca beni vicdan azabına sokuyorsun

Ben:
-Neden?

Garipseyerek baktım yüzüne.

Hiç birşey söylemedi.

Önce başını eğdi, bir süre düşündü sonra kafasını kaldırdı.

Rose:
-Çok özür dilerim çocuklar

Ben:
-Ne? Neden?

Sonrası yoktu zaten.

Tek hatırladığım kafama bir darbe yememdi.

Bir an öldüğümü sanmıştım.

Gözlerim yavaş yavaş kapanıyor, Jeongin'in çığlıklarını duyuyordum.

Seungmin'in birisi tarafından tutulması, çırpınışları ve Rose'nin acıyan bakışları...

"HYUNG! HYUNG!"

"BIRAK BENİ"

"HEY! JEONGİN'E DOKUNMAYA KALKIŞMA! HEY!"

Ve gözler kapanır, kulaklar duymaz hâle gelmişti.

Artık hiçbir şey duymuyor ve hissetmiyordum...