SON SAYFADAKİ İSİM

SON SAYFADAKİ İSİM
Bazı hikâyeler, anlatıldıkları için değil, hatırlandıkları için yaşar.
Defne Yılmaz'ın geçmişi, hatırladığı anılardan ibaret değildi. Çünkü bazı anılar ona ait değildi. Bazılarıysa birilerinin ondan çaldığı gerçeklerdi.
Lâl Koleji'ne geldiğinde onu bekleyen şeyin sıradan bir okul hayatı olacağını sanıyordu. Ta ki üzerinde kendi adının ve yıllar öncesine ait bir tarihin yazılı olduğu boş bir portre çerçevesiyle karşılaşana kadar…
Gizemli fotoğraflar, kırmızı bir günlük ve 314 numaralı oda, Defne'yi cevaplardan çok daha fazla sorunun içine sürükler.
Aras ona yardım etmek istiyor ama geçmişi hakkında sustuğu şeyler var. Annesi Aylin gerçeği bildiğini söylüyor ama her itirafı yeni bir yalanı ortaya çıkarıyor. Ve Deniz…
Defne'nin yüzünü taşıyan, onun hatırlamadığı anıları bilen o kız gerçekten kim?
Defne gerçeğe yaklaştıkça çocukluğunun, kimliğinin ve en çok güvendiği insanların sandığı gibi olmadığını keşfeder. Üstelik bu okulda herkesin sakladığı bir sır vardır.
Peki ya en büyük sır, Defne'nin kendisiyse?
Birbirine bağlanan üç hayat. Silinmiş anılar. Karanlıkta kalan bir proje. Ve kimin yazdığı bilinmeyen bir kitap…
Çünkü bazı isimler unutulmaz.
Bazılarıysa hiç var olmamış olabilir.
Son sayfayı çevirmeden önce kendine tek bir soru sor:
Hatırladığın her şey gerçekten yaşandı mı?