Bölümler 7Şu an: Bölüm 4: Karanlıktaki İttifak
- 1 Bölüm 1: Kendimle Yüzleşme1.415 kelime
- 2 Bölüm 2: Oyunun Başlangıcı662 kelime
- 3 Bölüm 3: Şifrenin Ardında488 kelime
- 4 Bölüm 4: Karanlıktaki İttifak565 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Bölüm 5: Tehlikeli Yakınlık586 kelime
- 6 Bölüm 6: Kovalanan1.000 kelime
- 7 Bölüm 7: Kovalayan2.315 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Lucian'ın sesi hâlâ zihnimde yankılanıyordu.
"Hemen çık oradan, Lillian. Şimdi!"
Tereddüt edecek vaktim yoktu. Hızla USB belleği cebime attım. Kodu yazdığım kâğıdı buruşturup bir yere fırlattım, telefonumu ve arabamın anahtarını alıp koşmaya başladım.
Kapıyı açıp arabaya doğru koşmaya başladım. Arabaya vardığımda kapıyı açıp arabaya bindim ve arabayı çalıştırıp kapıyı kapattım.
Hızla sürmeye başladım.
Aynadan arkaya baktığımda arabanında hareket ettiğini gördüm.
Dudaklarımın arasından mırıldandım.
"Lanet olsun!"
Daha hızlı sürmeye başladım.
Tam onlardan uzaklaşacağımı sandığım anda, motor aniden tekledi. Direksiyon sertleşti, gösterge panelinde kırmızı ışıklar yanıp sönmeye başladı.
Kahretsin ki artık kaçacak bir yerim yoktu.
Lucian, bana beni izlediklerini söylemişti, ama arabama bir şey yaptıklarını söylememişti.
Arabayı durdurup arabadan indim ve ormana doğru koşmaya başladım.
Onlar bu hareketimi beklemiyordu.
Arkama baktığımda iki adam arabadan inmiş arkamdan koşmaya başlamıştı.
Yaklaşık 20 dakika koştuktan sonra arkama baktım ve artık kimsenin olmadığını gördüm.
Tam o sırada birine çarptım ve yere düştüm.
Sigara dumanı burnumu sardığından dolayı sigara içtiğini anladım.
"Dikkatli ol biraz." dedi tanıdık bir ses ve sonra sigarasını yere atıp üzerine basarak söndürdü.
Ona doğru şaşkın bir şekilde kafamı kaldırıp baktım.
Lucian sırıtarak bana bakıyordu.
Göz devirdim ve yerden kalktım.
"Seni beklerken ağaç oldum, biraz daha hızlı olamaz mıydın?" dedi alaycı bir sesle.
"Sana 'beni bekle' dediğimi hatırlamıyorum." dedim üstümü silkelerken.
Lucian bana bir adım yaklaştı.
Bir şey diyecekken arkadan ses geldi ve hızla yanıma gelip beni belimden kavrayarak sırtımı ağaca bastırdı.
Arkadan bir adam geldi. Lucian arkasını döndü ve adamı tek hamlede yere serdi.
Adam yere düştüğünde gözüm elinin üzerindeki kurt dövmesine takıldı, ama aldırış etmedim.
Sonra Lucian bana döndü ve beni ağaca tekrar sertçe bastırtı.
Kulağıma doğru fısıldadı:
"Sana üç dediğimde koşmaya başlayacaksın." saymaya başladı.
"Bir..." derin bir nefes aldı.
"İki..." dedi ve elimi sıkıca tuttu.
"Üç!" dedi ve hızla koşmaya başladık.
Adamlar koştuğumuzu görünce arkamızdan koşmaya başladılar.
"Nereye gidiyoruz?" korkuyla ona bakarak.
Lucian sadece "Güvenli bir yere," dedi, koşmaya devam ederken.
Birkaç dakika koştuktan sonra önümüzde bir kulübe belirdi.
Lucian elimi bıraktı ve kapıyı açtı.
İçeri girdim ve derin nefesler alıp vermeye başladım.
Lucian içeri girdi ve kapıyı kilitledi.
Birkaç dakika sonra Lucianla göz göze geldik.
Ama ikimizde sustuk, sadece gözlerimin konuşuyordu.
Gözüme minderlerden biri çarptı.
Mindere doğru yürüdüm ve kendimi üzerine bıraktım.
"Bana neden yardım ediyorsun? sordum, gözlerim kapalı ve başım arkaya doğru eğmiş bir halde.
Lucian soruma cevap vermedi.
"USB hâlâ yanında mı?" diye sordu.
"Bunu neden bilmek istiyorsun?" dedim gözlerim hâlâ kapalıyken.
"Sadece soruma cevap ver." dedi biraz sert bir sesle.
Gözlerimi açıp ona baktım. "Neden?" dedim gözlerimi kısarak.
Gözlerini devirdi ve sert bir şekilde "Konumunu görebilirler." dedi ve elini uzattı.
Derin bir nefes verdim ve cebimden USB'yi çıkartıp ona uzattım.
Lucian sırıtarak "Birde dedektif olacaksın..." dedi ve USB'yi yere atıp kırdı.
"Napıyorsun sen?!" dedim sinirle.
"Bunu bilgisayarına taktığında, seni bulabileceklerini biliyor muydun?"
Kanım dondu.
"Ne?"
"USB'ye bir izleme yazılımı eklemişlerdi. Kodu çözmeni beklediler. Ama sen onların sandığından daha akıllı çıktın ve doğrudan sisteme bağlamadın."
"Bunları nerden biliyorsun?" dedim şaşkınlıkla.
"Ben seni her saniye, her dakika her yerden izliyorum, Lillian." dedi sırıtarak.
Donup kaldım.
Birdenbire kulübenin dışından bir ses geldi.
Hemen ayağa kalktım ve Lucian'a baktım. Lucian camlardaki perdeleri biraz aralayıp dışarı bakmaya başladı. Bana döndüğünde tek kelime etmeden yüzüme baktı. Sonra, "Dört kişiler. İkisi silahlı, diğerleri izleme yapıyor" dedi.
Gözlerimi kıstım. "Bizi nasıl buldular?"
O, başını iki yana hafifçe salladı. "Tahmin ettiğim gibi... Onları atlatmamız pek kolay olmayacak." Onun ne yapacağını bilemiyordum. Ama bir şeyden emindim: Lucian Fletcher, hiçbir şeyi şansa bırakmazdı
Bölüm etkileşimi
