Şifre kitap kapağı

2. bölüm / 7

Bölüm 2: Oyunun Başlangıcı

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 7Şu an: Bölüm 2: Oyunun Başlangıcı

Elimin içinde tuttuğum küçük kâğıt parçasını sıktım. Kelimeler zihnimde yankılandı.

Gölgenin düştüğü yerde, geçmişin yankısı saklıdır.

Lucian Fletcher geride asla bir ipucu bırakmazdı.

Bana bir oyunu başlattığını mı söylüyordu? Yoksa bu oyundan daha büyük bir şeyin başlangıcı mıydı?

Masanın başına geçtim artık tek bir şeye odaklanmıştım: şifreyi çözmek ve Lucan'ı yakalamak. Ama bu o kadar kolay olmayacaktı, bunun farkındaydım.

Bilgisayarımı açtım ve şifreyi çözmeye odaklandım. "Gölgenin düştüğü yer" bir tür mekânı işaret ediyor olmalıydı. "Geçmişin yankısı" ise eski bir olayı anlatıyor olmalıydı.

Ve geçmiş... geçmiş benim için sadece eski dosyalardan ibaret değildi.

Babamın kayboluşu.

Bu kelime zihnimde yankılandı. Lucian Fletcher bana kişisel bir mesaj mı bırakıyordu?

Bu şifre, beni sadece bir vakaya değil, kendi geçmişime mi götürüyordu?

Eğer ben bu oyuna devam edersem babamı bulabilir miydim?

Düşünceler zihnimde dolaşırken yerimden kalktım ve arkamdaki eski dolaba yöneldim. Dolabın kapısını açtım. İç çektim, dolabın içi fazla dağınık ve tozluydu. Yıllardır tek bir vaka ile ilgilendiğim için kapısını hiç açmamıştım.

Elime üç dosya geçti. Tozlarını üzerinden üfledim, etrafı toz kapladı, fakat ben umursamadım.

Dosyaları masanın üzerine bıraktım ve sandalyeye oturdum. İlk dosyayı incelemeye başladım. İkinci ve üçüncü dosyayıda inceledim hiçbirinde aradığım bilgiler yoktu. Aklıma babamın eskiden araştırdığı dosyalar geldi. Eski dolaba tekrar yöneldim.

Elime geçen ilk dosyanın kapağını açtım. Sonunda aradığım bilgileri bulmuştum. Gülümsedim. Zaman kaybetmeden dosyayı masanın üzerine koydum ve içindeki belgeleri okumaya başladım. Caine Holding. İçinde 2014 tarihli belgeler vardı. Kara para haklama, yasaklı madde satışları ve daha niceleri. Ama en dikkat çekici olan ise davanın hiç ilerlememiş olmasıydı.

Şirketin suçlandığı tüm olaylar örtbas edilmişti. Deliller kaybolmuş, tanıklar ise ortadan çekilmişti.

Lucian bana bir yol göstermek için böyle bir mesaj bırakmıştı.

Oraya gitmeliydim. Eğer bir ipucu bulursam babamın neden kaybolduğunu öğrenmeye bir adım daha yaklaşacaktım.

Ama ilk işim departmandaki analiz ekibini aramak olacaktı. Telefonu hızla elime aldım ve analiz ekibini aradım. Telefonu Ethan açtı, en iyi arkadaşım.

— "Ethan, merhaba. Sana birkaç sorum olacak."

— "Tabii ki sorabilirsin, Lillian. Dinliyorum."

— "Caine Holding hakkında en son neler biliyoruz?"

Ethan iç çekti.

— "Pekâlâ, bir bakayım."

— "Bekliyorum."

Birkaç dakika sonra Ethan konuştu.

— "Lockhart, şirket yıllar önce kapandı. Bina terk edilmiş durumda."

Bu Lucian'ın bana bir ipucu bırakmadığı anlamına gelmiyordu.

— "Teşekkür ederim, yardımın için."

— "Rica ederim."

Telefonu kapattım.

Birkaç dakika sonra anahtarları kaptım ve yanıma telefonumu, fenerimi ve bir tene silah aldım.

Evden çıktım ve arabaya doğru yürüdüm, ay ışığı heryeri aydınlatıyordu. Kapıyı açtım, arabanın içine yerleştim ve kapıyı kapattım. Caine Holding'in konumunu açtım tam o sırada Ethan tekrar aradı. Bekletmeden telefonu açtım.

— "Lockhart, dikkat etmen için aradım. Eğer oraya gitmeyi planlıyorsan, içerde bir hareketlilik tespit ettim."

Bu kesinlikle Lucian olmalıydı.

— "Teşekkür ederim."

Telefonu kapattım. Arabayı çalıştırdım ve konumun gösterdiği yere gitmeye başladım.

Lucian, kesinlikle beni bir yere yönlendirmek istiyordu.

Ve ben, gerçeği öğrenmek istiyordum.

Gece yarısına doğru Holding'in konumuna varmıştım. Arabadan indim. Kafamı kaldırıp üç katlı binaya baktım. Camları kırılmıştı, duvarlarda gratifiler vardı. Gözlerim kapıya kaydı. Kapı açıktı, sanki benim içeri girmem için açık bırakılmıştı. İçeri girmek için yürüdüm. Kapının oraya vardığımda fenerimin ışığını açtım. Derin bir nefes aldım ve içeri girdim, çürümüş kâğıt ve toz kokusu havada asılıydı. Zemindeki tahtalara her bastığımda gıcırdıyordu.

Etrafıma bakındım, yerde un ufak olmuş belgeler vardı.

Lucian burada bana bir şey bırakmıştı biliyordum.

Gözüm duvardaki saate takıldı. Camı çatlamış, iç mekanizması durmuştu. Ama en ilginç olan tarafı ise ibrelerin 03:17'de durmasıydı.

Artık zaman kaybetmek istemiyordum. Hızla çekmeceleri açmaya başladım hiçbir çekmecede bir şey yoktu. Üst kata çıkmaya karar verdim. Merdivenlerden çıktım ve üst kata ulaştım. Çekmeceleri araştırmaya başladım.

Açtığım bir çekmecenin içinden bir kutu çıktı. Kutuyu açtım ve içinden bir USB bellek çıktı. USB'yi elime aldım, fenerimle kutuya ışık yaptım içindeki yazanı okuduğunda kanım dondu. İçinde büyük harflerde "LOCKHART" yazıyordu.

Bu benim soyadımdı.

USB'yi bir süre elimde çevirdim.

Fenerimi kapattım ve sessizce bekledim.

Lucian burada olabilir miydi?

Beni izliyor olabilir miydi?

Ama hiçbir ses yoktu.

Bir süre sonra USB'yi avucumun içinde sıktım ve hızla merdivenlerden inmeye başladım. Bu USB'yi bilgisayarıma bağlamalıydım.

Dışarı çıktım arabaya bindin ve arabayı çalıştırdım.

Evime doğru yola çıktım.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…