2.BÖLÜM : Okuldaki Yeni Çocuk

Evet sabah saat 05.30'da kalkıp ilk iş olarak yatakta oturup "Ben niye burdayım"diyerek hayatı sorgulamaya başladım.Sorgulamam bittiği zaman saat 05.40 olmuştu sonunda kalkıp elimi yüzümü yıkamaya gittim bizimkiler kalkmamıştı.Anneme bana kahvaltı hazırlamamasını söylemiştim çünkü cantamı hazırlamam,giyinmem,makyajımı yapmam 07.00'yi buluyordusonra hızlı hızlı otobüse yetişiyordum.Bugün pek saçımla uğraşmadım örgü yapıp geçiştirdim.Üstüme ise önce parmak geçirmeli tişörtümü giydim onun üstüne okul tişörtünü en sonda sweat giydim.Altıma bol bir pantolon giydim.Makyajımı yaptıktan çantamı hazırladım ve botlarımı giyip evden çıktım otobüs durağında beklerken "Sie Lieght In Meinen Armen" şarkısını açıp kulaklığımı taktım kulaklığımı taktığım an otobüs geldi otobüsde oturacak yer bulup cam kenarına oturdum.Ama 2 kişilik yere bu benim için büyük bir sorun çünkü yanıma birisinin oturmasından nefret ederim özellikle bir erkek oturduğu zaman.O an herşey iyi gidiyordu taki sonraki durağa kadar sonraki durakta yanıma bir erkek oturdu.Benim yaşlarımda olduğu belliydi çünkü ergen gibi kulaklığını takıp muhtemelen müzik dinliyordu.İkimizinde dünya yansa umurunda bile değildi. Bizim okulun oradaki durağa geldiğimizde ise o çocuk da indi ve bizim okula girdi okula geldiğimizde saat 08.30 olmuştu.Ben 2. kata çıktım o çocukda çıktı ve benim olduğum koridora yöneldi ve sonuç: aynı sınıfa girdik.Bu çocuğu sınıfta daha önce hiç görmemiştim muhtemelen yeni gelmişti.Çocuk yakışıklıydı yani yalan yok.Sınıftakiler direkt çocuğun yanına gitti bütün sınıf tanıyormuş çocuğa sarıldılar.Ben ise sınıfın kapısında öyle kala kaldım...Sonra fazla durmayıp sırama geçtim.Hoca gelene kadar kitap okudum hoca geldi ders bitti bu düzen sürekli tekrarladı ve çıkış saati geldi yeni çocuk yanıma gelip "Sen neden gelmedin yanıma sınıftaki herkes geldi yanıma" ne diyecektim şimdi yeni gelen çocuğa "ben dışlanıyorum" diyemezdim demedim de direkt "Ben onları sevmiyorum, onlar da beni sevmiyor" dedim derin bir nefes alıp bana "yani dışlanıyorsun" dediği an canım yandı sanki... Tarifi yok neredeyse orada bayılacaktım ama dayandım "Yüzüme vurman gerekir mi" "Hayatın gerçekleri" dedi.Çok acımasızdı.Tam cevap verecekken otobüs geldi o otobüse binmedim. "Binmiyor musun" "Binmiyorum" dedim.Bir sonraki otobüse binecektim yada yürüyecektim yürumeyi seçtim.Evin yamasını çıkarken zorlandım ama çıktım.Eve geldiğimde annem terlediğimi görünce bana noldu ve benzeri şeyler demeye başladı "hızlı geliyim diye koştum" deyip geçiştirdim bakalım yarın bu yeni çocuğun içinden ne çıkacaktı? Onun hakkında yeni bilgi öğrenecek miyim?