10.Bölüm Kurtuluş

Barış'ın Ağzından
Direkt kızlar tuvaletinin oraya koştum kapıda TADİLAT VAR diye yazmışlardı ama bunu dinlemedim kapıyı açmaya çalışıyordum fakat kapı kitliydi biraz geri gelip bir anda kapıyı kırdım.İçeri girdiğimde tadilat falan yoktu normal kullanılan lavaboydu,burada 4 adet tuvalet vardı. 4. tuvaletin kapısında viladanın sopası gibi şeyler konulup kapının içeriden açılmaması amaçlanmıştı Direkt o kapıya doğru koştum ve vilada sopası gibi engelleri çıkarıp kapıyı kırdım ve kapıyı açtığımda korkunç bir manzara ile karşılaştım...Ezgi Tam "N-Nefes" derken bayıldı.Nefes alamıyordu Ezgi'yi kucağıma alıp hemen nöbetçi hocayı bulup ambulansı aradık o sırada Ezgi'nin babası yoktu Ezgi ile Nöbetçi hoca gittiler beni almadılar derse gireyim diye ama ben motora atlayıp ambulansı takip ettim.Sonunda vardılar Bende motordan inip hastaneye girdim.Sedye ile Ezgi'yi acile götürürlerken bana bunun nasıl olduğunu sordular bende onu kapalı alanda baygın halde bulduğumu söyledim ben ve hoca acilin kapısında bekledik.Doktor çıkınca bunun susuzluk, yorgunluk bir fiziksel çöküş ile birlikte strese bağlı bayılma olduğunu, serum ile hallettiklerini söyledi.Bir gün de 40 yaş almasından belliydi ardından doktora teşekkür edip sekreteri bulup bir soru sordum
-Anne ve Babası arandı mı?
-Arandı fakat babasının meşgul olduğu, annesinin de işi olduğunu öğrendik
-Tamam teşekkürler
Anne ve babasının gelmemesine şaşırmıştım.Babası psikopat gibiydi ama kızının bayıldığını duyunca gelir diye tahmin ediyordum .Annesini hiç görmemiştim. Ezgi'nin Uyanmasını bekliyordum ve sonunda uyandı...
Ezgi'nin Ağzından
Gözlerimi açtığımda hastanedeydim aklımda bir sürü soru "Ben nasıl buraya gelmiştim,en son ne olmuştu?..." Gibi sorularla kafamı yoruyorum sonra hemşire geldi "Ziyaretçiniz var gelsin mi?" "Gelsin" dedim babam olduğunu düşünüyorum belki hastanede olduğumu duyunca üzülüp gelmiştir veya annem gelmiştir diye düşündüm ama aklımda hiç olmayan bir isimdi Barış'tı onunda yüzünde bir yorgunluk ifadesi vardı."Nasılsın?" Diye sordu "İyiyim" diye yanıt verdim ve ona buraya nasıl geldiğimi,beni kimin bulduğunu aklımda takılan soruları sordum ve hepsine tek tek yanıt verdi yorulmadan bu kadar soruyu babama sorsaydım "Ezgi siktir git başımdan,senle uğraşamam ,git annene Sor" gibi şeyler deyip onunla bağ kurmama engel olmuştu ve bu hala öyleydi ama sorun şu ki Babamla artık hiç konuşmuyorduk...
Aklımda kalan son soruyu Barış'a sordum
-Babam veya annem hiç geldi mi?
-Hiç gelmedi
-BU İMKANSIZ
Diye bağırdım annem iki eli kanda olsa bile gelirdi ya yine kavga vardı ya da başka bişey...
-Sakin ol
-Barış annem iki eli kanda olsa bile gelirdi bana birşey olduğunda annem babamı duymazdı bile lütfen beni taburcu etsinler nolur
Diye bağırıyordum yattığım yerden
Baktılar yerimde duramıyorum doktor tektikler yaptı geri gelmem şartıyla serumum bitince beni 2 saatlik gönderdi.Barış da "Sakin ol eminim birşey yoktur" dedi bende "Umarım öyledir" dedim ve kaskımı takıp motora atladım.Ve sonunda bizim evin oraya geldik...