SEVGİLİM kitap kapağı

23. bölüm / 23

SEVGİLİM

23.Bölüm Bilinmeyen Numara

Vaveyla Yazarı: Ecem Ecrin

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 23Şu an: 23.Bölüm Bilinmeyen Numara

Tam yatmaya hazırlamıştım telefonumu komodine şarja takıp uykuya dalacakken telefonuma bir bildirim sesi geldi, ilk bildirim sesi gelince telefona bakma gereği duymamıştım fakat ardından bir bildirim sesi daha geldi, ikinci bildirim sesi gelene kadar tam uykuya dalmıştım...İkinci bildirim sesi beni uyandırdı! Şu sıralar yaşananlar yüzünden doğru dürüst uyuyamıyordum ve uyuyamadığım için ruh gibi geziyordum kaç günden beri doğru düzgün uyuyamamıştım bugün neredeyse uyuyordum fakat bildirim sesi yüzünden uykum bölünmüştü. Bir anlık sinirle telefonu aldım ve bildirimlerin nereden geldiğine baktım. Biri depolama alanının dolmasıyla ilgiliydi diğeri ise bilinmeyen bir numaradan mesajdi mesajda şöyle yazıyordu "Seni kendi kanınla yakacaklar" Gece gece bu neyin nesiydi böyle! Numarayı aramak istedim fakat ulaşılamıyordu.Muhtemelen kullan at telefonlardandı,ama kim beni gecenin bir saatinde arayıp böyle diyebilirdi? Etrafımda böyle yazacak birini tanımıyordum, gerçi ben kimi tanıyordum ki... Yıllarca beni asla sevmeyen , ben küçüklüğümden beriannemle kavga eden, anneme bana şiddet uygulayan adamı babam sanıyordum ve işin acı tarafı o adamın babam olmaması değil annemin bunu benden saklamasıydı, o adamın şiddetine , hakaretlerine maruz kalmasıydı ona boyun eğmesiydi... Ona yıllarca katlanmasıydı...

Sabah
Sabah uyandım ve ilk iş telefonuma bakmak oldu; telefonuma baktığımda ne bilinmeyen bir numaradan mesaj vardı nede Barış'tan ne bir arama ne bir mesaj vardı. Fakat saat 13.30 olmuştu alarmı Bduymamıştım . Bugün okula gitmeyecektim gitsem bile devamsızlık yarım gün olmayacaktı. Bu yuzden evde kalmayı tercih ettim ve telefonuma gelen mesaja baktım mesaj annemdendi. "Kızım sabah cok derin uyuyordun uyandırmak istemedim.Kahvaltılık birşeyler almaya markete gittim yarım saate dönerim" Annem gelene kadar soğuk bir duşun bana iyi geleceğini düşünüp duşa girecektim duşa girmeden once müzik açtım bu bana terapi gibi gelecekti ve sonra duşa girdim.Duştan çıktığımda annem eve gelmişti. "Anne geldiğini duymamışım kusura bakma" annemde gülerek "E tabi konserde gibi müziği son ses verirsen hiçbirşeyi duymassın. Neyse bende yeni geldim poşetleri boşaltmama yardım et sonra birlikte kahvaltı hazırlarız" deyince hemen poşetleri boşaltmaya yardım ettim ve ben masayı hazırlarken annem tost yapıyordu.Kahvaltımızı yaptıktan sonra akşam biraz yürüyüş yapmaya karar verdim ve yürüyüşe çıktım. Eve geldiğimde ise annem yoktu. Anneme mesaj atacakken annemden bir mesaj geldi "Kızım ben yarın eve geleceğim anneannen rahatsızlanmış hastaneye götüreceğim" Anneme anneannemin yanına gelmek istediğimi söylediğimde , hastanede mikrop kapmamamı , yorulmamı istemediğini söyledi. Hastane adını sorduğumda ise napacaksın sen deyip çevrimdışı oldu. Bu işin içinde bir iş olduğunu anlamıştım fakat güneş balçıkla sıvanmaz , er yada geç bu işin kokusu ortaya cıkar. Diye düşünüp odama yatmaya gitmiştim ve yatak örtümü açarken yatakta bir zarf vardı kim benim odama girip zarf bırakacaktı ki acaba annem mi bırakmıştı ? ben yürüyüşteyken evden çıkmadan yazmış olabilir miydi? tüm bu düşüncelerimi bir kenara bırakıp zarfı açtım ve zarfta şöyle yazıyordu ; “Birkaç yıl sonra, sevdiğin adamın yanında başka birini göreceksin.
O gün bu notu hatırla.
Çünkü bazı şeyler sandığından çok önce planlanır.”

Dizlerimin bağı çözüldü ve yatağın kenarına çöküverdim. Annem yoktu, Barış'tan haber yoktu ve güvende hissettiğim tek yer olan odamda yabancı bir gölge dolaşmıştı. Gözlerimden süzülen ilk damla kâğıdın üzerine düşüp mürekkebi dağıtırken, etrafımdaki herkesin bana büyük bir yalanı yaşattığını derinden hissettim.
Fakat yanağımdan süzülen o sıcak yaş, içimdeki bir şeyleri uyandırdı. Ağlamak beni korumayacaktı. Bakışlarım nefretle kısıldı, dişlerimi sıktığımı hissettim. Kimdi bu hayatımla çocuk gibi oynayan gizli el? Annemin sakladığı sırlar yetmezmiş gibi, şimdi de en mahrem yerimden, bir tehdit fırlamıştı. İçimdeki o çaresiz korku, yerini saniyeler içinde yakıcı bir öfkeye bıraktı. Oturduğum yerden hızla ayağa kalktım ve elimdeki zarfı avcumun içinde sımsıkı ezdim. Ne pahasına olursa olsun, bu notu odama kadar gelip bırakanı bulacaktım.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

44okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.