13.Bölüm Bir Fırça Meselesi

Barış'ın planı şöyleydi: Ben eve gidip diş fırçası renklerine bakacaktım sonra Barış'a aynı renklerde bir fırça aldıracaktım. Kullandıkları fırçayı ben alıp yerine Barış'ın getirdiği fırçayı koyacaktım ve bunda Barış kurye olacaktı sadece diş fırçası değil bir kaç parça birşey alıp sanki gerçekten kurye gibi davranacaktı.
-Bu zor olmaz mı
-Hayatta ne kolayki
-Onun yerine fırçaları çantama ben atsam önceden alıp-
-Bir dakika ya sen ailenin fırça renklerini bilmiyor musun
-He biliyorum Barış her gün fantezi olarak canım annem ve babamın fırçalarına bakıyorum dimi ben
Deyince güldü ve
-Tamam ciddi moduna geçiş yapıyorum ve şu cevabı veriyorum fırçaların şekillisi var bi kere biri yeşildir ama üzerinde simgeler vardır diğerinde yoktur bu yüzden benim dediğim en mantıklısı
-Peki kullanılmamış fırça olduğunu anlarlarsa?
-Onlar anlayana kadar hallederiz
-Peki
Dedim ve evin yolunu tuttuk. Apartmanın olduğu sokağa girdiğimizde belki o Apartmanın Krem rengini,Yuva olamayan evimizin,odamın o pembe rengini belkide son kez görecektim herşey bugün almam gereken diş fırçasına bağlıydı.Apartmana adım attığım an sanki içime birşey oturmuştu bana sanki bunu başaramayacağıma inandıran... 2.kata çıktım ve kapıyı tıkladım kapıyı annem açtı
-Yavrum çok özledim seni
-O burda mı
-Kim Ezgi'm
-Babam
-Yok kafeye gitti o kafa dinlemeye gidecekmiş
"Tamam" diyerek içeri girdim ve Barış'a mesaj attım "Barış sence önce eşyaları mı toparlayayım yoksa fırçayı mı alayım?" Hemen gördü ve cevap yazdı "Bana diş fırçalarının fotoğrafını at eğer hangisi babanın bilmiyorsan annene sor zaten 3 diş fırçası vardır şu fırça, şu fırça kimin diye sor ve bana baban ve annenin fırçasının fotoğrafını at ikisine de gerek olabilir" "Tamam" yazdım ve telefonu cebime koydum hemen anneme sordum
-Anne
-Efendim yavrum
-Bu fırçalar kimin dişlerimi fırçalayacağım anneannemde fırçalayamadım en azından bir kez kimin hangi renk olduğunu bileyim
-Ah yavrum Mavi olan benim, kırmızı olan babanın,yeşil olan da senin
Hemen telefonumu çıkarıp unutmayayim diye Barış'a yazacaktım ki ama unutmuştum sanırım bende birazcık B12 eksikliği vardı.Anneme bir daha sorup Barış'a ses kaydı attım ve şöyle yazdım "Unuttuğum için böyle yaptım duyulmuş mu" hemen dinledi ve cevap yazdı "Mavi olan annenin, kırmızı olan babanın ,yeşil olan da senin ama bana fotoğraf atmayı unuttun :) " Hemen fotoğraf çektim ve Barış'a attım ve o an aklıma geldi dış fırçalarını başka bir şeye sarmalıydık ve ben tam bunu nasıl yapacağımızı tam düşünürken Barış'tan bir mesaj daha geldi "Ben diş fırçalarını bir döner almışsın gibi lavaşın içine saracağım onu annene sakın verme" "Tamam" yazdım ve odama gidip önce valize kıyafetlerimi sonra diğer ıvır zıvırları koydum bir tek ayakkabılar kalmıştı onlarıda bir poşete koydum ve son kez o yatakta yatıyordum belkide ve Barıştan mesaj geldi "Ben tam bir kuryeyim şu an bana kapı nosunu ve katı yaz"
"Kat 2 No 4 kuryecim" "kuryecin geliyo çaktırma" diye yazdı ve 2 dakika sonra kapı çaldı ve
-Ben bakarımm
-Tamam kızım
Hemen kapıya koştum ve kapıyı açınca Barış kurye forması giymiş elinde poşet
-Ezgi Akay siz misiniz
-Evet benim
-Buyrun siparişleriniz
-Teşekkürler şöyle parayı vereyim
Parayı alamam der gibi kafasını salladı ama rol icabı almak zorundaydı gözlerimi büyüterek parayı uzattım ve aldı "Kolay gelsin" diyerek kapıyı kapattım Annemde
"Kimmiş kızım" dedi "Kurye anne birkaç birşey sipariş etmiştim."Diyerek geçiştirdim odama geçip lavaşın arasındaki diş fırçalarını alıp banyoya giderken "Anne lavaboya giriyorum ben" diyerek girdim yoksa çok garip olacaktı sürekli gizli gizli gitmek
Lavaboya gidince fırçalara birde elimdeki fırçalara baktım markasına kadar aynıydı hemen değiştirdim ve Annem ile babamın fırçalarını alıp kendi fırçamı almadım acaba kendi fırçamı da değiştirse miydim? Hemen Barış'a yazdım "Kendi fırçamı da değiştireyim mi?" Hemen cevap yazdı "Seninki kullanılmış onlar sıfır bir halde mecbur değiştirmen lazım yoksa biz halledene kadar anlaşılır" "Tamam" yazarak hemen benimkini de değiştirdim ve onları Barış'ın getirdiği lavaşın arasına koydum ve tam çıkacakken kapı açıldı ve karşımda Babam vardı
-Niye geldin sen
-Eşyalarımı almaya geldim
-Bunları kendi paranla mı aldın ha ,benim paramla,bunların hiçbiri senin eşyan DEĞİL
Diye bağırdı bugün ayrı bi korkmuştum telefona gizlice mesaj yazdım "kurye halinde gel ve benden lavaşı iade almış gibi yap babam burda korkuyorum" mesaj yazdı mı bakamadım ama kapı çaldı ve kapıyı açtığımda kurye halinde değildi tam tersine sanki babamı öldürmek ister gibi bakıyordu babam "BU KİM?" diye bağırdı Barış'da "Sevgilisi" diye söyledi babamın o renkli gözleri kırmızıya dönmüştü sanki ikimizide burada parçalayacakdı Barış eve girdi ve valizi alıp çıktı "Hadi Ezgi" dedi.Barış dışarıda beklerken babam kapıyı bir anda itti ve kapı kapandı anında telefona bir mesaj "Ezgi odanın camından atla ben ve Burak düşünce canın acımasın diye birşey tutacağız sert zemine düşmeyeceksin" Babam bana uzun süre baktıktan sonra onu yanıltıp hemen odama koştum ve hemen kapıyı kilitleyip önce lavaşı attım çünkü hayatımın değişmesi o lavaşa bağlıydı sonra kendim atlayacaktım ama 2.kat olsa bile korkuyordum hemen uyku bandını aldım ve gözüme onu takıp aşağıya atladım...