16.Bölüm Hastane

Yol boyunca "Acaba teklifini reddettiğim için mi?, yoksa başka birşey mi oldu?,kendi sıkıntılarım yüzünden onu hiç dinlemedim belki dinleseydim birşeyler anlatırdı içini dökerdi,kendi dertlerimden onu umursamadım,ya benim yüzümden kaza yaptıysa" gibi düşüncelerle kafamı doldurdum hastaneye girdim ve direkt acil bölümüne geldim. Acil bolümünde Burak darmadağın bir şekilde ayakta duruyordu Burak'ın yanına gittim "Nasıl? İyi mi?" Diye sordum "Hala ameliyatta" Sonra Burak birşey daha sordu "Ezgi bugün onu üzecek bir durum oldu mu?" "Yani çıkma teklifi etti bende kibar bir şekilde reddettim sonra beni anneanneme bıraktı.Bıraktığı zaman yüzünde hüzünlü,yorgun bir ifade vardı.Bunların dışında kötü bir şey sezmedim.Burak ben kendi dertlerim,sıkıntılarım yüzünden ona hiç sormadım "Nasılsın?,İyi misin?" Diye sormadım o benim peşimdeydi hep ama ben onun peşinde olamadım ne bencil insanmışım ben" diyerek ağlamaya başladım ve Burak bana sarıldı.Biraz sonra beni uzaklaştırdı ve kollarımı tuttu ve "Ezgi sana birşey söyleyeceğim ama bunu bildiğini Barış bilmesin" "Ne o merak etme söylemem" Tam Burak Barış'la ilgili bir açıklama yapacakken acile bir kadın geldi ve parmağıyla beni işaret edip "Benim oğlum bu kız yüzünden kaza yaptı" diye bağırmaya başladı bende kadının yanına gidip "Hanımefendi oğlunuz benim yüzünden kaza yapmadı.Ben kaza anında oğlunuzun yanında olmayı bırakın nereye gittiğini bile bilmiyordum bu konuda ben suçlu değilim kusura bakmayın" dedim ve arkamı dönüp Burak'ın yanına giderken bir el bileğimi tuttu kafamı çevirdim bu el Barış'ın annesine aitti."Oğlumun peşini bırak ne geliyorsa başına senin yüzünden geldi ve peşini bırakmassan başına daha çok şey gelecek senden bir anne olarak rica ediyorum lütfen oğlumun peşini bırak" "Peki neden peşini bırakmam gerek" Diye sordum çünkü Barış beni bu hayatta olduğum gibi seven,ne olursa olsun bana destek gösterendi o benim sığınağımdı.Ben bunları düşünürken annesinden cevap geldi "Sen sebebini boşver" dedi. Sonra kafamı Burak'a çevirdim Burak bana "Ben sana sonra anlatırım uzatmayın" der gibi gözlerini kırptı ve kafamı Barış'ın annesine çevirdim "Peki ama oğlunuz benim peşimden gelirse bu benim suçum değil" dedim. Ve Barış'ın Annesi kafasını tamam anlamında salladı. Sonra Burak'ın yanına gittim
-Burak benim gitmem lazım yoksa anneannem yürüyüşe gitmediğimi anlar
-Peki bırakmamı ister misin
-Yok sağol yürümek istiyorum hava almış olurum.Bide Barış'la ilgili bir gelişme olursa bana yazar mısın?
-Tamam sen geç olmadan eve git.Barış için endişelenme ben sana Bir gelişme olursa yazarım
"Görüşürüz" dedikten sonra tam hastaneden çıkacakken önde bir adam ve kadın...O adam babamdı ama yanındaki kadın annem değildi. Daha ben bu şoku atlatamamışken lüks bir araba babam ve o kadını almaya geldi.O arabaya binmeyi bırakın görmek bile bizim durumumuzdaki bir aile için hayaldi ama biz hiçbir zaman aile olamamıştık.Her neyse Babam ve o kadın arabaya binince bende taksiyle onları takip ettim.1 saatin sonunda vardık. Burası lüks bir oteldi. Şoför babam ve o kadının kapısını açtı. Bende hemen taksinin ücretini ödeyip, taksiden indim ve gizli gizli babamı ve o kadını takip ettim. Otele girdiğimizde aramızda bir kişi vardı. Bir kişinin araya girmesi iyi olmuştu çünkü belli olmuyordum resepsiyona geldiğimizde Babamın "Balayı odası ayarlamıştım Zafer Akay adına anahtar alabilir miyiz" dediğini duydum oda numarası da 403 dü hemen önümdeki kişi gidince resepsiyonda duran kıza ;
-Abla ben az önceki Zafer Akay 403 numaralı oda anahtarı isteyen kişinin akrabasıyım onlara süpriz yapmak istiyorum da temizlikçi kıyafeti giysem de süpriz yapsam olur mu?
-Müdüre sormam lazım hanımefendi bekleyin lütfen
Kız müdürü aradı ve kabul ettiğini söyledi rol icabı eline havlu , vilada vb. şeyler aldım ve yüzüm gözükmesin diye bir maske taktım. Asansöre bindim ve sonunda 403 numaralı odaya vardım ve kapıyı tıkladım kapıyı kadın açtı...