20.Bölüm Gerçekler

"Zafer Akay mı?" Diye sinirle bağırdı." Niye bağırdığını anlayamamıştım Zafer Akay ile ne gibi bir ilişkisi olduğunu anlayamamıştım. Sanırım çabuk sinirlenme huyumun kimden geldiği belli olmuştu. Siniri git gide artıyordu.En sonunda odanın kapısına doğru koştum ve "Kerem Aksoy'un odasına acil su" Diye bağırdım. Bir tane çalışan anında elinde pet şişe suyla geldi. Bu gıcık olduğum resepsiyondaki kız Canan'dı "Ayyy Kerem Bey'le naptın sen?! Polisi arıyorum-"dediği an gözlerim büyümüş şekilde bakarken Kerem Aksoy "KİMSEYİ ARAMA CANAN ARARSAN İŞSİZ KALDIĞINI BİL" Dedi bağırarak Canan ise "Peki Kerem Bey" dedi ve odadan çıktı. Elimde şu şisesi ile Kerem Aksoy'un yanına gittim ve sert bir şekilde şişeye masaya koydum. "Senin bana 15 yıldan beri hayrın dokunmadı. Ama benim dokunsun" Dedim ve masasının çekmecesinden bir ilaç aldı ve suyla birlikte içti. "Teşekkür Ezgi artık benimde sana hayrın dokunur. Peki sen ne için gelmiştin özellikle bunca sene sonra?" Cümleyi hiç uzatmadım direkt "Annem ve Zafer Akay'a avukat bul" Deyince kaşlarını yeniden çattı ve yüzünde şaşkın bir ifade vardı "Ne avukatı Ezgi? Neyden bahsediyorsun? Annene birşey mi yaptı?" Annemi mal mülk için terk etmişti şimdi niye böyle davranıyordu ki madem ona önem veriyordu mal mülk için terk etmeye bilirdi ona sebebi söylemek istemiyordum acınası bir halde görünecektim o yüzden "Sen sadece avukat bul Kerem Aksoy ben ve annemin şu an iyi bir avukata verecek paramız yok sen bul ben işe girince sana öderim-" derken sözümü kesti "Ne parası Ezgi? Ben senden para istemiyorum sadece neden avukat bulmam gerek onu soruyorum sana dediğin tek şey "İyi bir avukat bul" bana sebep söyle Ezgi yoksa avukat bulmam. Annene zarar mı verdi ne oldu söyle?" "Seni ilgilendirmez" dedim kaç kere ama dinlemedi en sonunda "Annemden başka bir kadından çocuğu olacak" Dedim ve anında bilgisayarına döndü ve "Avukat işi halloldu". Dedi ardından "Ezgi Kızım-" deyince sözünü kestim "Bana kızım deme Ezgi desen yeterli" dedim ve "Peki Ezgi seninle bir 15 sene geçiremedim ama bir 15 sene daha ayrı kalmayalım ben seninle baba-kız ilişkisi kurmak istiyorum. Tamam dersen ben denemek isterim." "Tamam Kerem Aksoy ama sana hemen "Baba" deyeceğimi düşünme bu sandığın kadar kolay olmayacak" Dedim ve odadan çıktım.odadan çıktım ve asansöre bindim asansörden indiğimde resepsiyonda Barış ve Burak'ı gördüm. Onlarda beni gördüler hemen yanıma geldiler. Barış sınırlıydı, Burak ise tam tersi sırıtıyordu. Barış'a "Bir sinirli erkekle daha uğraşacak halim yok" dedim.Barış'ta "Başka hangi sinirli erkekle uğraştın Ezgi? Mesaj atıyorum cevap yok arıyorum ona da cevap yok" Barış beni arayıp, mesaj mı atmıştı? "Bana hiç bildirim gelmediki" dedim ardından telefonu çantamdan çıkarttım ve kilit tuşuna bastığımda telefonum açılmadı. Çünkü yaşadığım son olaylardan dolayı telefonumu şarj etmeyi unutmuştum ve bu yüzden şarjım bitmişti. "Ay benim şarjım bitmiş ya" dedim ve Barış "Bravo Ezgii Bravo" dedi bende "Sanki ben bitirdim şarjını bilerek dururken bitmiş işte. Sonra anlatırım olur mu? "Dedim Barış'ın siniri gitmişti "Neyse Ezgi şuan konuşacak modda değilsin ruh gibisin seni eve bırakayım bende eve öyle geçerim gel sonra anlatırsın" dedi ve otelden çıktık. Burak taksiyle gitti. Barış ve bende motora bindik. Barış yeni kaza yapmasına rağmen motor kullanmaya devam ediyordu.Ben şu son yaşadıklarımı düşünürken o kadar dalmıştım ki evin önüne geldiğimizi bile fark etmemiştim dalmış bir şekilde arkada oturuyordum "Ezgi yanlış mı geldim yooo doğru" "Barış müsait misin?" "N'oldu ki Ezgi müsaitim" "Kafeye gidelim mi?" Diye sordum. Çünkü Barış'a söylemem gereken şeyler vardı ve onun vereceği cevap beni ya mutlu edecekti yada mutsuz Barış hiç düşünmeden "tamam" dedi. Ve kafeye hızlı bir şekilde sürdü. İşte şimdi benim itiraf vaktimdi...