~XII~

12.BÖLÜM
(Beni Yendin)

Alpay Vural:

Bir tohum dikersin.O tohum büyür, büyür ve mükemmel ötesi bir çiçek olur.Sen o çiçeğe kendinden daha fazla değer verirsin.Ona hep bakarsın sularsın onunla konuşursun sonra bir bakarsın çiçek solmuş seni bırakıp gitmiş.Eski mükemmeliği kül olup gitmiş.Benim durumumda öyle.Ona aşıkmıyım diye düşündüğüm çiçek acıyla benden ayrılıp gitti.Herşey bazen istediğimiz,düşündüğümüz o harika hayaller gibi olmaz.Adı üstünde:Hayal.Sadece düşünmekle yetinirsin.

Tekrardan baktım o kehribar gözlerine.Tekrardan baktım o sihir gibi olan yüzüne.Ama sadece bakmakla yetindim.Konuşamadım.Diyemedim 'gitme' diye.Diyemedim 'Sana aşığım' diye.Lanet olsunki diyemedim.Evet.Aşıktım.Begüm Altay'a aşık olmuştum.Artık bunu kabulleniyordum.Aksini hiçbir zaman iddia edemezdim.

Tekrardan aklıma geldi o bana bak dolmuş gözlerini.Kehribar değildi gözleri o ara.Koyu kahverengiye dönüşmüştü gözleri.İçim acıdı.Onun o çaresiz gözlerini görünce içim acıdı.Oda istemedi.Oda istemiyordu benden ayrılmayı.Yoksa neden gözlerime öyle bakasın?.'Başka çarem yok'.Dermiş gibi gözlerinden yaş akıtsın?.Geberticem.Bizi ayıran o piçlerin hepsinin kellesini alıcam.Ellerimi yumruk yaptım ve sinirle odadan çıktım.Vakit kaybetmeye zamanım yoktu.O haberlerin hepsini sildirtecektim."Abi-".Dedi Tolga arkamdan."Git sen görüş adamla.Bekliyor o malda bizi!".Dedim sinirle.Asansörü çağırdım ve içine binip birinci kata bastım.Beni durduracak hiç bir şeyi önemsemeyeceğim.Hiçbiri sikimde değil!."Alpay Bey misafirini-".Dedi Fuat.Misafirininde doğduğu güne sıçayım hemi!."SİKİMDEMİ LAN GİDİN BAKIN!".Diye bağırdım sinirle.Şirketin önünde Taha olmasına rağmen ona binmedim.Otopark'a doğru ilerleyip siyah Mercedes-Maybach Exelero'ma binip o haberi çıkartan yerin şirketine doğru gittim.

Arabayı park ettim.Saçımı düzeltim elime bir silah aldım.Araban inip şirketin içine girdim ve oradaki kadınla konuştum."Patronunuz nerede?".Dedim soğuk Bir ifadeyle."Alpay bey?".Dedi kadın kafasını kaldırıp şaşkın, şaşkın bana bakarak.Sinirden çenem oynayınca dudaklarımı birbirine bastırdım ve geri açtım."Patronunuz nere-de?!".Dedim hafif sinirli bir sesle.Kadın işaret parmağıyla gösteriyorduki lavuk geldi.İyi bari ayağına gitmiyorum en azından."Ooo Alpa-".Dicektiki hızla ilerleyip ensesinden tutup kaldırdım."O HABERİ NASIL YAYARSIN LAN OROSPU ÇOCUĞU!.EBENİ SİKERİM SENİN PİÇ!.KİM SANA BU YETKİYİ VERDİ LAN!".Dedim sinirle.Adam kıp,kırmızı oldu.Tutmasalar burada gebertirim onu."Odamda-k-konuşalım".Dedi.Sertçe onu yere bıraktım.Adam yere sertçe düşüp öksürdü.Orospu çocuğu.Yerden kalktı ve asansöre ilerledi peşinden gelip asansöre bindim.Beşinci kata bastı.Elimle joleli saçlarımı geriye attım ve takım elbisemi düzelttim.Asansör durdu adamı takip ettim.Odasına girdik o kendi masasına oturdu ben ise ayakta durup ona baktım."Otur sana?".Dedi koltuğu göstererek."Oturmaya gelmedim ben buraya.".Dedim."Ne için geldin kral?".Dedi kaşlarını alayla havalandırıp.Bu adam ölmeyi hak ediyor amına koyayım.SONRADA ALPAY SAKİN OL DİYORLAR ULAN NASIL SAKİN OLAYIM LAN!?."Bana bak.Göz yaşına bakmam çeker silahı kafana dayarım.Bana şekil yapma o kaşlarını sana yediririm!".Dedim sinirle.Göz devirdi."Ne oldu aslan parçası niye geldin?".Dedi tekrar."Yayınladığın o haberi gözümün önünde sileceksin.Aksini iddia edersen...".Dedim ve belimden silahı çıkarıp ona doğrulttum."Seni vururum".Dedim sinirle.Sertçe yutkundu."Silmeyeceğim.O haber bize ne kadar para kazandırd-". Dicektiki sözünü kestim.LAVUK PARA DERDİNDE AMINA KOYAYİM!."PARANA BAŞLATMA LAN!".Dedim sinirle Masaya silahı vurarak."O PARAYI SANA BENDE VERİRİM AMINOĞLU!.O HABERİ SİLECEKSİN!.YALAN DOLAN ŞEYLER PAYLAŞIYORSUN AMCIK GİBİ!".Dedim sinirle."Sevgilin değilse kim lan?!".Dedi.Nesin amına.Sen belediye başkanımısın ben sana hesapmı vercem!?."NESİN LAN SEN?.ÜNLÜMÜ?.HESAPMI VERECEĞİM SANA.SEVGİLİM DEĞİL DİYORSAM DEĞİL!. Orospu evladı seni.".Dedim sinirle.Uzun,uzun düşündü."Bir şartla silerim".Dedi.De de kurtulayım senden."Ne şartın?".Dedim sinirle."Bana yüz milyon TL vereceksin".Dedi ukalaca.Dilencimisin lan?."Sikerim paranıda şimdi". Dedim ve cebimden parayı çıkartıp önüne koydum."AL!.SİL ŞİMDİ O LANETİ!".Dedim sinirle."Emrinize efendim".Dedi ukalaca sırıtarak.Ben hayatımda bu kadar psikopat bir insan görmedim oğlum."Sildim".Dedi.Google'a girdim ve haberi yazdım.Evet silmişti.Haber çıkmıyordu."İyi aferin".Dedim ve odadan çıkıp silahı belime geri koyarak asansöre binip birinci kata bastım.Bu kadar kolay olacağını bilseydim daha erken yapardım.Asansör durdu.İnip arabama binerek eve doğru arabayı sürdüm.Silah'ıda torpido'ya koydum.

Bir kaç dakika sonra eve geldim.Arabayı Park ederek eve girdim ve kendime içki alarak kanepeye oturdum.Bir bardak içki doldurarak içtim.Gözlerim yanımdaki Hırka'ya kaydı.Hırkasını almadan gitmişti öylece.Hırkayı elime aldım.Gülümsedim ve kokladım.Kokusu hala üzerindeydi.Sanki bir saat önce kalmış gibi.Bir içki daha içtim.Normalde iki bardaktan fazla içmem ama bu gün dibine vuracaktım belliydi.Hırkayı tekrar kokladım.Keşke deseydim keşke ona açıklasaydım.Aklıma sıçayım!."ALLAH BELAMI VERSİN!".Diye bağırdım bardağı duvara vurup kırarak.Neyime benim aşık olmak.Neyime? Neyime?!."GERİZEKALI HERİFİN TEKİSİN ULAN ALPAY!.APTAL HERİFİN TEKİSİN LAN!".Diye duvara yumruk attım.Mal gibi bakmamalıydım orada arkasından.Diyemedim gitme diye lan!.DİYEMEDİM!."NEDEN DİYEMİYORSUN PİSKOPAT HERİF!".Diye duvara tekrar yumruk attım.Neden?.Neden?.Gitme deseydim sana aşığım deseydim ne derdi?.Gidermiydi tekrar?. Gidermiydi?."GİTTİ ULAN!".Diye bağırdım sinirle.Gözlerim doldu.Boğazım o anki gibi düğümlendi yine.Kafamı yavaşça duvara yaslayıp önünde durup aptallığıma ağlamaya başladım.Her zaman derdim delikanlı adam ağlamaz diye.Ama şuanda aynısını yapıyordum kendisine aşık olduğumu yeni keşfetmiş bir kadın için ağlıyordum.Hiç bir zaman hayatımda bir kadın için ağlamıştım.Çağla'ya bile.Sadece sinirlenmiştim.Ağlayamamıştım.Zaten herşeye kolay,kolay ağlayan bir adam değilim.Fakat Begüm Altay,tebrik ediyorum.Beni yendin.