~IV~

4.BÖLÜM
(Sen kimsin?)

Alpay vural:

"Alpay uyansana oğlum".Diye seslendi Tolga.Bir anda kalktım ve etrafıma baktım.Tolga gelmişti."Tamam lan sakin ol benim".Dedi.Sağıma ve soluma baktım.Fotoğraf nerde lan?.Üzerime baktım.Üzerimdede değildi.Tolganın eline baktım siktir fotoğraf Tolgada!.Elinden fotoğrafı sertçe aldım."Ver şunu bana!".Dedim."Senmisin lan o".Dedi gülerek.Eben.Dün gece salonda uyuyakalmışım resmen.Evin yedek anahtarını Tolga'ya vermemeliydim ben.Salisede bir eve giriyor deccal gibi."Bensem ne olmuş?".Dedim soğuk bir ifadeyle."Hiç.Ozamanda çapkınmışsın he iki kız ne lan".Dedi kahkaha atarak.Koltuktan kalktım ve karşısına geçtim.Geberticem ben bu adamı yakında."Senin kafan bir tek onlara çalışsın zaten gerizekalı.Onlar arkadaşım benim bebeklikten beri onlarla arkadaşız".Dedim odama doğru ilerleyerek.Peşimden geldi."Burada mardindemi yaşıyorlar?".Dedi.Bilsem söyleyeceğimde bilmiyorum sıkıntı orda."Bilmiyorum".Dedim."Nasıl bilmiyorsun lan bebeklikten beri arkadaşsınız birde".Dedi.Herşeyide sorma ulan!."Sanane olum Allah,Allah bilmiyorum!".Dedim sinirle dolaptan siyah kısakollu tişörtümü alıp giyerek."Neyse onu bunu boşverde..Şu sarışını bana ayarlasana".Dedi çapkınca göz kırparak.Ya sabır amınakoyayim.Ben bir ayarlayacam ayrılamicakbirdaha piç."Rüyanda görürsün".Dedim aynaya bakıp saçımı düzelterek."Neden lan?".Dedi.Sürükleyerek Tolgay'ı dışarı çıkardım ve bol siyah kot pantolonumu giydim.Kapının arkasından:"Neden lan neden".Dedi kapıya yumruk atarak.Birdaha o kapıya yumruk at.Kapıyı yerinden söker kafana geçiririm."İki yaş küçük onlar bizden.Birde nerede olduklarını bilmiyorum.Eskiden bir kazadan sonra ayrılmak zorunda kaldık ikisiylede".Dedim odadan dışarı çıkarak.

"Güzel kızmış".Dedi.Ters,ters ona baktım ve birlikte evden çıkıp Jeep'ime doğru ilerledik."Günaydın efendim".Dedi Taha."Günaydın arabayı şirkete doğru sür Taha". Dedim."Tamam efendim".Dedi ve arabayı sürmeye başladı.Tolga soru sormaya devam etti tabiki...

"Sen yapıyordun o fotoğrafla.Senin gece onlarla değil Çağla ile birlikte çekildiğiniz fotoğrafınıza bakıyor olman lazım".Dedi.Herşey çağlamı gerçekten?."Hayatımdan çıkıp gitmiş birinin fotoğrafına öylece bakıp Özlem çekecek bir insan değilim.Ayrılmamızın sebebi onun beni aldatması.O baksın fotoğrafıma sıkıyorsa".Dedim sinirle.Hiçbir şey demedi."Ama ciddiyim o fotoğrafla napıyordun sen?".Dedi.Cama bakmaya başladım."Hiçbir şey sadece bakıyordum".Dedim."Aynen kardeşim".Dedi inanmamış gibi."Ben seni kaç senedir tanıyorum ulan.Bakmak isteseydin şimdiye kadar bakardın o fotoğrafa sen.Doğruyu söyle özledinmi yoksa onları".Dedi dibim girerek.Bir koycam görecek özlemi.Hiçbirşey demedim sadece derin nefis vererek aldım."Biliyordum özlemişsin işte".Dedi gülerek.Daha fazla dayanamadım."Tolga sesini kes sabah sabah benim sinirimi bozma!".Dedim sinirle."Tamam be kızma".Dedi.

Aslında haklıydı azda olsa özlemiştim.Ama bakmanın başka bir nedeni vardı."Her neyse dün sen ne demek için girmiştin odama?".Dedim."En son inşa ettiğimiz gökdelende sizin istediğiniz kaliteli malzemeleri kullanmayıp başka bir malzeme kullanmışlar.Bunu dün gece hallettim şuanlık bir sorun yok".Dedi gayet sakin bir ses tonuyla.Böyle bir krizi nasıl sakin anlatabilir?.Ne demek benim dediğim malzemelerin dışında bir malzeme kullanmışlar?."Ne diyorsun sen Tolga?!.Birde bunu böyle sakin bir şekilde söylüyorsun öylemi!?".Dedim sinirle.Nasıl bu kadar rahat olabiliyor anlamıyorum!."Sakin ol abicim ya!.Hallettim diyorum.Merak etme gökdelen yıkılmamış!.Sadece ufak bir bölümü yıkılmış gökdelenin ama o kadar abartılacak bir durum değil sakin ol."Dedi."Sen alışıksın zaten sakin olmaya.ULAN O GÖKDELENİN YARINA HAZIR OLMASI LAZIM OROSPU ÇOCUĞU!.GÖKDELENİN YANINA GİDİYORUZ HEMEN!".Dedim sinirle.Anlamıyorum amına koyayım.Bir insan nasıl bu kadar sakin olabilir?.Gökdelen yıkıldı diyor.O küçük dediği şey ne kadar küçük olabilir zaten gökdelen kocaman bir şey!?."Şuan oraya gidemeyiz abicim tadilatta daha işleri bitmedi bir dur.Bunu diyeceğini bildiğim için fotoğrafını çektim gökdelenin al bak".Dedi ve gökdelenin fotoğrafını gösterdi.

İlk defa haklı birşey söylemişti gerçektende o kadar büyük bir kırık yoktu."Tamam".Dedim."Efendim geldik".Dedi Taha ve Tolga ile aynı anda arabadan indik."Alpa-". Dicektiki duymazdan geldim ve kendi odama doğru ilerledim.Asansöre bindim 11.Kata basıp çıkmaya başladım.Asansörde iki tane kız vardı.

Kaslara bak!.Dedi biri

Şşt bağırma duyacak.Dedi diğeri.

Giydiğim kısakollu tişört her yerimi gösteriyordu açıkçası.Asansör durdu.İndiğim gibi odama girip kapıyı kapattım.Dolabın kapağını açıp tişörtümü çıkardım gözleri tekrar kafamdaki yara izine kaydı.Onları bu gün bulacaktım.Hiç bir şey beni durduramaz onları bulacaktım.Takım elbisemi giyip masama oturdum ve annemi aradım o bilirdi.

"Anne?".

"Oğlum efendim?".

"Benim eskiden iki tane kız arkadaşımmı vardı?".Diye sordum.Cevap vermedi.

"Anne orda mısın?".Diye sordum.Derin bir nefes çekti.

"Vardı...".Dedi.Masadan kalktım.

"Nerdeler biliyormusun?".Dedim.

"Bilmiyorum olum ama İstanbul'a gittiklerini duydum".Dedi.

"İsimleri neydi?".Dedim.

"Biri doğa biride Begüm".Dedi evet doğru tahmin etmiştim birtanesinin ismi doğaydı çünkü hatırlıyorum.

"Tamam anne teşekkür ederim görüşürüz".Dedim ve telefonu kapattım.İnternet'e girdim ve ikisininde ismini arattım.Doğa'nın soy ismi Karaca'ydı Begüm'ünki ise Altay.Evet buldum!.Direkt Talha'yı aradım.

"Alo buyrun efendim".

"Taha sana iki tane kızın resmini atacağım bunların ikisinide İstanbul'un her yerinde aratın".

"Tamam efendim".Dedi Taha.Fotoğrafları ona gönderdim.

Taha:Tamamdır efendim ben ikisinide İstanbul'da aratacağım.Bulunca size haber veririm.

Onları bulduktan sonra şirketime getir.

Taha: Tamamdır efendim.

Telefonu kapattım ve masanın üzerine koydum onları bulacaktım.Ne olursa olsun.Eğer adamlarım bulamazsa bizzat ben kendim İstanbul'a gidip bulacağım.Bir anda odaya Tolga girdi.

"Abicim gökdelende yanlış malzeme kullanılmasıyla ilgili bir toplantımız vardı bu gün geldiler".Dedi

"Tamam".Dedim ve ikimizde odamın hemen yanında olan toplantı odasına girdik.

"Hoşgeldiniz".Dedim.Hepsi oturdukları yerden kalktılar."Oturun". Dedim soğuk bir ifadeyle ve hemen karşı taraflarına oturdum.Hepsi bana korkmuş bir şekilde bakmaya başladı.Ellerimi masanın üzerinde birleştirdim."Öncelikle..."

2 saat sonra:

"Bir daha kimse benim dediğim malzemelerin dışında çıkmayacak.Dediğimi noktasına virgülüne bakarak,dikkat ederek uygulayacaksınız anlaşıldımı!".Dedim.Hepsi kafasını onaylar şekilde salladı."Güzel".Dedim ve sandalyeden kalktım."Herkese kolay gelsin".Dedim ve toplantı odasından çıktım.Tam o sırada telefonum çaldı.Taha arıyordu."Efendim kızları bulmuşlar".Dedi.Gülümsedim."Tamam sana Bir konum atacağım oraya getirin kızları şirketime getirmeyin".Dedim."Tamam efendim".Dedi ve telefonu kapattı.Bu gün o gündü.Bu gün herşey ortaya çıkacaktı.