Bölüm-6

Cumartesi akşamı, haftanın bütün yorgunluğunu geride bırakmak için sabırsızlanıyordum. Uzun zamandır hep birlikte dışarı çıkmamıştık. Üstelik bu kez Barış da bize katılabilecekti.

Dolabımın karşısında ne giyeceğime karar vermeye çalışırken telefonum çaldı. Ekranda Göksu'nun adını görünce gülümsedim.

“Efendim?”

“Saye, hazır mısın? Ben birazdan çıkıyorum.”

“Daha hazırlanıyorum. Sen de her zamanki gibi benden önce hazırlandın tabii.”

“Ne yapayım, bekletmeyi sevmiyorum.”

Gülerek telefonu kapattım. Sonunda siyah eteğimi ve üzerine giydiğim zarif bluzu seçtim. Saçlarımı açık bıraktım, hafif bir makyaj yaptım. Aynanın karşısında son kez kendime baktıktan sonra çantamı alıp evden çıktım.

Buluşacağımız yere vardığımda Derya ve Göksu çoktan gelmişti.

“Sonunda!” diye seslendi Derya.

“Beş dakika geciktim, abartma.”

Göksu bana sarıldı.

“Güzel olmuşsun.”

“Sen de öyle.”

Birlikte oturup Barış ve Alp Can'ı beklemeye başladık. Çok geçmeden ikisi de göründü. Barış, Derya'yı görünce yanına gidip yanağına bir öpücük kondurdu.

“Özledim seni.”

Derya gülümseyerek ona sarıldı.

“Ben de. Peki, izin alabildin mi bakalım?”

Barış güldü.

“Zor oldu ama hallettim.”

Alp Can da bize selam verdikten sonra boş sandalyeye oturdu.

“Bu akşam nereye gidiyoruz?”

Derya hemen söze girdi.

“Önce bir yemek yiyelim, sonra da eğlenebileceğimiz bir yere geçeriz diye düşündük.”

“Bana uyar,” dedim.

Bir süre menüye göz gezdirip ne yiyeceğimize karar vermeye çalıştık. Siparişlerimizi verdikten sonra sohbet koyulaştı. Birbirimize hafta boyunca yaşadıklarımızı anlatıyor, arada gülüşüyorduk.

Yemeklerimizi bitirmeye yakın Barış telefonunu kontrol etti.

“Bu arada, isterseniz geceyi Velora'da devam ettirebiliriz. Benim de orada halletmem gereken birkaç iş var.”

Derya hemen gülümsedi.

“Bence güzel fikir. Zaten uzun zamandır gitmiyorduk.”

Alp Can da başını salladı.

“Bana uyar. Hem Barış'ın işlerini de halletmiş oluruz.”

Göksu bana döndü.

“Sen ne dersin?”

“Olur, değişiklik olur.”

Hepimiz aynı fikirdeydik. Hesabı ödeyip mekândan çıktık.

Velora'ya doğru ilerlerken Sarp'ın orada olma ihtimalini düşündüm. Sonuçta mekân onun işletmesiydi ve Barış'la Alp Can da orada çalışıyordu. Karşılaşmamız mümkündü.

Ama bunun üzerinde fazla durmadım.

Bir gece geçirmek için gidiyorduk, hepsi buydu.
Velora'nın önüne geldiğimizde içeriden yükselen müzik sesleri sokağa kadar ulaşıyordu. Girişteki görevliler Barış ve Alp Can'ı tanıdıkları için bizi bekletmeden içeri aldılar.

Mekâna adım attığım anda renkli ışıklar ve kalabalığın enerjisi beni karşıladı. Geçen gelişimizden beri buraya gelmemiştim ama içerideki atmosfer hâlâ aynı derecede etkileyiciydi.

Barış bizi daha önce oturduğumuz bölüme götürdü. Masaya yerleşirken Derya etrafına bakınmaya başladı.

“Burası gerçekten çok güzel.”

Barış gülümseyerek ona baktı.

“Beğenmene sevindim aşkım.”

Göksu'yla yan yana oturduk. Alp Can da karşı tarafımıza geçti. Barış kısa bir süre bizimle oturduktan sonra telefonuna gelen mesajı kontrol etti.

“Ben bir yukarı çıkıp birkaç şey halledeceğim. Siz eğlenmenize bakın.”

Derya elini salladı.

“Tamam, biz buradayız.”

Barış uzaklaşırken Alp Can bize dönüp bir şeyler içmek isteyip istemediğimizi sordu. Siparişlerimizi verdikten sonra müziğin ritmine kendimizi kaptırmaya başladık.

Bir süre sonra Derya beni dans etmeye ikna etti. Göksu da bize katıldı. Üçümüz pistte eğlenirken etrafımızdaki kalabalığa karışmıştık.

Tam o sırada masamıza doğru yaklaşan birini fark ettim.

Barış'ın yanında gördüğüm adamı tanımakta zorlanmadım.

Sarp.

Üzerinde koyu renk bir gömlek vardı. Her zamanki gibi kendinden emin bir duruşu vardı. Önce Alp Can'la selamlaştı, ardından masadakilere kısa bir bakış attı.

Barış da arkasından geliyordu.

“Her şey yolunda mı?” diye sordu Sarp.

Alp Can başını salladı.

“Her şey yolunda abi.”

Sarp'ın bakışları bir an üzerimde durdu.

“Kahve içen misafirimiz de burada.”

Dudaklarımda istemsiz bir gülümseme oluştu.

“Bu kez kahve sipariş etmedim.”

“Henüz etmediniz.”

“Belli mi olur?”

Sarp hafifçe güldü.

“Bence bu gece de şaşırtıcı bir siparişle karşılaşabiliriz.”

Derya ve Göksu yanımda sessizce bizi izliyordu. Sarp ise bakışlarını kısa bir süre daha üzerimde tuttuktan sonra masadakilere döndü.

“İyi eğlenceler.”

Barış'la birlikte uzaklaştılar.

Derya bana doğru eğilip gülümsedi.

“Yine kahve meselesi açıldı.”

Gözlerimi devirdim.

“Sanırım bu adam kahve siparişimi hiç unutmayacak.”

Göksu gülerek araya girdi.

“Bence bir dahaki gelişinde özellikle kahve söylemelisin.”

“Hiç fena fikir değil. Bakalım bu kez ne diyecek?”

Derya kahkaha attı.

“Sen de az değilsin Saye.”

Üçümüz yeniden gülmeye başladık. Ardından Derya koluma girerek beni dans pistine çekti.

O gece eğlenmeye kararlıydım. Sarp'ın birkaç kez daha bulunduğumuz tarafa baktığını fark etsem de üzerinde durmadım.
Müzik yükseldikçe dans pistindeki kalabalık da artıyordu. Derya'yla Göksu kendilerini müziğe kaptırmış, ben de onlara eşlik ediyordum. Bir süre sonra yorulup masamıza dönmeye karar verdik.

Alp Can hâlâ masadaydı. Önümüzdeki bardakları kontrol edip bize baktı.

“Bir şeyler getireyim mi?”

“Ben su alabilir miyim?” diye sordum.

“Tabii.”

Alp Can ayağa kalkıp uzaklaşırken Göksu'nun bakışları istemsizce onu takip etti. Derya'yla göz göze geldik ama hiçbir şey söylemedik.

Tam o sırada Barış yanımıza geldi.

“Nasıl gidiyor eğlence?”

Derya kolundan tutup yanına çekti.

“Sen nerelerdeydin? Seni göremiyoruz.”

“İşler vardı aşkım. Ama artık buradayım.”

Barış otururken gözleri bir an dans pistine kaydı.

“Bu arada Sarp yukarıda. Birazdan tekrar aşağı iner.”

Derya başını salladı.

“İşleri hiç bitmiyor galiba.”

Barış güldü.

“Onun işi hiçbir zaman bitmez.”

---

Üst kattaki ofisinde Sarp, camın ardından aşağıdaki kalabalığı izliyordu. Elindeki bardağı masaya bırakıp Barış'ın biraz önce yanından ayrılırken söylediği sözleri düşündü.

“Arkadaşların eğleniyor mu?” diye sormuştu.

Barış da her zamanki rahatlığıyla cevap vermişti.

“Eğleniyorlar. Derya da Saye de burada.”

Sarp, Saye'nin adını duyunca hafifçe gülümsemişti.

“Öyle mi?”

Barış onun yüzündeki ifadeyi fark etmişti.

“Bak yine başlama.”

Sarp kaşını kaldırdı.

“Neye başlayacağım?”

“Ne demek istediğimi biliyorsun.”

Sarp kısa bir kahkaha attı.

“İşine bak Barış.”

Barış başını iki yana sallayarak odadan çıkmıştı.

Sarp yeniden camın önüne geçti. Aşağıda arkadaşlarıyla gülen Saye'yi gördü. Kalabalığın içinde bile dikkatini çekmeyi başarıyordu.

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.

Bu gece biraz daha yakından tanımak fena bir fikir olmayabilirdi.

---

Masamıza döndüğümüzde Alp Can da elinde su şişesiyle gelmişti.

“Buyur Saye.”

“Teşekkür ederim.”

Şişeyi açıp birkaç yudum içtim. Göksu, Alp Can'a dönerek bir şeyler sordu. İkisi konuşmaya dalınca Derya da Barış'la ilgilenmeye başladı.

Ben de etrafı izlemeye koyuldum.

Bir süre sonra masanın yanından geçen garsonun tepsisindeki bardaklardan biri hafifçe kaydı. Garson dengelemeye çalışırken içeceklerden biri masanın kenarına döküldü.

“Dikkat!” diye seslendim.

Garson telaşla özür dilerken masadakiler de yardım etmek için ayağa kalktı.

Tam o sırada arkamdan tanıdık bir ses duydum.

“Bir şey mi oldu?”

Başımı çevirdim.

Sarp yanımızdaydı.

“Yok, küçük bir kaza,” dedim.

Bakışları önce masaya, ardından bana çevrildi.

“İyi, en azından bu kez kahve dökülmemiş.”

Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım.

“Henüz gece bitmedi.”

Sarp'ın yüzünde kendinden emin bir gülümseme belirdi.

“Bunu bir meydan okuma olarak kabul ediyorum.”

Cevap vermek üzereydim ki bir adam araya girdi.

“Sarp bey, yukarıda sizi bekliyorlar.”

Sarp gözlerini benden ayırmadan başını salladı.

“Geliyorum.”

Ardından bana kısa bir bakış daha attı.

“İyi eğlenceler, Saye Hanım.”

“Size de.”
Sarp'ın yanımızdan ayrılmasının ardından Barış yeniden Derya'nın yanına oturdu. Ben de bardağımdaki sudan birkaç yudum alıp müziğe kulak verdim.

“Biraz daha dans edelim mi?” diye sordu Göksu.

Derya hemen ayağa kalktı.

“Ben hazırım!”

Ben de gülümseyerek onlara katıldım. Alp Can da bir süre sonra peşimizden geldi. Göksu'yla dans ederken Alp Can'ın ona doğru eğilip bir şeyler söylediğini gördüm. Göksu önce şaşırdı, sonra gülümseyerek başını salladı.

Onları izlerken Derya koluma dokundu.

“Bence bu ikisinin arasında bir şeyler olacak.”

Bakışlarımı Göksu'dan ayırmadan gülümsedim.

“Umarım.”

Bir süre sonra yorulup pistten ayrıldım. Masamıza dönmek yerine barın önündeki boş taburelerden birine oturdum. Garsona bir kahve sipariş ettim.

Siparişimi beklerken yanımda birinin durduğunu fark ettim.

“Gerçekten şaşırtmayı seviyorsunuz.”

Sesin sahibini görünce başımı çevirdim.

Sarp.

Gülümseyerek ona baktım.

“Yoksa artık kahve içmem yasak mı?”

“Henüz öyle bir kural koymadık.”

“İyi. Çünkü koyarsanız buraya gelmem zorlaşacak.”

Sarp güldü. Yanımdaki boş tabureyi gösterdi.

“Oturabilir miyim?”

“Burası benim değil.”

Yanıma oturdu. Bir süre barın önündeki kalabalığı izledi.

“Arkadaşlarınız eğleniyor gibi görünüyor.”

“Evet. Uzun zamandır hep birlikte dışarı çıkmamıştık.”

“Güzel. İnsanların böyle arkadaşlarının olması önemli.”

Ona dönüp baktım. Bu kez yüzünde alaycı ifadesinden biraz daha farklı, sakin bir hâl vardı.

“Peki sizin arkadaşlarınız nerede?”

Sarp hafifçe gülümsedi.

“Benim pek öyle bir çevrem yok.”

“İlginç. Bu kadar insanın içinde çalışıp arkadaşınızın olmaması…”

“İnsanların etrafınızda olması, hepsinin arkadaşınız olduğu anlamına gelmiyor.”

Cevabını beklemiyordum. Bir an ne söyleyeceğimi bilemedim.

Tam o sırada kahvem geldi. Fincanı elime alırken Sarp göz ucuyla baktı.

“Afiyet olsun.”

“Teşekkür ederim.”

Bir yudum aldıktan sonra bana döndü.

“Peki, öğretmenlik nasıl gidiyor?”

“Güzel. Bazen yorucu ama seviyorum.”

“Çocuklarla uğraşmak kolay olmasa gerek.”

“Değil. Ama alışıyorsunuz. Hatta bazen onların sizden daha sabırlı olduğunu düşünüyorsunuz.”

Sarp gülümsedi.

“Bunu beklemiyordum.”

“Neyi?”

“Bu kadar ciddi bir işiniz olmasına rağmen bu kadar rahat olmanızı.”

Kaşlarımı kaldırdım.

“İşimi ciddiye almam, her an ciddi görünmem gerektiği anlamına gelmiyor.”

“Güzel cevap.”

Kahvemden bir yudum daha aldım.

“Peki siz? Bütün gün iş, bütün gece iş… Hiç yorulmuyor musunuz?”

Sarp arkasına yaslandı.

“Alışkanlık diyelim.”

“Bence biraz da kendinize zaman ayırmalısınız.”

“Bunu düşünürüm.”

Söylediğime pek inanmış gibi görünmüyordu. Gülümseyerek fincanımı tabağına bıraktım.

“Ben arkadaşlarımın yanına döneyim. İyi akşamlar.”

Sarp ayağa kalkmama engel olmadan kenara çekildi.

“Tekrar görüşmek üzere, Saye Hanım.”

“Belli olmaz.”

Bu kez gülümseyen ben oldum. Masamıza doğru yürürken arkamdan baktığını hissettim ama dönüp kontrol etmedim.

Derya beni görür görmez yanıma eğildi.

“Sen nerede kaldın?”

“Bir kahve içtim.”

Göksu gülerek araya girdi.

“Tabii, başka ne olabilirdi ki?”

Üçümüz yeniden gülmeye başladık.

Arkadaşlarımın yanına döndüğümde Derya çoktan Barış'ın yanına geçmişti. Göksu ise masada oturmuş, elindeki içeceği karıştırıyordu.

“Beni yalnız bıraktınız hemen.”

Göksu gülümseyerek omuz silkti.

“Derya'yı Barış kaçırdı, Alp Can da birazdan gelir. Ben de seni bekliyordum.”

Yanına oturup gülümsedim. Bir süre müzik eşliğinde sohbet ettik. Sonra Göksu da dans etmek istediğini söyleyerek ayağa kalktı. Ben de peşinden kalktım.

Kalabalığın arasına karışmış, müziğin ritmine kendimizi bırakmıştık. Tam o sırada yanımızdan geçmeye çalışan bir adam omzuma sertçe çarptı. Dengesiz bir adım attım. Elindeki içkinin bir kısmı da bluzuma döküldü.

“Biraz dikkat eder misiniz?” dedim, üzerime dökülen içkiye bakarak.

Adam dönüp bana baktı. Özür dilemek yerine yüzünde rahatsız edici bir gülümseme belirdi.

“Sen de biraz dikkat etseydin.”

“Pardon? Bana mı söylüyorsunuz bunu?”

Adam cevap vermek yerine bir adım daha yaklaştı.

“Bu kadar büyütme. İstersen telafi edeyim.”

“Gerek yok. Sadece yolunuza devam edin.”

Yanından geçmek için hareket ettiğimde kolumu tutmaya yeltendi. Elimi hemen geri çektim.

“Dokunmayın bana.”

Sesim müziğin arasında kaybolacak kadar yüksek değildi ama yüzümdeki ifade ne kadar rahatsız olduğumu anlatmaya yetmişti.

Tam o sırada arkamızdan tanıdık bir ses duyuldu.

“Bir sorun mu var?”

Başımı çevirdiğimde Sarp'ı gördüm. Yanında iki güvenlik görevlisi vardı. Bakışları önce bana, ardından karşımdaki adama çevrildi.

Adam hemen tavrını değiştirdi.

“Yok bir şey Sarp Bey. Yanlış anlaşılma oldu.”

Sarp'ın yüzündeki ifade değişmedi.

“Öyle mi?”

Sonra bakışlarını bana çevirdi.

“İyi misiniz, Saye Hanım?”

“İyiyim. Sadece biraz fazla rahat davranıyor.”

Sarp yeniden adama döndü.

“Misafirlerimi rahatsız etmenize izin vermem. Özür dileyin.”

Adam homurdanarak başını eğdi.

“Özür dilerim.”

Sarp güvenlik görevlilerine kısa bir işaret verdi.

“Beyefendiyi dışarı alalım. Bu gece için yeterince eğlenmiş.”

Adam itiraz etmeye çalışsa da görevliler eşliğinde uzaklaştırıldı. Sarp ise arkasından bakmakla yetindi. Ardından bana döndü.

“Tekrar kusura bakmayın. Mekânımda böyle şeyler yaşanmasını istemem.”

Bluzumdaki lekeye göz gezdirdim.

“Sanırım bu gece kahveden daha farklı bir şeyle uğraşacağım.”

Sarp'ın dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.

“İsterseniz size temiz bir şey getirtebilirim.”

“Gerek yok, teşekkür ederim. Arkadaşlarımın yanına döneceğim.”

“Tabii. İyi eğlenceler.”

Yanından ayrılırken arkamdan bir şey söylemedi. Göksu yanıma geldiğinde yüzü hâlâ endişeliydi.

“İyi misin? Çok korktum bir anda.”

“İyiyim, merak etme. Sadece biraz can sıkıcı bir durumdu.”

“İyi ki Sarp Bey gördü.”

Omuz silktim.

“Evet, mekânın sahibi olmanın avantajı sanırım.”

Göksu gülerek başını salladı. Birkaç dakika sonra Derya da yanımıza geldi. Barış'ın yanından ayrılmıştı.

“Ne oldu? Barış bir şeyler anlattı ama tam anlayamadım.”

“Önemli bir şey yok. Bir adam biraz terbiyesizlik etti, sonra da güvenlik tarafından dışarı çıkarıldı.”

Derya'nın yüzü asıldı.

“İyi ki bir şey olmamış.”

“İyiyim ben. Hadi, bu geceyi kimsenin canımızı sıkmasına izin vermeden bitirelim.”

Onları yeniden dans etmeye ikna ettim. Birkaç adım attıktan sonra istemsizce üst kata baktım. Sarp, korkulukların yanında durmuştu. Kalabalığı izliyordu. Bakışlarımız kısa bir an karşılaştı.

Bu kez gülümsemedim.

O da bakışlarını benden ayırıp başka tarafa çevirdi.

Ben ise müziğe yeniden eşlik ederek arkadaşlarımın arasına karıştım. Bu geceyi hatırlamak için üzerime dökülen içkiden daha güzel sebeplerim olmalıydı.